Մինչ ընթերցելը
Այս շարքը պատմությունների միջոցով ներկայացնում է աշխատակիցների հաճախումների հաշվառումը, դպրոցի կառավարումը և բիզնես ծրագրերը։ Յուրաքանչյուր գլխից հետո կգտնեք հիմնական եզրահանգումներն ու օգտակար հղումները։
Կարևոր նշում․ պատմության կերպարները, երկխոսությունները և մարդկանց կամ հաճախորդ ընկերությունների անունները, բացի հստակ նշված իրական ապրանքանիշերից, հորինված կամ ուսուցման նպատակով վերամշակված են։ Սա իրական դեպքի փաստագրություն կամ որևէ անձի կամ կազմակերպության դեմ մեղադրանք չէ։ NetCity, Rigi24, Kadrebi և SkolaPlus-ը իրական ապրանքանիշեր և ծառայություններ են, որոնց հնարավորությունները կարող են փոխվել։
Գլուխ տասնվեցերորդ. Ֆայլը, որը երեք անգամ վերջնականացվեց
Չորս հարկ, հարյուր աշխատակից և մի նախադասություն, որը ամեն մեկն իր ձևով էր հասկացել։
Ժամը ութն անց հիսուն րոպե — չորրորդ հարկ
Մագդան իր աշխատասենյակի պատուհանից նայում էր Պեկինի փողոցին։
Երկինքն ամպամած էր, և Թբիլիսիի առավոտյան երթևեկությունը նոր էր թեժանում։
Նրա սեղանին դրված էին մի բաժակ սուրճ, երկու պայմանագիր և նոթբուք, որի ծանուցման ձայնն առավոտից արդեն երեք անգամ լսել էր։
Մագդան «Կապույտ երկինք» զբոսաշրջային ընկերության տնօրենն էր։ Մոտ հարյուր աշխատակից ունեցող այդ ընկերությունը կազմակերպում էր խմբային ուղևորություններ, հյուրանոցների ամրագրում, փոխադրումների համակարգում և կորպորատիվ ուղևորությունների պլանավորում։
Ընկերությունը չորս հարկ էր զբաղեցնում։
Առաջին հարկում վաճառքի և կորպորատիվ հաճախորդների հետ կապերի բաժինն էր։
Երկրորդում՝ հյուրանոցների ամրագրման և կեցության կազմակերպման բաժինը։
Երրորդում՝ փոխադրումների և ուղևորությունների գործառնական բաժինը։
Չորրորդում՝ հաշվապահությունն ու ղեկավարությունը։
Շենքն այնքան մեծ չէր, որ աշխատակիցները չկարողանային մյուս հարկեր գնալ։
Բայց գործն այնքան շատ էր, որ եթե ամեն հարցի համար հարկ լիներ հարկից հարկ գնալ, հավանաբար օրվա մեծ մասը վերելակում կանցկացնեին։
Ներքին հեռախոսագծերը միշտ զբաղված էին։
Երբեմն երեք հոգի միաժամանակ նույն մարդուն էին զանգում։
Երբեմն էլ ինչ-որ մեկը չէր վերցնում լսափողը, իսկ մի քանի րոպե անց ասում էր.
«Ախր ես սեղանիս մոտ չէի»։
Մագդան տարիների ընթացքում սովորել էր այդ վիճակին։
Մինչև այդ առավոտ։
Նրա ներքին հեռախոսը զանգեց։
Գծի մյուս ծայրում հյուրանոցների ամրագրման պատասխանատու Էլենեն էր։
«Տիկին Մագդա, «Աֆթաբ» ընկերության քառասունութ հոգանոց խմբի հետ կապված խնդիր ունենք»։
Մագդան հարցրեց.
«Ի՞նչ խնդիր»։
«Չգիտենք՝ հինգշաբթի օրվա ամրագրումը ութ հոգո՞ւ համար հաստատենք, թե՞ քառասունութ»։
Մագդան հոնքերը բարձրացրեց։
«Մի՞թե ծրագիրը հստակ չէր»։
Էլենեն ասաց.
«Հենց դա էլ ուզում էի հարցնել»։
Զրույցը դեռ չէր ավարտվել, երբ էկրանին մեկ այլ ներքին համար սկսեց թարթել։
Փոխադրումների պատասխանատու Բեկան էր։
Մագդան պատասխանեց զանգին։
«Լսում եմ, Բեկա»։
«Տիկին Մագդա, հինգշաբթի մեկ մեքե՞նա պետք է ուղարկենք, թե՞ երկու ավտոբուս»։
Մագդան նայեց հեռախոսին։
«Դրանք իրար հետ ի՞նչ կապ ունեն»։
Բեկան ասաց.
«Մենք կարծում էինք՝ ամբողջ խումբը հինգշաբթի է մեկնում»։
Մագդան կամաց հարցրեց.
«Ո՞վ է ասել»։
Բեկան պատասխանեց.
«Վաճառքի բաժինը»։
Մագդան մի քանի վայրկյան լուռ մնաց։
Հետո ասաց.
