Rigi24 Rigi24-ის სასწავლო წიგნი · ისტორიები და გამოცდილება
Rigi24-ის სასწავლო წიგნი · ისტორიები და გამოცდილება

თავი მეთხუთმეტე: ამანათი, რომელიც მხოლოდ სისტემაში ჩაბარდა

ისწავლეთ ტექნოლოგიები და ბიზნესის მართვა ისტორიებით

თავი 15სასწავლო მხატვრული ამბავი რიგი 24 კადრები სკოლაპლუსი ბიზნესის მართვა

სანამ კითხვას დაიწყებთ

ეს სერია ისტორიების მეშვეობით ასწავლის სამუშაო დროის აღრიცხვის, სკოლის მართვისა და ბიზნესპროგრამების პრაქტიკულ საფუძვლებს. ყოველი თავის შემდეგ ნახავთ მთავარ დასკვნებსა და დამატებით რესურსებს.

მნიშვნელოვანია: პერსონაჟები, დიალოგები და სიუჟეტში წარმოდგენილი პირებისა თუ კლიენტი კომპანიების სახელები, გარდა პირდაპირ მითითებული რეალური ბრენდებისა, გამოგონილი ან სასწავლო მიზნით გადამუშავებულია. ეს არ არის რეალური შემთხვევის ანგარიში ან ბრალდება ვინმეს მიმართ. NetCity, Rigi24, Kadrebi და SkolaPlus რეალური ბრენდები და მომსახურებებია; მათი ფუნქციები დროთა განმავლობაში შეიძლება შეიცვალოს.

ისტორიის წაკითხვა ↓შესაბამისი ინსტრუმენტები და მასალები ↗

თავი მეთხუთმეტე: ამანათი, რომელიც მხოლოდ სისტემაში ჩაბარდა

როცა სისტემა ამბობს, რომ ამანათი ჩაბარებულია, მომხმარებელი კი მას ჯერ კიდევ ელოდება.

ცხრა საათი და შვიდი წუთი — გაბრაზებული მომხმარებელი

კონტაქტი მომხმარებელი درباره بسته‌ای که در سیستم تحویل‌شده ثبت شده
კონტაქტი მომხმარებელი درباره بسته‌ای که در سیستم تحویل‌شده ثبت شده

არჩილს ყავა ჯერ არ დაემთავრებინა, როცა ტელეფონმა დაურეკა.

ნომერი არ ეცნო.

— მაღაზია „ფერადი სახლი“, დილა მშვიდობისა.

ხაზის მეორე ბოლოდან ქალის ხმა გაისმა.

— თქვენც დილა მშვიდობისა, ნეტავ ჩემთვისაც მშვიდობიანი დილა იყოს!

არჩილი ოდნავ დაიბნა.

— გისმენთ, რით შემიძლია დაგეხმაროთ?

— მე ქეთევანი ვარ. გუშინ თქვენს მაღაზიაში კერამიკული ქოთანი შევუკვეთე.

არჩილმა უთხრა:

— დიახ, ნება მომეცით, გადავამოწმო.

ქალმა განაგრძო:

— წუხელ შეტყობინება მივიღე, რომ ჩემი შეკვეთა ჩაბარებულია. მე კი არანაირი ამანათი არ მიმიღია.

არჩილმა ლეპტოპი გახსნა.

შეკვეთის ნომერი ჰკითხა.

ეკრანზე ინფორმაცია გამოჩნდა.

სტატუსი: ჩაბარებულია

არჩილმა უთხრა:

— ჩვენს სისტემაშიც ჩაბარებულად არის მონიშნული.

ქეთევანმა უკმაყოფილოდ უპასუხა:

— ჰოდა, სწორედ ეგ არის ჩემი პრობლემა! თქვენი სისტემა ამბობს, ჩაბარებულიაო, მე კი წუხანდლიდან ჩემს ამანათს ველოდები.

არჩილი რამდენიმე წამით გაჩუმდა.

ქალმა განაგრძო:

— ეს ქოთანი ჩვენი ახალი ოფისის გახსნისთვის შევუკვეთე. ამ საღამოს სტუმრები გვყავს. უნდა ვიცოდე, სად არის ჩემი შეკვეთა.

არჩილმა უთხრა:

— სრულიად მესმის თქვენი. ნება მოგვეცით, მიწოდების მარშრუტი და ჩაბარების დასტური გადავამოწმოთ.

— ოღონდ, გთხოვთ, ნუ მეტყვით, რაკი სისტემაში წერია, ჩაბარებულიაო, ესე იგი აუცილებლად მიიღებდითო.

არჩილმა უპასუხა:

— არა. უნდა გავარკვიოთ, სინამდვილეში ვის ჩაჰბარდა ამანათი.

როცა საუბარი დასრულდა, მაღაზიაში ლაშა შემოვიდა.

— დილა მშვიდობისა. რატომ ხარ ასეთი სერიოზული?

არჩილმა ეკრანი აჩვენა.

— ერთი ამანათი გვაქვს, რომელიც, როგორც ჩანს, ჩაბარებულია.

ლაშამ ჰკითხა:

— მერე, რა პრობლემაა?

— მომხმარებელი ამბობს, არ მიმიღიაო.

ლაშამ ჩაის ჭიქა მაგიდაზე დადგა.

— მაშინ უნდა გავარკვიოთ, ვინ თქვა, ჩაბარებულიაო.

ცხრა საათი და ოცი წუთი — ექვსნიშნა კოდი

არჩილმა შეკვეთა გახსნა.