«Ըստ երևույթին, այսօր բոլորս նույն թեմայով խոսելու կարիք ունենք»։
Ժամը ինն անց տասը րոպե — կիսատ հասած նախադասությունը
Առաջին հարկում Մարիկան նստել էր Սալոմեի սեղանի մոտ։
Սալոմեն՝ «Արև» ընկերության գործի հիմնական պատասխանատուն, հանկարծ հիվանդացել էր և երկու օրով արձակուրդ էր վերցրել։
Մարիկան պետք է շարունակեր նրա գործերը։
Սալոմեի սեղանին մի քանի գրառում կար։
Դրանցից մեկը գրված էր կարմիր գրիչով.
««Արև» խումբ — 48 հոգի — Բաթումի — հինգշաբթի / ուրբաթ»
Մարիկան վերցրեց գրառումը։
«Հինգշաբթի՞, թե՞ ուրբաթ»։
Գործընկերը պատասխանեց.
«Կարծեմ՝ ուրբաթ»։
Մարիկան հարցրեց.
«Բա ինչո՞ւ է հինգշաբթին էլ գրած»։
«Չգիտեմ։ Երևի ծրագիրը փոխվել է»։
Մարիկան հավաքեց հյուրանոցների ամրագրման բաժնի ներքին համարը։
«Էլենե, գիտե՞ս՝ այս խումբը որ օրը պետք է հյուրանոց հասնի»։
Էլենեն ասաց.
«Ըստ առաջին ֆայլի՝ ուրբաթ»։
«Իսկ հինգշաբթին ի՞նչ է»։
«Երեկ Սալոմեն ասաց՝ մի քանի հոգի ավելի շուտ են հասնելու»։
«Քանի՞ հոգի»։
Էլենեն մի պահ լռեց։
«Ես ութ հոգի եմ հասկացել, բայց մեկ ուրիշ ֆայլ էլ է եկել՝ ամբողջ խմբի համար»։
Մարիկան հարցրեց.
«Ո՞ր ֆայլը»։
«Այն, որ երեկ երեկոյան ուղարկեց»։
Մարիկան նայեց նոթբուքի պանակներին։
Երեք ֆայլ գտավ։
Aftab_Final
Aftab_Final_New
Aftab_Final_ReallyFinal
Մարիկան գլուխն առավ ձեռքերի մեջ։
«Ի վերջո ո՞րն է վերջին տարբերակը»։
Էլենեն ծիծաղեց։
«Ես էլ հենց դա եմ ուզում իմանալ»։
Ժամը ինն անց քսանհինգ րոպե — պայմանագիր, որը չէր սպասելու
Մագդան երեք բաժինների պատասխանատուներին հրավիրեց կարճ խորհրդակցության։
Էլենեն եկավ երկրորդ հարկից։
Բեկան՝ երրորդից։
Մարիկան՝ առաջինից։
Հաշվապահության պատասխանատու Թեան էլ հարևան սենյակից միացավ նրանց։
Մագդան հարցրեց.
«Ո՞ւմ մոտ են հաճախորդի վերջին տվյալները»։
Մարիկան ասաց.
«Սալոմեի»։
«Սալոմեն որտե՞ղ է»։
«Արձակուրդում է»։
Մագդան հարցրեց.
«Ուրեմն ո՞վ է պատասխանատու գործը շարունակելու համար»։
Մարիկան ասաց.
«Ես»։
«Լավ։ Հաճախորդի վերջին փոփոխությունն ի՞նչ է եղել»։
Մարիկան մի պահ տատանվեց։
«Դեռ հստակ չգիտեմ»։
Մագդան նայեց Էլենեին։
«Դո՞ւ ինչ գիտես»։
«Հյուրանոցը հինգշաբթի օրվանից ութ հոգու համար տեղ ունի։ Մնացածի համար՝ ուրբաթ օրվանից։ Բայց եթե բոլորը ցանկանան հինգշաբթի գալ, պետք է հենց հիմա լրացուցիչ տեղերի հարցում ուղարկենք»։
Բեկան ասաց.
«Ես հինգշաբթիի համար երկու ավտոբուս եմ նախատեսել»։
Մարիկան զարմացած հարցրեց.
«Ութ հոգո՞ւ համար»։
Բեկան պատասխանեց.
«Քառասունութ հոգու համար»։
Թեան բացեց թղթապանակը։
«Ես էլ քառասունութ հոգու համար եմ հաշվարկել լրացուցիչ գիշերակացի արժեքը»։
Մագդան նայեց նրանց։
«Այսինքն՝ այստեղ չորս հոգով նստած ենք, ու ամեն մեկս տարբեր ուղևորության մասին է խոսում»։
Ոչ ոք չծիծաղեց։
Մագդան շարունակեց.
«Հյուրանոցը մինչև ցերեկվա ժամը մեկն է ժամանակ տվել՝ նոր պայմանները վերջնական հաստատելու համար։ Մինչ այդ պետք է հասկանանք՝ հաճախորդն իրականում ինչ է խնդրել»։
Ժամը ինն անց քառասուն — Պահպանված պատմությունը
Մարիկան ասաց.
«Որոշ ժամանակ առաջ միացրել ենք Rigi 24-ի Team Chat-ը։ Կարծեմ Սալոմեն այս նախագծի մասին այնտեղ էլ էր հաղորդագրություն գրել»։
Մագդան հարցրեց.
«Այդ դեպքում ինչո՞ւ ենք դեռ հեռախոսների մեջ ֆայլեր փնտրում»։
Մարիկան թեթև ժպտաց։
«Որովհետև դեռ բոլորս չենք սովորել աշխատանքն այնտեղ համակարգել»։
Մագդան ասաց.
«Ուրեմն հենց այսօրվանից ենք սկսում»։
«Կապույտ երկինք» ընկերությունն արդեն օգտվում էր Rigi 24-ի CRM-ից՝ կորպորատիվ հաճախորդների հետ հարաբերությունները կառավարելու համար։
Որոշ ժամանակ առաջ միացրել էին նաև կազմակերպության ներքին չատի հավելումը։
Մի քանի աշխատանքային խումբ էր ստեղծվել, բայց աշխատակիցներից ոմանք դեռ սովոր էին գործերն առաջ տանել ներքին հեռախոսազանգերով կամ անձնական հաղորդագրություններով։
Մարիկան, որպես համապատասխան լիազորություն ունեցող աշխատակից, բացեց գործառնական թիմի համապատասխան խմբային զրույցը։
Հաղորդագրությունների մեջ գտնվեց Սալոմեի գրառումը։
«Հաճախորդը խնդրում է փոփոխել խմբի ժամանման ծրագիրը։ Վերջնական մանրամասները կհայտնեմ հաստատումից հետո»։
Էլենեն ասաց.
«Հենց այս հաղորդագրությունն էի տեսել»։
Բեկան հարցրեց.
«Բա ինչո՞ւ չասացիր, որ դեռ հաստատված չէ»։
Էլենեն ասաց.
«Որովհետև հաջորդ հաղորդագրությունը չէի տեսել»։
Մարիկան էջը ոլորեց ներքև։
Հաջորդ հաղորդագրությունը կար։
Բայց այն ուղղված էր մեկ ուրիշին։
«Միայն ութ բանախոսները պետք է հինգշաբթի երեկոյան Բաթումիում լինեն։ Խմբի մնացած անդամները կժամանեն ուրբաթ առավոտյան»։
Մագդան հարցրեց.
«Այս հաղորդագրությունն ո՞վ է գրել»։
Մարիկան ասաց.
«Սալոմեն»։
«Իսկ ո՞ւմ է ուղարկել»։
«Ուղևորության համակարգման նախկին պատասխանատուին»։
Բեկան ասաց.
«Ես այս հաղորդագրությունը չէի տեսել»։
Էլենեն պատասխանեց.
«Ես էլ»։
Մագդան հանգիստ ասաց.
«Ուրեմն խնդիրը միայն այն չէ, որ տեղեկությունը չի գրանցվել։ Տեղեկությունը գրանցվել է, բայց պատասխանատուներին չի հասել»։
Ժամը տասը — Մեկ խումբ՝ մեկ նախագծի համար
Մագդան որոշեց, որ այս գործի համար առանձին խմբային զրույց պետք է ունենան։
Համապատասխան բաժիններից ընտրվեցին անհրաժեշտ լիազորություններն ունեցող անդամները։
Խումբն անվանեցին՝
Աֆթաբ — Կորպորատիվ ուղևորության համակարգում
Մարիկան՝ վաճառքի բաժնից։
Էլենեն՝ հյուրանոցների ամրագրման բաժնից։
Բեկան՝ տրանսպորտի բաժնից։
Թեան՝ հաշվապահությունից։
Եվ Մագդան՝ ղեկավարությունից։
Մարիկան հարցրեց.
«Այսինքն՝ այսուհետ այս նախագծի հետ կապված ամեն ինչ այստե՞ղ ենք քննարկում»։
Մագդան ասաց.
«Ընդհանուր գործառնական տեղեկությունը՝ այո։ Բայց ամեն ինչ չէ, որ հարմար է խմբում քննարկելու համար։ Գաղտնի տեղեկությունը պետք է փոխանցվի միայն համապատասխան լիազորություն ունեցող անձանց»։
Թեան ասաց.
«Օրինակ՝ բանկային հաշվի տվյալները կամ ընկերության շահույթի ներքին հաշվարկները»։
Մագդան պատասխանեց.
«Ճիշտ այդպես»։
Բեկան հարցրեց.
«Իսկ եթե գործը շտա՞պ լինի։ Էլի պիտի հաղորդագրությո՞ւն ուղարկեմ»։
Մագդան ասաց.
«Ոչ։ Շտապ հարցով կարող ես ներքին հեռախոսով զանգել։ Բայց եթե զանգի արդյունքն ազդում է ծրագրի վրա, պետք է նաև որոշման ամփոփումը գրանցենք»։
Էլենեն ասաց.
«Ուրեմն ներքին հեռախոսից չենք հրաժարվում»։
Մագդան ժպտաց։
«Հրաժարվելու մտադրություն չկա։ Պարզապես ընկերության կարևոր որոշումը չպետք է միայն մեկի հիշողության մեջ մնա»։
Մարիկան խմբում ուղարկեց առաջին հաղորդագրությունը.
«Առկա վերջին տեղեկությունների համաձայն՝ միայն ութ բանախոսները հինգշաբթի կժամանեն Բաթումի։ Մյուս քառասուն հոգու ժամանումը նախատեսված է ուրբաթ օրը։ Այս հարցը դեռ պետք է վերջնականապես հաստատել հաճախորդի հետ»։
Բեկան պատասխանեց.