ჩანდა საქონლის მონაცემები, მომხმარებლის მისამართი, მიწოდების მეთოდი და კურიერის სახელი.

ამ შეკვეთის კურიერი სანდრო იყო.

ლაშამ ჰკითხა:

— ჩაბარება მომხმარებლის კოდით დადასტურდა?

არჩილმა ჩანაწერები შეამოწმა.

— არა.

ლაშამ შეხედა.

— აბა, სტატუსი „ჩაბარებულია“ როგორ მიენიჭა?

არჩილი ცოტა ხნით შეყოვნდა.

შემდეგ ჩუმად თქვა:

— მგონი, მე თვითონ დავადასტურე.

ლაშამ წარბები ასწია.

— შენ თვითონ?

არჩილს გაახსენდა.

გუშინ საღამოს სანდროს დაერეკა.

ეთქვა, რომ ამანათი შენობის მისაღებში დატოვა.

არჩილსაც ეფიქრა, საქმე დასრულებულიაო, და მენეჯერის ხელით დადასტურების ფუნქციით შეკვეთა ჩაბარებულად მოენიშნა.

ლაშამ უთხრა:

— მომხმარებლის კოდის მიღების გარეშე?

— დიახ.

ლაშამ სკამი გამოსწია.

— ესე იგი, პრობლემა ვიპოვეთ.

არჩილმა უთხრა:

— ჯერ არა. მხოლოდ ის გავიგეთ, რატომ აჩვენებს სისტემა ამ სტატუსს.

ეკრანზე მოქმედების ისტორია ჩანდა.

მენეჯერის ხელით დადასტურება.

მომხმარებლის კოდის გარეშე.

არჩილმა წარწერას შეხედა.

— შეცდომა დავუშვი.

ლაშამ უთხრა:

— კარგია, რომ ის მაინც ჩანს, ვინ დაადასტურა.

არჩილმა თავი დაუქნია.

— მართალია. ჩანაწერი რომ არ ყოფილიყო, შეიძლებოდა გვეფიქრა, რომ კურიერმა მომხმარებლისგან კოდი მიიღო.

მან სანდროს ნომერი აკრიფა.

ცხრა საათი და ოცდათხუთმეტი წუთი — კურიერი ხუთი მისამართით

სანდრო მაღაზიისკენ მოდიოდა.

ტელეფონმა რომ დაურეკა, გზის პირას გაჩერდა.

— გამარჯობა, ბატონო არჩილ.

— გამარჯობა, სანდრო. ქეთევანის შეკვეთაზე უნდა გკითხო.

— იმ კერამიკულ ქოთანზე?

— დიახ. წუხელ სად ჩააბარე?

სანდრომ უპასუხა:

— შენობის მისაღებში.

— მომხმარებლის ჩაბარების კოდი აიღე?

— არა. მაგიდასთან მჯდომმა ქალმა მითხრა, ამანათს მე მივიღებო.

არჩილმა ჰკითხა:

— სახელი ჰკითხე?

სანდრო შეყოვნდა.

— არა.

— დარწმუნდი, რომ სწორ შენობაში იყავი?

— მისამართი შევამოწმე. ორი შესასვლელი ერთმანეთთან ახლოს იყო.

არჩილმა უთხრა:

— მაშინ რატომ არ მითხარი, რომ უშუალოდ მომხმარებლისთვის ჩაბარება დადასტურებული არ იყო?

სანდრომ ამოიოხრა.

— ვიფიქრე, რაკი მისაღებში ამანათს იბარებენ, პრობლემა არ იქნება-მეთქი.

არჩილი რამდენიმე წამით გაჩუმდა.

შემდეგ თქვა:

— უნდა გავარკვიოთ, ახლა სად არის ამანათი. გთხოვ, როცა მოხვალ, გუშინდელი მარშრუტი ერთად გადავამოწმოთ.

ზარი დასრულდა.

ლაშამ იკითხა:

— რა მოხდა?

არჩილმა უპასუხა:

— ამანათი ისეთ ადამიანს ჩააბარა, ვისი ვინაობაც სათანადოდ არ გადაუმოწმებია.

ლაშამ თქვა:

— მაშინ შეიძლება ისევ იქ იყოს.

არჩილმა თქვა:

— იმედი მაქვს.

ათი საათი და ხუთი წუთი — მარშრუტი ეკრანზე

სანდრო მაღაზიაში შემოვიდა.

არჩილმა Rigi 24-ის შეკვეთების გაგზავნის მართვის განყოფილება გახსნა.

გუშინდელი მარშრუტი ჩანდა.

ერთი გასვლისთვის ხუთი შეკვეთა იყო განაწილებული.

თითოეულ შეკვეთას თავისი მისამართი და შესაბამისი ინფორმაცია ახლდა.

სანდრომ თქვა:

— ჯერ ეს ორი შეკვეთა ჩავაბარე, მერე კი ქეთევანთან წავედი.

ლაშამ იკითხა:

— ეს ინფორმაცია საიდან გქონდა?

სანდრომ თავისი ტელეფონი აჩვენა.

— მარშრუტი რომ დამევალა, მისი მონაცემები კურიერის პანელში ვნახე. ტელეგრამშიც მივიღე შეტყობინება.

არჩილმა თქვა:

— კარგი. ახლა ქეთევანის შეკვეთა გახსენი.

სანდრომ მონაცემები გადაამოწმა.

მისამართი სწორი იყო.

თუმცა შენობის შესასვლელი საკმარისად ზუსტად არ იყო მითითებული.

ამ მისამართის მახლობლად ორი საოფისე შენობა იდგა, რომლებსაც მსგავსი შესასვლელები ჰქონდა.

სანდრომ თქვა:

— მე ამ კარიდან შევედი.

არჩილმა მისამართის რუკას დახედა.

— მაგრამ კლიენტის ოფისში გვერდითა შესასვლელიდან უნდა შეხვიდე.

სანდრო რამდენიმე წამით გაჩუმდა.

— მაშინ, ალბათ, სხვა შენობის მიმღებში ჩავაბარე.

ლაშამ თქვა:

— „ალბათ“ საკმარისი არ არის. ამანათი უნდა ვიპოვოთ.

არჩილმა უპასუხა:

— ზუსტად ასეა.

შემდეგ სანდროს მიუბრუნდა:

— იქ წავიდეთ. მანამდე მიმღების თანამშრომელს დავურეკოთ.

ათი საათი და ორმოცი წუთი — მიმღების დახლთან

پیدا شدن بسته در پذیرش ساختمان اشتباه
پیدا شدن بسته در پذیرش ساختمان اشتباه

მეორე შენობის მიმღების თანამშრომელმა თავდაპირველად ვერაფერი გაიხსენა.

სანდრომ აუხსნა:

— გუშინ საღამოს ყუთი ჩავაბარე ქეთევანის სახელზე.

ქალი ცოტა ხნით დაფიქრდა.

— აა! პატარა ყავისფერი ყუთი?

სანდრომ თქვა:

— დიახ.

ქალმა დახლის უკან მდებარე ოთახისკენ მიუთითა.

— მგონი, ჯერ კიდევ იქ არის.

რამდენიმე წამში ყუთი გამოიტანა.

ამანათზე მაღაზია „ფერადი სახლის“ ეტიკეტი ჩანდა.

არჩილმა შვებით ამოისუნთქა.

— მადლობა ღმერთს.

მაგრამ ყუთი რომ აიღო, შენიშნა, რომ ერთი კუთხე ოდნავ მიჭყლეტილი ჰქონდა.

სანდროს მიუბრუნდა:

— ჩაბარებამდე უნდა შევამოწმოთ, ნივთი ხომ არ დაზიანებულა.

მათ ამანათი შეფუთვის პირობების დაცვით შეამოწმეს.

ლარნაკი უვნებელი იყო.

არჩილმა მიმღების თანამშრომელს უთხრა:

— მადლობა, რომ ამანათი შეინახეთ.

ქალმა უპასუხა:

— მეგონა, ამავე შენობის ერთ-ერთი ოფისისთვის იყო.

არჩილმა თქვა:

— შეცდომა ჩვენი შეუთანხმებელი მოქმედების გამო მოხდა.

შენობიდან რომ გამოვიდნენ, სანდრომ იკითხა:

— ახლა შეკვეთის სტატუსი ისევ ჩაბარებულად მოვნიშნოთ?

არჩილმა უპასუხა:

— არა. წინა სტატუსი შეცდომითაა დაფიქსირებული. უსაფუძვლო ჩანაწერით მომხდარის კვალი არ უნდა დავფაროთ.

მან განაგრძო:

— ჯერ რეალურად ჩავაბაროთ, შემდეგ კი მოკვლევის ისტორიაში შედეგიც აღვწეროთ და წინა შეცდომაც.

თერთმეტი საათი და თხუთმეტი წუთი — რეალური ჩაბარება

არჩილმა ქეთევანს დაურეკა.

— ქალბატონო ქეთევან, ამანათი ვიპოვეთ.

ქალმა იკითხა:

— სად ყოფილა?

— შეცდომით მეზობელი შენობის მიმღებში ჩაუბარებიათ.

— ანუ მართალი ვიყავი, როცა ვამბობდი, არაფერი მიმიღია-მეთქი.

არჩილმა უპასუხა:

— დიახ. და ამ შეცდომისთვის ბოდიშს გიხდით.

ქეთევანმა იკითხა:

— დაუზიანებელია?

— პირველადი შემოწმებისას დაზიანება არ შეგვინიშნავს. რა თქმა უნდა, ჩაბარებისას ნივთის შემოწმება თქვენც შეგიძლიათ.

ქეთევანმა თქვა:

— მე შუადღემდე ოფისში ვარ.

არჩილმა უპასუხა:

— ჩვენ თვითონ მოგიტანთ.

ორმოცი წუთის შემდეგ ქეთევანმა ყუთი ჩაიბარა.

ლარნაკი ყურადღებით შეამოწმა.

უვნებელი იყო.

ქალმა თქვა:

— საბედნიეროდ, არაფერი სჭირს.

არჩილმა უპასუხა:

— მიხარია, რომ დროულად მოგისწარით.

ქეთევანმა შეხედა.

— ამ შეცდომამ გული დამწყვიტა, მაგრამ მადლობა, რომ თავად მიჰყევით საქმეს ბოლომდე.

არჩილმა თქვა:

— გულის დაწყვეტის სრული უფლება გქონდათ. რეალური დადასტურების გარეშე შეკვეთა ჩაბარებულად არ უნდა მოგვენიშნა.

ქეთევანმა ოდნავ გაიღიმა.

— მაშინ იმედი მაქვს, შემდეგ კლიენტთან იგივე აღარ განმეორდება.

არჩილმა თქვა:

— ჩვენც სწორედ ეს გვინდა.

თორმეტი საათი და ოცდაათი წუთი — რატომ იყო PIN მნიშვნელოვანი?