«Ստացա։ Մինչև վերջնական հաստատումը տրանսպորտի ծրագիրը չեմ փոխում»։
Էլենեն գրեց.
«Հինգշաբթիի համար ութ հոգու տեղերը պահում ենք։ Մնացածի մասով սպասում եմ հաստատման»։
Թեան ավելացրեց.
«Ֆինանսական հաշվարկներն առայժմ չեմ վերջնականացնում նախորդ տարբերակներից որևէ մեկի հիման վրա»։
Այդ առավոտ Մագդան առաջին անգամ ժպտաց։
«Լավ է։ Հիմա գոնե բոլորս նույն ուղևորության մասին ենք խոսում»։
Ժամը տասն անց քսան — Մեկ ֆայլ, չորս հարկ
Մարիկան պատրաստեց ուղևորության ծրագրի վերջին ֆայլը։
Բայց ուղարկելուց առաջ փոխեց դրա անունը։
Aftab_Travel_Plan_Review_V4
Բեկան ծիծաղեց։
«Էլի չորրորդ տարբե՞րակը»։
Մարիկան ասաց.
«Այո։ Բայց այս անգամ անվան մեջ գրել եմ՝ քննարկման փուլում։ Որպեսզի ոչ ոք չկարծի, թե վերջնական է»։
Նա ֆայլը կցեց խմբային զրույցում։
Հաղորդագրության մեջ գրեց.
«Նոր տարբերակը ներքին քննարկման համար է։ Խնդրում եմ՝ մինչև հաճախորդի հաստատումը դրա հիման վրա նոր պարտավորություն մի՛ ստանձնեք»։
Մի քանի րոպե անց Էլենեն նույն հաղորդագրության տակ պատասխանեց.
«Հինգշաբթի հյուրանոցում ութ հոգու տեղավորելը հնարավոր է կազմակերպել»։
Բեկան նույն հաղորդագրության տակ պատասխանեց.
«Ութ հոգու համար համապատասխան մեքենան բավական է, երկու ավտոբուսի կարիք չկա։ Մյուս քառասուն հոգու ծրագիրը կդիտարկենք ուրբաթ օրվա համար»։
Թեան գրեց.
«Խնդրում եմ՝ մարդկանց թիվն ու կեցության ժամկետները հստակեցնելուց հետո վերջնական տեսքի բերեք ֆայլը՝ ֆինանսական հաշվարկի համար»։
Մարիկան նայեց էկրանին։
Մինչ այդ օրը նման տեղեկություններ հավաքելու համար նա ստիպված կլիներ առնվազն չորս հեռախոսազանգ անել։
Հիմա պատասխանները երևում էին նույն ֆայլի տակ։
Ավելի կարևոր էր այն, որ եթե հաջորդ օրը նրա փոխարեն մեկ ուրիշն աշխատեր, կկարողանար հասկանալ, թե յուրաքանչյուր բաժին ինչ կարծիք է հայտնել։
Ժամը տասն անց քառասունհինգ — հաղորդագրությունը դիտված է
Բեկան սպասում էր Մագդայի պատասխանին՝ տրանսպորտային ծախսերի վերաբերյալ։
Նա խմբում գրեց.
«@Մագդա խնդրում եմ՝ հայտնեք հինգշաբթի օրվա մեքենաները փոխելու վերաբերյալ վերջնական որոշումը»։
Մի քանի րոպե անց հաղորդագրության կարգավիճակը ցույց էր տալիս, որ այն դիտված է։
Բեկան հանգիստ անցավ մեկ այլ գործի։
Էլենեն հարցրեց նրան.
«Մեքենայի փոփոխությունը հաստատվե՞ց»։
Բեկան պատասխանեց.
«Մագդան հաղորդագրությունը տեսել է»։
Էլենեն ասաց.
«Ես հարցրի՝ հաստատվե՞ց»։
Բեկան մի պահ լռեց։
«Ոչ։ Դեռ չի պատասխանել»։
Էլենեն ժպտաց։
«Ուրեմն դեռ չի հաստատվել»։
Բեկան ասաց.
«Ճիշտ է»։
Նա կրկին ստուգեց հաղորդագրությունը։
Մի քանի րոպե անց Մագդան պատասխանեց.
«Մինչև հաճախորդի հաստատումը նոր փոփոխություն մի՛ գրանցեք։ Հաստացումն ստանալուց հետո կդիտարկենք վերջնական արժեքը»։
Բեկան ասաց.
«Հիմա պատասխանը հստակ է»։
Էլենեն պատասխանեց.
«Հենց այդպես։ Հաղորդագրությունը տեսնելն ու որոշում կայացնելը տարբեր բաներ են»։
Ժամը տասնմեկ անց հինգ — տեղեկություններ, որոնք բոլորի համար չէին
Թեան չորրորդ հարկում պատրաստել էր ներքին ծախսերի հաշվետվությունը։
Ֆայլը ներառում էր ծառայությունների գնման գները, ընկերության շահույթի մարժան և մատակարարների հետ պայմանագրերի պայմանները։
Նա ցանկացավ այն ուղարկել նախագծի խմբում։
Բայց ֆայլն ընտրելուց առաջ մի պահ կանգ առավ։
Մագդային ասաց.