არჩილი და სანდრო მაღაზიაში დაბრუნდნენ.

ლაშა მათ ელოდებოდა.

— იპოვეთ?

არჩილმა თქვა:

— კი. კლიენტს უვნებლად ჩავაბარეთ.

ლაშამ იკითხა:

— ანუ პრობლემა მოგვარდა?

არჩილმა უპასუხა:

— კლიენტის პრობლემა მოგვარდა. მაგრამ ჩვენი მუშაობის წესი უნდა გამოვასწოროთ.

მან შეკვეთის ჩაბარების განყოფილება გახსნა.

— Rigi24-ში ჩვეულებრივი ჩაბარებისთვის კლიენტის ექვსნიშნა კოდია გათვალისწინებული. კურიერმა ამანათის რეალურად ჩაბარების შემდეგ კოდი უფლებამოსილ მიმღებს უნდა გამოართვას და სისტემაში შეიყვანოს.

სანდრომ თქვა:

— ვიფიქრე, რაკი ამანათი მისაღებში დავტოვე, კოდი აღარ იყო საჭირო.

არჩილმა უპასუხა:

— სწორედ ეს იყო შეცდომა.

ლაშამ თქვა:

— მაშინ მენეჯერის მიერ ხელით დადასტურება რისთვის არსებობს?

არჩილმა განმარტა:

— გამონაკლისი შემთხვევებისთვის, როცა მენეჯერი სანდო ინფორმაციის საფუძველზე დარწმუნებულია, რომ ამანათი ნამდვილად ჩაბარდა, მაგრამ კოდი არ დაფიქსირებულა. და არა იმისთვის, რომ კურიერს უბრალოდ, გადაუმოწმებლად ვენდოთ.

სანდრომ თავი დაუქნია.

— გასაგებია.

არჩილმა თქვა:

— ამიერიდან, სანამ რეალურ ჩაბარებას არ დავადასტურებთ, შეკვეთას ჩაბარებულად არ მოვნიშნავთ.

ლაშამ სიცილით უთხრა:

— კარგი იქნება, ამ წესს შენც თუ დაიცავ.

არჩილმა უპასუხა:

— პირველ რიგში, მე!

ერთი საათი და ათი წუთი — კლიენტი, რომელიც შინ არ იყო

იმავე დღეს კიდევ ერთი შეკვეთა მოამზადეს გასაგზავნად.

კლიენტს პატარა მაგიდის სანათი ჰქონდა შეკვეთილი.

სანდრომ მისამართი თავის პანელში ნახა და ჩაბარების ადგილზე მივიდა.

კარზე ზარი დარეკა.

არავინ უპასუხა.

კლიენტს ტელეფონზე დაურეკა.

კლიენტმა უთხრა:

— მაპატიეთ, სახლიდან გასვლა მომიწია. ახლა ვერ დავბრუნდები.

სანდრომ ჰკითხა:

— შეიძლება სხვა უფლებამოსილ პირს ჩავაბარო?

კლიენტმა უპასუხა:

— არა. მირჩევნია, ხვალ მივიღო.

სანდრომ თქვა:

— გასაგებია.

ამჯერად მან წინა დღის შეცდომა აღარ გაიმეორა.

ამანათი არც კართან დაუტოვებია.

და არც ჩაბარებულად მოუნიშნავს.

კურიერის პანელში ჩაუბარებლობა შესაბამისი მიზეზის მითითებით დააფიქსირა.

მაღაზიაში რომ დაბრუნდა, ამანათი ისევ თან ჰქონდა.

ლაშამ ჰკითხა:

— ეს რატომ დაბრუნდა?

სანდრომ თქვა:

— კლიენტი ადგილზე არ იყო. შევთანხმდით, რომ ხელახლა გაგზავნას შევუთანხმებდით.

ლაშამ ამანათი შეამოწმა.

— დაუზიანებელია.

არჩილმა თქვა:

— კარგია. ახლა ამანათის ოფისში ფიზიკურად დაბრუნებას დავაფიქსირებთ.

სანდრომ ჰკითხა:

— ანუ ისევ მაღაზიის მარაგში შევა?

არჩილმა უპასუხა:

— არა. ამანათის ოფისში დაბრუნება და საქონლის გასაყიდ მარაგში დაბრუნება სხვადასხვა რამეა. ეს შეკვეთა ჯერ კიდევ იმავე კლიენტს ეკუთვნის.

ლაშამ თქვა:

— ანუ მხოლოდ ჩაბარების ახალი დრო უნდა განისაზღვროს.

არჩილმა უპასუხა:

— ზუსტად.

ორი საათი და ოცი წუთი — ერთი შეკვეთა, ჩაბარების ორი მცდელობა

არჩილმა კლიენტს დაურეკა.

ჩაბარების ახალი დრო შეთანხმდა.

მიწოდების მართვის განყოფილებაში ხელახალი გაგზავნის პროცედურა განიხილეს.

სანდრომ ჰკითხა:

— ანუ ხვალ ამ ამანათს ისევ მე მომამაგრებთ?

არჩილმა თქვა:

— კი, თუ შენი განრიგი ამის საშუალებას მოგვცემს. თუ არა, შეგვიძლია სხვა უფლებამოსილ კურიერს გადავცეთ.

სანდრომ ჰკითხა:

— მაღაზიის მარაგს რა მოუვა?

ლაშამ უპასუხა:

— ეს შეკვეთა გასაგზავნად მარაგიდან უკვე ჩამოწერილია. იმავე შეკვეთის ხელახლა გაგზავნამ მარაგი მეორედ აღარ უნდა შეამციროს.

სანდრომ გაიღიმა.

— კარგია. თორემ ყოველ ჯერზე, როცა კლიენტი შინ არ დაგვხვდება, მარაგს თუ შევამცირებთ, რამდენიმე მცდელობის შემდეგ მაღაზიაში აღარაფერი დარჩება!

არჩილს გაეცინა.

— ზუსტად.

შემდეგ განაგრძო:

— თუ საბოლოოდ შეკვეთა გაუქმდება და საქონელი მართლაც დაბრუნდება გასაყიდ მარაგში, ეს უკვე ცალკე პროცესია.

ლაშამ თქვა:

— ანუ ამანათი შეიძლება კურიერისგან ოფისში დაბრუნდეს ისე, რომ მაღაზიის მარაგი არ შეიცვალოს.

არჩილმა თქვა:

— სწორია.

მეორე დილა — კოდი, რომელმაც ამჯერად არ დაიგვიანა

تحویل واقعی بسته و ثبت کد დადასტურება توسط پیک
تحویل واقعی بسته و ثبت کد დადასტურება توسط پیک

სანდრო სანათის ჩასაბარებლად ხელახლა წავიდა.

ამჯერად კლიენტი შინ დახვდა.

კლიენტმა ამანათი შეამოწმა.

ამანათის რეალურად ჩაბარების შემდეგ სანდრომ კლიენტს შეკვეთის შესაბამისი ექვსნიშნა კოდი გამოართვა.

კოდი პანელში შეიყვანა.

დადასტურება შესრულდა.

შეკვეთის სტატუსი შეიცვალა და ჩაბარებულად მოინიშნა.

სანდრომ ეკრანს შეხედა.

გაიღიმა.

— ამჯერად მშვიდად ვარ.

მომხმარებელმა ჰკითხა:

— რა მოხდა?

სანდრომ უპასუხა:

— არაფერი. უბრალოდ ახლა დარწმუნებული ვარ, რომ შეკვეთა მართლა პატრონთან მივიდა.

მომხმარებელს გაეცინა.

— ჰოდა, მეც ვადასტურებ, რომ მივიღე!

თერთმეტი საათი და ორმოცი წუთი — ერთი კურიერი თუ რამდენიმე?

მაღაზია „ფერად სახლში“ არჩილი კვირის გასაგზავნი შეკვეთების სიას ამოწმებდა.

ლაშამ ჰკითხა:

— შეკვეთები რომ მოგვემატოს, სანდრო მარტო ყველას მიტანას ვეღარ შეძლებს.

არჩილმა თქვა:

— მართალია.

— მაშინ კიდევ ერთი კურიერი უნდა ავიყვანოთ?

— ან სხვა უფლებამოსილი კურიერების მომსახურებით ვისარგებლოთ. შეკვეთების მოცულობასა და სამუშაო პირობებს გააჩნია.

ლაშამ ჰკითხა:

— ყველას მართვა ამავე განყოფილებიდან ხდება?

არჩილმა უპასუხა:

— სისტემაში რეგისტრირებული კურიერებისთვის შეკვეთების განაწილებისა და მიწოდების მარშრუტების მართვა შეგვიძლია. გარე კურიერებისთვის კი აღრიცხვისა და კოორდინაციის ცალკე მეთოდები არსებობს.

ლაშამ თქვა:

— ანუ აღარ გვჭირდება, თითოეული შეკვეთის ამბავი მხოლოდ სატელეფონო ზარებით ვარკვიოთ.

— დიახ. ოღონდ დაფიქსირებული სტატუსი რეალურად მომხდარს უნდა შეესაბამებოდეს.

ამ დროს სანდრო შემოვიდა.

— ერთი კითხვა მაქვს.

ლაშას გაეცინა.

— დღესაც დაკარგე ამანათი?

სანდრომ გააპროტესტა:

— არა! ამჯერად ყველა ამანათი სწორად ჩავაბარე.

არჩილმა გაიღიმა.

— აბა, რა კითხვა გაქვს?

სანდრომ თქვა:

— თუ მომხმარებელი ადგილზე არ დამხვდა და მიუწოდებლობა დავაფიქსირე, იმავე წამს თქვენთან დარეკვაც აუცილებელია?

არჩილმა უპასუხა:

— თუ ვითარება სასწრაფო რეაგირებას მოითხოვს ან უჩვეულოა, კი. მაგრამ თვითონ შემთხვევა და მიუწოდებლობის მიზეზი სისტემაში უნდა დაფიქსირდეს, რომ მაღაზიის პასუხისმგებელმა პირმა საკითხს მიხედოს.

სანდრომ თავი დაუქნია.

— კარგია. ასე დღის ბოლოს ყველაფრის ზეპირად მოყოლა აღარ მომიწევს.

ლაშამ თქვა:

— ოღონდ ამჯერად მისამართიც სწორად წაიკითხე!

სანდროს გაეცინა.

— მგონი, ეს შეცდომა სიცოცხლის ბოლომდე არ დამავიწყდება.

ერთი საათი და თხუთმეტი წუთი — მომხმარებელი მხოლოდ შეკვეთის ნომერი არ არის

ქეთევანმა მაღაზიაში ისევ დარეკა.

არჩილმა უპასუხა.

— გამარჯობა, ქალბატონო ქეთევან.

— გამარჯობა. მადლობის თქმა მინდოდა. ქოთანი ოფისში დავდგით. ძალიან მოუხდა.

არჩილმა გაიღიმა.