«Այս հաշվետվության մեջ նաև ներքին ֆինանսական տեղեկություններ կան։ Ավելի լավ չէ՞ անմիջապես ձեզ ուղարկեմ»։
Մագդան պատասխանեց.
«Այո։ Գործառնական խումբը ուղևորության կազմակերպչական աշխատանքները համակարգելու համար է։ Պարտադիր չէ, որ բոլոր անդամները տեսնեն ընկերության ֆինանսական բոլոր մանրամասները»։
Թեան բացեց Մագդայի հետ մասնավոր զրույցը։
Ֆայլը հենց այնտեղ ուղարկեց։
Մագդան ուսումնասիրեց տեղեկությունները։
Այնուհետև գրեց որոշման այն ամփոփումը, որը կարելի էր փոխանցել խմբին.
«Տրանսպորտի առաջարկվող ծրագիրը բյուջեի տեսանկյունից կարելի է դիտարկել։ Խնդրում եմ՝ մինչև հաճախորդի վերջնական հաստատումն ստանալը վերջնական պարտավորություն չստանձնել»։
Մարիկան կարդաց հաղորդագրությունը։
Բեկային ասաց.
«Այսպես իմանում ենք մեր աշխատանքի համար անհրաժեշտ արդյունքը՝ առանց ներքին ֆինանսական բոլոր փաստաթղթերը ձեռքից ձեռք փոխանցելու»։
Բեկան ասաց.
«Այսինքն՝ աշխատանքային խմբերն ու մասնավոր զրույցներն ամեն մեկն իր կիրառությունն ունեն»։
Մարիկան պատասխանեց.
«Այո։ Եվ յուրաքանչյուր աշխատակից պետք է հասանելիություն ունենա միայն այն զրույցներին ու գործերին, որոնց հասանելիության իրավունքն ունի»։
Ժամը տասնմեկ անց երեսուն — հաճախորդի գործը
Մարիկան CRM-ում բացեց «Աֆթաբ» ընկերության տվյալները։
Հաճախորդի գործն արդեն գոյություն ուներ։
Գործարար հաղորդակցության պատմությունը, նախկին առաջարկներն ու սպասարկման պատասխանատուն նշված էին։
Մարիկան ասաց.
«Մենք չատում քննարկեցինք ծրագիրը, բայց վերջնական արդյունքը պետք է ավելացնենք նաև հաճախորդի գործին»։
Մագդան հարցրեց.
«Ինչո՞ւ»։
«Որովհետև հնարավոր է՝ հաջորդ ամիս նույն ընկերությունը նորից մեր ծառայությունների կարիքն ունենա։ Չպետք է ստիպված լինենք կարդալ խմբի բոլոր հաղորդագրությունները՝ հասկանալու համար, թե որն էր վերջին պայմանավորվածությունը»։
Մագդան գլխով արեց։
«Ճիշտ է»։
Մարիկան, օգտվելով տեղեկությունները կապակցելու հնարավորությունից, ուղևորության ծրագրի ֆայլը կապեց հաճախորդի այն գործին, որի հասանելիության իրավունքն ուներ։
Ապա բացատրեց.
«Ֆայլն ու ներքին քննարկումը մնում են չատում։ Բայց հաստատված տեղեկությունների ամփոփումն ու հաճախորդի հետ հետագա աշխատանքը պետք է գրանցենք CRM-ում»։
Մագդան ասաց.
«Այսինքն՝ չատը չի փոխարինում CRM-ին»։
«Ոչ։ Չատն աշխատակիցների աշխատանքը համակարգելու համար է։ CRM-ը՝ հաճախորդի գործը վարելու և նրա հետ կապի համար»։
Մագդան հարցրեց.
«Իսկ գործը շարունակելու պատասխանատո՞ւն»։
Մարիկան ասաց.
«Նրան էլ կնշենք հաճախորդի հետ հետագա աշխատանքի բաժնում։ Եթե գործն ունի հստակ ժամկետ և պատասխանատու, կարող ենք դրան հետևել նաև առաջադրանքների վահանակի միջոցով»։
Մագդան ժպտաց։
«Լավ է։ Հիմա իսկապես համակարգը ճիշտ ենք օգտագործում»։
Ժամը տասներկու — վերջին զանգը
Մարիկան զանգահարեց «Աֆթաբ» ընկերության ներկայացուցչին։
«Բարև ձեզ։ Զանգահարել եմ ուղևորության ծրագիրը վերջնականապես հաստատելու համար»։
Հաճախորդի ներկայացուցիչը պատասխանեց.
«Լսում եմ ձեզ»։
Մարիկան ասաց.
«Ըստ վերջին խնդրանքի՝ ելույթ ունեցողներից ութը Բաթումի են ժամանում հինգշաբթի երեկոյան, իսկ մյուս քառասուն հոգին՝ ուրբաթ առավոտյան։ Ճի՞շտ է»։
«Այո, ճիշտ այդպես»։
«Առաջին ութ հոգու համար կեցությունը նախատեսե՞նք հինգշաբթի օրվանից»։
«Այո»։
«Իսկ հիմնական խմբի ծրագիրը չի՞ փոխվել»։
«Ոչ։ Նույն ուրբաթ օրն է»։
Մարիկան ասաց.