— მიხარია, რომ მოგეწონათ.

ქეთევანმა განაგრძო:

— სხვათა შორის, ახალი ოფისისთვის კიდევ რამდენიმე დეკორატიული ნივთი გვჭირდება. ალბათ მომავალ თვეში უფრო დიდ შეკვეთას მოგცემთ.

არჩილმა თქვა:

— ძალიან კარგი.

ქეთევანმა ჰკითხა:

— შემიძლია, საჭირო ნივთების სია გამოგიგზავნოთ?

— დიახ, რა თქმა უნდა.

რამდენიმე წუთში შეტყობინება მოვიდა.

ფაილიც ახლდა.

ფაილში რამდენიმე პროდუქტის დასახელება და მათი სავარაუდო რაოდენობები ეწერა.

არჩილმა ფაილი გახსნა.

— ლაშა, მოდი, ნახე.

ლაშა მიუახლოვდა.

— რა მოხდა?

— იმ მომხმარებელს, რომლის ამანათიც დაიკარგა, თავისი ოფისისთვის ახალი შეკვეთის მოცემა უნდა.

ლაშამ თქვა:

— მშვენიერია. ანუ, საბოლოოდ, ჩვენზე ნაწყენი აღარ არის.

არჩილმა უპასუხა:

— როგორც ჩანს, არა.

ლაშამ ფაილს დახედა.

— ამ პროდუქტებიდან ზოგი შესაკვეთი იქნება. ზოგის ნაცვლად კი შეგვიძლია მსგავსი ვარიანტები შევთავაზოთ.

არჩილმა თქვა:

— კარგი. მაშინ შეამოწმე.

ლაშამ ჰკითხა:

— შედეგები სად გამოგიგზავნო?

არჩილმა თქვა:

— ჯერჯერობით ვატსაპში.

ლაშას გაეცინა.

— კარგი.

არჩილი რამდენიმე წამს ტელეფონს უყურებდა.

შემდეგ მოულოდნელად თქვა:

— მოიცადე.

ლაშა შემობრუნდა.

— რა მოხდა?

არჩილმა თქვა:

— ისევ იმავე შეცდომას ვიმეორებთ, რასაც ყოველთვის.

ერთი საათი და ოცდაათი წუთი — ვისთან რჩება ეს ინფორმაცია?

არჩილმა თქვა:

— წარმოიდგინე, დღეს მე მომხმარებლის ფაილს მივიღებ. ხვალ შენ ფასებს შეამოწმებ. ზეგ კი ანას მომხმარებელთან დარეკვა მოუნდება.

ანა ახალი თანამშრომელი იყო, რომელიც ცოტა ხნის წინ მაღაზიის შეკვეთების შემდგომი კოორდინაციის დასახმარებლად აიყვანეს.

ლაშამ თქვა:

— მერე?

— ანამ საიდან უნდა იცოდეს, რა უნდოდა მომხმარებელს და შენ რა საკითხები შეამოწმე?

ლაშამ უპასუხა:

— ჩვენ გვკითხავს.

არჩილმა თქვა:

— მე რომ არ ვიყო?

— მე მკითხავს.

— არც შენ რომ იყო?

ლაშა ცოტა ხნით დაფიქრდა.

— მაშინ, ალბათ, მომხმარებელს დაურეკავს და ყველაფერს თავიდან ჰკითხავს.

არჩილმა თავი დაუქნია.

— ზუსტად ეგ არ მინდა.

ამ დროს ანა შემოვიდა.

— რომელ მომხმარებელზე საუბრობთ?

არჩილმა ფაილი აჩვენა.

— ქეთევანზე. თავისი ოფისისთვის ახალი შეკვეთა აქვს.

ანამ თქვა:

— აა, ის მომხმარებელია, გუშინ ამანათის ჩაბარებაზე რომ დარეკა?

— დიახ.

ანამ იკითხა:

— ახლა მის ახალ შეკვეთაზე პასუხისმგებელი ვინ არის?

არჩილმა და ლაშამ ერთმანეთს გადახედეს.

არცერთმა არ უპასუხა.

ანას გაეცინა.

— მგონი, კარგი კითხვა დავსვი!

ორი საათი და ათი წუთი — ზარი NetCity-ში

არჩილმა მარის დაურეკა.

— გამარჯობა, ქალბატონო მარი. Rigi 24-ის შესახებ კითხვა მაქვს.

მარიმ უპასუხა:

— გამარჯობა, ბატონო არჩილ. გისმენთ.

— შეკვეთებს Rigi 24-ით ვმართავთ, მაგრამ შიდა კოორდინაციისთვის ჯერ კიდევ ძირითადად WhatsApp-ს ვიყენებთ.

მარიმ თქვა:

— მესმის.

არჩილმა განაგრძო:

— ზოგჯერ მომხმარებელი ინფორმაციას მე მიგზავნის. მე ლაშას უნდა გადავცე, შემდეგ კი ანამ უნდა მიხედოს. მინდა, ყველამ იცოდეს, რა ითქვა და საბოლოოდ რა გადაწყდა.

მარიმ ჰკითხა:

— თანამშრომლების შიდა მიმოწერის მართვა გსურთ თუ მომხმარებელთან ურთიერთობის ისტორიის?

არჩილმა თქვა:

— ორივესი.

მარიმ უპასუხა:

— მაშინ სჯობს, ამ ორ განყოფილებას შორის განსხვავება განვმარტოთ. CRM მომხმარებლის მონაცემებისა და მასთან ურთიერთობის ისტორიისთვისაა, Team Chat კი თანამშრომლების შიდა მიმოწერისთვის.