«Շատ լավ։ Խնդրում եմ՝ վերջնական հաստատումը նաև գրավոր ուղարկեք մեզ, որպեսզի ծրագիրը վերջնական դառնա»։
Հաճախորդի ներկայացուցիչը համաձայնեց։
Մի քանի րոպե անց հաստատումը ստացվեց։
Մարիկան ֆայլն ու հաստատման արդյունքը գրանցեց հաճախորդի գործում։
Հետո խմբում գրեց.
«Վերջնական ծրագիրը հաստատված է։ Ութ հոգի՝ հինգշաբթի, քառասուն հոգի՝ ուրբաթ։ Հաճախորդի գրավոր հաստատումն ստացվել և գրանցվել է համապատասխան գործում»։
Էլենեն պատասխանեց.
«Հյուրանոցի ամրագրումը սրա հիման վրա վերջնական կդարձնեմ»։
Բեկան գրեց.
«Տրանսպորտի ծրագիրը կուղղեմ ու արդյունքը կհայտնեմ»։
Թեան ասաց.
«Վերջնական հաշվարկները կհամադրեմ հաստատված ծրագրի հետ»։
Մագդան նայեց ժամացույցին։
Ժամը տասներկուսն անց տասնհինգ րոպե էր։
Հյուրանոցի սահմանած վերջնաժամկետին դեռ քառասունհինգ րոպե կար։
Ժամը տասներկուսն անց քսանհինգ րոպե — Ո՞վ է գործի պատասխանատուն
Մագդան նորից բացեց խումբը։
Բոլոր բաժինների պատասխանները երևում էին։
Բայց մի հարց դեռ մնում էր։
«Եթե հյուրանոցի ամրագրումը հաստատվի, ո՞վ պետք է ծրագրի վերջնական տարբերակն ուղարկի հաճախորդին»։
Մարիկան ասաց.
«Ես»։
Մագդան հարցրեց.
«Որտե՞ղ է գրանցված»։
Մարիկան մի պահ լռեց։
«Դեռ ոչ մի տեղ չեմ գրանցել»։
Մագդան ժպտաց։
«Ուրեմն հենց հիմա գրանցիր»։
Մարիկան հաճախորդի հետագա սպասարկման բաժնում իրեն նշանակեց պատասխանատու։
Վերջնական ծրագիրը ստուգելու և ուղարկելու համար առաջադրանքների հարթակում նաև հստակ վերջնաժամկետով առաջադրանք գրանցվեց, քանի որ ընկերությունն ակտիվացրել էր նաև համապատասխան հավելումը։
Մագդան ասաց.
«Հիմա, եթե վաղը արձակուրդում լինես, պատասխանատուն կկարողանա ստուգել գործի ընթացքը»։
Մարիկան պատասխանեց.
«Այո։ Ու ստիպված չի լինի միայն չաթի հաղորդագրություններից գուշակել, թե ինչ պիտի անի»։
Մագդան ասաց.
«Հենց այդպես»։
Հետո ծիծաղելով ավելացրեց.
«Թեև հույս ունեմ՝ վաղը դու էլ արձակուրդում չես լինի։ Այս մի գործն էլ այս շաբաթվա համար բավական է»։
Ժամը մեկն անց տասը րոպե — Սալոմեի արձակուրդը
Սալոմեն տնից զանգեց։
Ձայնը մի փոքր խռպոտ էր։
«Մարիկա՛, կներես, որ այս գործը կիսատ թողեցի»։
Մարիկան ասաց.
«Մի՛ անհանգստացիր։ Ծրագիրն արդեն վերջնականացրել ենք»։
Սալոմեն հարցրեց.
«Ութ հոգին՝ հինգշաբթի, մնացածը՝ ուրբա՞թ»։
«Այո»։
Սալոմեն թեթևացած շունչ քաշեց։
«Լավ է։ Ես երեկ հենց դա էի ասել, բայց վստահ չէի՝ բոլորին հասել է, թե ոչ»։
Մարիկան ասաց.
«Հենց բանն էլ այն է, որ բոլորին չէր հասել»։
Սալոմեն հառաչեց։
«Ուրեմն լավ էլ գլխացավանք եք ունեցել»։
Մարիկան պատասխանեց.
«Մի քիչ։ Բայց հիմա խմբում տեղեկությունները հստակ են, հաստատված ֆայլ ունենք, արդյունքն էլ CRM-ում է գրանցված»։
Սալոմեն ասաց.
«Սիրտս տեղն ընկավ»։
Մարիկան շարունակեց.
«Երբ վերադառնաս, քո հասանելիության իրավունքներով կկարողանաս նայել համապատասխան պատմությունն ու տեսնել, թե ինչ որոշումներ են ընդունվել»։
Սալոմեն ծիծաղեց։
«Այսինքն՝ պետք չի՞ լինի բոլորին նորից հարցնել՝ ինչ եղավ»։
«Չէ»։
«Սա արդեն այսօրվա իմ ամենալավ լուրն է»։
Ժամը երկուսն անց քառասուն րոպե — Ինչո՞ւ հեռախոսը բավարար չէր
Մագդան բաժինների պատասխանատուների հետ կարճ ժողով անցկացրեց։
Ասաց.
«Չեմ ուզում, որ վաղվանից բոլոր ներքին զանգերը դադարեցնեք ու միայն չաթով խոսեք»։
Բեկան ծիծաղեց։
«Մեր սիրտն էլ տեղն ընկավ»։
Մագդան շարունակեց.
«Ներքին հեռախոսը շտապ հարցերի համար շատ լավ է։ Բայց երբ խոսում ենք պայմանագրի, ֆայլի կամ կարևոր փոփոխության մասին, արդյունքին պետք է հնարավոր լինի հետամուտ լինել»։
Էլենեն ասաց.
«Օրինակ՝ այսօր, եթե միայն հեռախոսով համաձայնեցնեինք, վաղը ինչ-որ մեկը կարող էր նույն սխալը նորից անել»։
Մարիկան ասաց.
«Իսկ հիմա հստակ են թե՛ վերջին ֆայլը, թե՛ հաճախորդի հաստատումը, թե՛ ամեն բաժնի աշխատանքի արդյունքը»։
Թեան ավելացրեց.
«Գաղտնի տեղեկություններն էլ փոխանցվել են միայն լիազորված անձանց միջև»։
Մագդան ասաց.
«Հենց այդպես»։
Հետո հարցրեց.
«Եթե ընկերություն նոր աշխատակից գա, առաջին իսկ օրվանից պե՞տք է տեսնի ընկերության ամբողջ տեղեկատվությունը»։
Բոլորն ասացին.
«Ոչ»։
Մագդան շարունակեց.
«Ուրեմն հասանելիության իրավունքները, խմբերի անդամակցությունն ու գործերը պետք է ճիշտ կառավարվեն։ Կորպորատիվ չաթ ունենալը չի նշանակում, որ բոլորը կարող են ազատորեն օգտվել ամբողջ տեղեկատվությունից»։
Նա նայեց էկրանին։
«Մենք մոտ հարյուր աշխատակից ունենք։ Եթե տեղեկությունները միայն մեկի անձնական հեռախոսում լինեն, ընկերությունը միշտ կախված կմնա այդ մեկի հիշողությունից»։
Ժամը երեքն անց կես — Չորս հարկ, մեկ պատասխան
Երկրորդ հարկում Էլենեն գրանցեց հյուրանոցի ամրագրման վերջին կարգավիճակը։
Խմբում գրեց.
«Ամրագրումը կատարվել է հաստատված ծրագրի համաձայն։ Արդյունքն ու համապատասխան ֆայլը հասանելի են լիազորված անձանց»։
Երրորդ հարկում Բեկան վերջնականացրեց մեքենաների ծրագիրը։
«Հինգշաբթի և ուրբաթ օրերի տրանսպորտի ծրագիրը համաձայնեցված է»։
Չորրորդ հարկում Թեան ստուգեց վերջնական ծախսերը։
«Ֆինանսական հաշվարկները համադրված են վերջնական ծրագրի հետ»։
Մարիկան առաջին հարկում կարդաց հաղորդագրությունները։
Հետո թարմացրեց արդյունքը հաճախորդի գործում։
Նա այլևս ստիպված չէր վիճակն իմանալու համար զանգել մյուս երեք հարկերը։
Բայց աշխատանքի հարմարավետությունից ավելի կարևոր էր այն, ինչ հիմա արդեն կար.
Հստակ պատմություն այն մասին, թե ինչ տեղեկություններ էին ստացվել, ով էր դրանք քննարկել, և որ որոշումն էր վերջնականը։
Մարիկան վերջնական ֆայլն ուղարկեց հաճախորդին։
Մի քանի րոպե անց պատասխան եկավ.
«Հաստատված է։ Շնորհակալություն ձեր ճշգրիտ համակարգման համար»։
Մարիկան ժպտաց։
Հաղորդագրությունը գրանցեց հաճախորդի գործում։
Հետո խմբում գրեց.
«Վերջնական ծրագիրն ուղարկվել է հաճախորդին, և ստացումը հաստատվել է»։
Բեկան պատասխանեց.
«Հրաշալի է»։
Էլենեն հաստատման նշան ուղարկեց։
Թեան գրեց.
«Ֆինանսական գործն էլ պատրաստ է հաջորդ փուլի աշխատանքներին»։
Մագդան չորրորդ հարկում նայում էր էկրանին։
Այդ օրվա ընթացքում առաջին անգամ նա զգաց, որ իսկապես գիտի՝ ինչ է տեղի ունեցել մյուս երեք հարկերում։
Ժամը չորսն անց քսան րոպե — NetCity-ի գրասենյակ
Նիկան կարդում էր Team Chat-ի մասին հոդվածը։
Մարին իր սեղանի մոտից հարցրեց.
«Այսօր ի՞նչ սովորեցիր»։
Նիկան պատասխանեց.
«Որ կազմակերպության չատը միայն աշխատակիցների բարև-բարիլույսի համար չէ»։
Մարին ժպտաց։
«Ե՞վ»։
«Մի քանի բաժին ունեցող ընկերությունների համար դա շատ կարևոր է։ Հատկապես երբ տեղեկություններն ու ֆայլերը պետք է փոխանցվեն տարբեր մարդկանց միջև»։
Գիորգին ասաց.
«Իսկ երբ աշխատակիցներից մեկն արձակուրդո՞ւմ է»։
Նիկան պատասխանեց.
«Եթե տեղեկությունները գրանցվել են աշխատանքային ճիշտ ընթացակարգով, մյուս լիազորված աշխատակիցները կարող են շարունակել գործը»։
Մարին հարցրեց.