არჩილმა იკითხა:

— შეიძლება, ერთმანეთთან იყოს დაკავშირებული?

— მხარდაჭერილი შესაძლებლობების ფარგლებში შესაბამისი შეტყობინებებისა და ფაილების დაკავშირება შეიძლება მომხმარებლის ბარათთან ან CRM-ში არსებულ შესაბამის ჩანაწერებთან. თუმცა თითოეულს საჭირო ნებართვა და გააქტიურება სჭირდება.

არჩილმა თქვა:

— ანუ, მაგალითად, თუ ლაშა ქეთევანის შეკვეთის შესახებ ანას რამეს მისწერს, შეგვიძლია მივუთითოთ, რომელ მომხმარებელს ეხება ეს მიმოწერა?

მარიმ უპასუხა:

— დიახ, CRM-თან დაკავშირების შესაძლებლობებისა და მომხმარებელთა წვდომის დონის ფარგლებში.

არჩილმა იკითხა:

— და შემიძლია, სამუშაოს შესრულებაზე პასუხისმგებელი პირიც განვსაზღვრო?

მარიმ განმარტა:

— კოორდინაციისა და ინფორმაციის გადაცემისთვის გუნდური ჩატი გამოდგება. თუ გსურთ, საქმე კონკრეტული პასუხისმგებელი პირითა და შემდგომი მოკითხვის დროით დაარეგისტრიროთ, დავალებებისთვის განკუთვნილი ინსტრუმენტი უნდა გამოიყენოთ. მხოლოდ შეტყობინების გაგზავნა დავალების რეგისტრაციას ვერ ჩაანაცვლებს.

არჩილმა თქვა:

— გასაგებია.

მარიმ განაგრძო:

— ეს შესაძლებლობები დამოუკიდებელია და გააქტიურების საკუთარი პირობები აქვს. გუნდური ჩატისა და სამუშაო სივრცისთვისაც საჭირო საბაზისო მოდული, მაგალითად, CRM ან Booking, გააქტიურებული უნდა იყოს.

არჩილი რამდენიმე წამით დაფიქრდა.

— მაშ, ამჯერად, სანამ საქმე სამ ადამიანს შორის დაიკარგება, სჯობს, სწორი გზა ავირჩიოთ.

მარის გაეცინა.

— კარგი აზრია.

სამი საათი და ოცი წუთი — საქმე, რომელიც ჯერ ხელიდან ხელში არ გადასულიყო

არჩილი მაგიდას მიუჯდა.

ეკრანზე ქეთევანის ახალი შეკვეთის ფაილი იყო გახსნილი.

ლაშა პროდუქტებს ამოწმებდა.

ანაც ელოდა, როდის უნდა დაერეკა მომხმარებელთან.

არჩილმა თქვა:

— ჯერჯერობით შეთანხმების გარეშე მომხმარებელს ფასს ნურავინ ეტყვის.

ანამ იკითხა:

— რატომ?

— იმიტომ, რომ ჯერ უნდა გავარკვიოთ, რომელი პროდუქტი გვაქვს მარაგში, რომელი უნდა შევუკვეთოთ და საბოლოო ფასი რა გამოვა.

ლაშამ თქვა:

— პროდუქტების შესახებ ინფორმაციას საღამომდე მოვამზადებ.

ანამ იკითხა:

— მერე მე რა უნდა გავაკეთო?

არჩილმა უპასუხა:

— გადამოწმების შემდეგ მომხმარებელს საბოლოო არჩევანზე უნდა შეუთანხმდე.

ანამ იკითხა:

— ლაშას შეგროვებული ინფორმაცია ჩემამდე როგორ მოვა?

არჩილმა ეკრანს შეხედა.

რამდენიმე წამს ჩუმად იყო.

შემდეგ გაიღიმა.

— მგონი, დროა, სწორედ ის შიდა ჩატი გამოვიყენოთ.

ლაშამ თქვა:

— ანუ ყოველ ჯერზე WhatsApp-ის ძველი შეტყობინებების ძებნა აღარ მოგვიწევს?

არჩილმა უპასუხა:

— ყოველ შემთხვევაში, გვინდა, სამუშაო ინფორმაცია განსაზღვრულ არხში მოვაქციოთ.

ანამ იკითხა:

— ხვალ შვებულებაში რომ ვიყო, ჩემ შემდეგ ვინც გააგრძელებს, შეძლებს გაერკვეს, რა ხდება?

არჩილმა თქვა:

— სწორედ ამის შემოწმება გვინდა — სათანადო წვდომითა და მკაფიოდ დაფიქსირებული ისტორიით.

ანამ გაიღიმა.

— კარგია. იმიტომ, რომ არ მინდა, მომხმარებელს დავურეკო და ვუთხრა: უკაცრავად, შეგიძლიათ, ყველაფერი თავიდან ამიხსნათ-მეთქი?

ლაშას გაეცინა.

— განსაკუთრებით ამ მომხმარებელს!

ხუთი საათი და ათი წუთი — ერთი პრობლემის დასასრული, თანამშრომლობის დასაწყისი

NetCity-ის ოფისში ნიკა გიორგის შეტყობინებას კითხულობდა.

მარიმ ჰკითხა:

— რას კითხულობ?

ნიკამ თქვა:

— კურიერების მართვის შესახებ.

— აბა, დღეს რა ისწავლე?

ნიკამ უპასუხა:

— ის, რომ სისტემაში „ჩაბარებული“ რეალური ჩაბარების შედეგი უნდა იყოს და არა უბრალოდ ვარაუდი.

მარიმ თქვა:

— სწორია.

— ის, რომ მომხმარებლის კოდი ჩაბარების დასადასტურებლადაა.

— დიახ.

— ის, რომ თუ მომხმარებელი ადგილზე არ დაგვხვდა, ჩაუბარებლობა უნდა დავაფიქსიროთ.

— სწორია.

ნიკამ განაგრძო:

— და თუ ამანათი მაღაზიაში დაბრუნდა, ეს სულაც არ ნიშნავს, რომ გასაყიდ მარაგში ხელახლა უნდა მოხვდეს.

მარიმ გაიღიმა.

— ძალიან კარგი.

ნიკამ ამაყად თქვა:

— ანუ დღეს ახალი სტატია აღარ გვაქვს?

გიორგიმ მაგიდიდან უპასუხა:

— სხვათა შორის, არჩილმა თანამშრომლების შიდა ჩატთან დაკავშირებით დარეკა.

ნიკამ ამოიოხრა.

— ისევ ახალი მოდული?

მარის გაეცინა.

— დიახ. Team Chat.

ნიკამ იკითხა:

— ეს იგივე დავალებების დაფა არ არის, ბადრის კომპანიისთვის რომ გვქონდა?

მარიმ უთხრა:

— არა. დავალებების დაფა პასუხისმგებლობებისა და კონკრეტული საქმეებისთვისაა. გუნდური ჩატი კი თანამშრომლების საუბრისთვის, ინფორმაციის გაცვლისა და კოორდინაციისთვის.

ნიკამ იკითხა:

— ანუ შეიძლება ფაილი გავაგზავნოთ და რომელიმე კლიენტზე ერთად ვისაუბროთ?

— გააქტიურებული შესაძლებლობებისა და ნებადართული წვდომის ფარგლებში — დიახ.

ნიკა ცოტა ხნით დაფიქრდა.

— ანუ მე თუ გიორგის რამეს ვეტყვი და მას თქვენთვის გადმოცემა მოუნდება...

გიორგიმ სიტყვა შეაწყვეტინა.

— ჯობია, პირდაპირ შესაბამის ჯგუფში თავად დაწერო!

ნიკას გაეცინა.

— წინადადება ჯერ არც კი დამიმთავრებია!

მარიმ თქვა:

— სწორედ ესაა საინტერესო: როგორ გადავცეთ ინფორმაცია რამდენიმე ადამიანს ისე, რომ აზრი არ შეეცვალოს და არც დაიკარგოს.

მორთეზამ მონიტორის უკნიდან თქვა:

— და, რაც მთავარია, თითოეულმა მხოლოდ ის ინფორმაცია ნახოს, რომლის ნახვის უფლებაც აქვს.

ნიკამ თავი დაუქნია.

მერე თავისი ბლოკნოტი გადაშალა.

დაწერა:

„ინფორმაციის ქონა საკმარისი არ არის; სწორი ინფორმაცია სწორ ადამიანს უნდა მიუვიდეს.“

ქვემოთ მიაწერა:

„საუბარი, პასუხისმგებლობა და კლიენტის ისტორია სამი სხვადასხვა რამაა, თუმცა მათ ერთად მუშაობა შეუძლიათ.“

ამასობაში, მაღაზია „ფერად სახლში“, არჩილის ტელეფონმა ისევ დარეკა.

ამჯერად ქეთევანი იყო.

ოღონდ დაკარგული ამანათის გამო არ რეკავდა.

მისი ახალი შეკვეთა იმაზე დიდი გამოდგა, ვიდრე თავდაპირველად ამბობდა.

ახლა კი სურდა გაეგო, მაღაზიის რომელი თანამშრომელი იყო პასუხისმგებელი საქმის ბოლომდე მიყვანაზე.

არჩილმა ლაშას შეხედა.

ლაშამ ანას შეხედა.

ანამ გაიღიმა.

— მგონი, დროა, ბოლოს და ბოლოს გავარკვიოთ, ვის აბარია ეს კლიენტი!

ამ ისტორიასთან დაკავშირებული პრაქტიკული სტატიები

RIGI24 · ARTICLE Online Store RIGI24 · ARTICLE Store Builder

შესაბამისი ინსტრუმენტები და მასალები

გაეცანით ამ თავის თემებთან დაკავშირებულ რეალურ სერვისებს:

EXTERNAL · Kadrebi.ge ↗Kadrebi: დასწრება, ცვლები და ანგარიშებითანამშრომლების მართვა და მოსვლის ჩანაწერები. EXTERNAL · SkolaPlus.ge ↗SkolaPlus: მოსწავლეთა დასწრება და მშობლებთან კავშირიისტორიის მეორე ზარის თემა. RIGI24 · INTERNALRigi24-ის ბიზნესინსტრუმენტებისხვა სერვისები და სასწავლო ისტორიები. RIGI24 · INTERNALRigi24-ის სტატიები და გზამკვლევებიპრაქტიკული მასალები დამატებითი კითხვისთვის. RIGI24 · INTERNALყველა ისტორიაისწავლეთ ტექნოლოგიები და ბიზნესის მართვა ისტორიებით EXTERNAL · NetCity.ge ↗NetCity-ის შესახებგაიცანით კომპანია, რომელიც ამ სერვისებს ქმნის.

სასწავლო შენიშვნა: მაგალითები არ ცვლის რეალური მონაცემების შემოწმებას.