«Ինչո՞վ է տարբերվում ներքին հեռախոսակապից»։
Նիկան ասաց.
«Հեռախոսն անմիջական կապի համար է։ Կազմակերպության չատն օգնում է պահպանել աշխատանքային զրույցների ու ֆայլերի պատմությունը»։
Գիորգին հարցրեց.
«Իսկ CRM-ից ինչո՞վ է տարբերվում»։
Նիկան ծիծաղեց։
«Սա արդեն գիտեմ։ CRM-ը հաճախորդի գործի համար է։ Team Chat-ը՝ աշխատակիցների ներքին հաղորդակցության»։
Մորթեզան տեխնիկական բաժնի սեղանի մոտից ասաց.
«Եվ մի՛ մոռացիր, որ պետք է պահպանվեն նաև յուրաքանչյուր բիզնեսի մուտքի թույլտվություններն ու տեղեկատվության գաղտնիությունը»։
Նիկան ասաց.
«Այո։ Մի ընկերության չատը չպետք է տեսանելի լինի մյուս ընկերությանը։ Նույն ընկերության ներսում էլ յուրաքանչյուրն ունի միայն իրեն թույլատրված զրույցների ու տեղեկությունների հասանելիություն»։
Մարին ասաց.
«Լավ է»։
Նիկան բացեց իր նոթատետրը։
Գրեց.
«Արագ հաղորդակցությունը կարևոր է, բայց այն հաղորդակցությունը, որի պատմությունը պահպանվում է, հնարավոր է նաև հետագծել»։
Հետո ևս մեկ տող ավելացրեց.
«CRM-ը հաճախորդի հետ հարաբերությունների հիշողությունն է։ Team Chat-ը՝ աշխատակիցների աշխատանքային զրույցների հիշողությունը։ Իսկ առաջադրանքների հարթակը հստակեցնում է, թե ով է պատասխանատու աշխատանքի կատարման համար»։
Գիորգին կարդաց գրածը։
«Լավ է։ Հիմա արդեն հասկացար դրանց տարբերությունը»։
Նիկան ժպտաց։
«Այո։ Միայն հուսով եմ՝ հաջորդ գլխում էլ նոր մոդուլ չենք ունենալու»։
Մարին ծիծաղեց։
«Ինչո՞ւ»։
«Որովհետև նոթատետրումս էլ տեղ չկա»։
Մորթեզան, հայացքը մոնիտորից չկտրելով, ասաց.
«Ուրեմն նոթատետրիդ համար էլ պետք է տարողության կառավարման համակարգ նախագծենք»։
Բոլորը ծիծաղեցին։
Ժամը հինգն անց տասը րոպե — զանգ, որին ոչ ոք չպատասխանեց
Մագդան փակեց նոութբուքը։
Ծանրաբեռնված օրվանից հետո ընկերության չորս հարկերի միջև աշխատանքի համակարգումը վերջապես արդյունք էր տվել։
Աշխատանքային խմբերը հստակ էին, ֆայլերը՝ համապատասխան զրույցներում, և աշխատակիցներն այլևս ստիպված չէին մի քանի հոգու զանգահարել՝ վերջին որոշումը պարզելու համար։
Բայց հենց պատրաստվում էր դուրս գալ գրասենյակից, Մարիկան ներս մտավ։
«Տիկի՛ն Մագդա, էլի մի խնդիր ունենք»։
Մագդան ծիծաղեց։
«Այսօրն ավարտվելո՞ւ է, թե՞ չէ»։
Մարիկան ցույց տվեց իր հեռախոսը։
«Մի հաճախորդ Գերմանիայից զանգել է՝ տուր ամրագրելու։ Երեք անգամ զանգել է ընկերության WhatsApp-ի համարին, բայց ոչ ոք չի պատասխանել»։
«Այդ համարն ո՞ւմ մոտ էր»։
«Կարծեմ հեռախոսը Սալոմեի մոտ էր»։
«Բայց Սալոմեն արձակուրդում է»։
«Այո»։
Մագդան մի քանի ակնթարթ լուռ մնաց։
Մարիկան շարունակեց.
«Հաճախորդն ասում է՝ ուրիշ համարի էլ է զանգել, բայց ոչ ոք չի պատասխանել»։
Մագդան նայեց սեղանին դրված ներքին կապի հեռախոսին։
Հետո՝ նոութբուքին։
«Մենք մոտ հարյուր աշխատակից ունենք, չորս հարկ գրասենյակ, մի քանի հեռախոսահամար… բայց արտասահմանից մի հաճախորդ չի՞ կարողանում մեզ հետ խոսել»։
Մարիկան ոչինչ չասաց։
Մագդան ցածրաձայն շարունակեց.
«Այսօր լուծեցինք աշխատակիցների միջև հաղորդակցության խնդիրը։ Ըստ երևույթին, վաղն էլ պետք է պարզենք՝ հաճախորդն ինչպես կարող է կապ հաստատել աշխատակիցների հետ»։
Առնչվող գործիքներ և նյութեր
Ծանոթացեք այս գլխի թեմաներին առնչվող իրական ծառայություններին․
Ուսուցողական նշում․ օրինակները չեն փոխարինում իրական տվյալների ստուգմանը։