სანამ კითხვას დაიწყებთ
ეს სერია ისტორიების მეშვეობით ასწავლის სამუშაო დროის აღრიცხვის, სკოლის მართვისა და ბიზნესპროგრამების პრაქტიკულ საფუძვლებს. ყოველი თავის შემდეგ ნახავთ მთავარ დასკვნებსა და დამატებით რესურსებს.
მნიშვნელოვანია: პერსონაჟები, დიალოგები და სიუჟეტში წარმოდგენილი პირებისა თუ კლიენტი კომპანიების სახელები, გარდა პირდაპირ მითითებული რეალური ბრენდებისა, გამოგონილი ან სასწავლო მიზნით გადამუშავებულია. ეს არ არის რეალური შემთხვევის ანგარიში ან ბრალდება ვინმეს მიმართ. NetCity, Rigi24, Kadrebi და SkolaPlus რეალური ბრენდები და მომსახურებებია; მათი ფუნქციები დროთა განმავლობაში შეიძლება შეიცვალოს.
თავი მეთოთხმეტე: ინვოისი, რომელიც საქონელზე ადრე მივიდა
ზოგჯერ გაყიდვის დოკუმენტი უფრო ადრე მზადდება, ვიდრე საქონელი მომხმარებლამდე მიაღწევს.
ცხრა საათი და ათი წუთი — ორი მუყაოს ყუთი, რომლებიც არ უნდა გაყიდულიყო
სოფო ქუთაისის საწყობის ბოლო თაროსთან იდგა.
მაგიდაზე ჭიქებით სავსე ორი დაზიანებული მუყაოს ყუთი ეწყო.
მათ გვერდით ძველი მომსახურების ურიკა იდგა, რომელიც წინა კვირას ერთ-ერთმა მომხმარებელმა დააბრუნა.
თანამშრომელმა ჰკითხა:
„ესენი სად დავაწყოთ?“
სოფომ უპასუხა:
„ჯერ მათი მდგომარეობა უნდა განვსაზღვროთ.“
„ანუ ყველა დაბრუნებული საქონელი არ არის?“
„არა. დაბრუნებული იმას ნიშნავს, რომ საქონელი უკან დაგვიბრუნეს. მაგრამ უნდა გავარკვიოთ, გამართულია, მეორადია, შეკეთება სჭირდება თუ უკვე გამოუსადეგარია.“
მან ურიკის მონაცემები შეამოწმა.
კორპუსი დაუზიანებელი იყო, თუმცა ერთ-ერთი ბორბალი გამართულად ვერ მოძრაობდა.
სოფომ თქვა:
„ამას შემოწმებისა და შეკეთების განყოფილებაში გავაგზავნით.“
თანამშრომელმა ორ ყუთზე მიუთითა.
„ესენი?“
„უნდა ვნახოთ, შიგთავსი დაუზიანებელია თუ არა.“
შემოწმების შემდეგ აღმოჩნდა, რომ შეფუთვის ნაწილი დაზიანებული იყო, თავად ჭიქები კი მთელი იყო.
სოფომ თქვა:
„მაშინ მხოლოდ იმიტომ, რომ ყუთი დაზიანებულია, მთელი შიგთავსი ჩამოსაწერ საქონლად არ უნდა ჩავთვალოთ.“
თანამშრომელმა ჰკითხა:
„საქონლის ნაწილი მართლა გამოუსადეგარი რომ იყოს?“
„ის რაოდენობა ცალკე უნდა აღირიცხოს, მიზეზის მითითებით. ჩამოსაწერ საქონელსაც შეგვიძლია შენახვის ადგილი და აღრიცხვის ისტორია ჰქონდეს.“
მან Rigi24-ის გვერდი გახსნა.
საწყობის სტრუქტურაში მეორადი, შესაკეთებელი, დაბრუნებული და ჩამოსაწერი საქონლისთვის ცალ-ცალკე ადგილები იყო გათვალისწინებული.
სოფომ განაგრძო:
„მეორადი საქონლისთვისაც შეიძლება ისეთი ინფორმაციის შენახვა, როგორიცაა სერიული ნომერი, გარეგნული მდგომარეობა, ღირებულება, სავარაუდო გასაყიდი ფასი და შეკეთების ისტორია.“
თანამშრომელმა ჰკითხა:
„რამე რომ შეკეთდეს?“
„შემოწმებისა და შეკეთების შედეგის აღრიცხვის შემდეგ მისი სტატუსი შეიცვლება. აღდგენად ჩამოსაწერ საქონელსაც თავისი გზა აქვს.“
შემდეგ გაიღიმა.
„ოღონდ გახსოვდეს, ჩამოსაწერი საქონლის საწყობი ნაგვის ურნა არ არის!“
თანამშრომელმა გაიცინა.
„მეორადი საქონლისთვის დამოუკიდებელი ადგილი რომ გვინდოდეს?“
„შეგვიძლია საწყობში ცალკე ადგილი განვსაზღვროთ. თუ მართლა კიდევ ერთი დამოუკიდებელი საწყობი დაგვჭირდება, სააბონენტო გეგმის ლიმიტებიც უნდა გავითვალისწინოთ.“
სოფომ საათს დახედა.
„კარგი, ეს საკითხიც გავარკვიეთ. ახლა სამოცდაათყუთიანი შეკვეთა უნდა მოვამზადოთ.“
თანამშრომელმა ჰკითხა:
„ის ცნობილი შეკვეთა?“
სოფომ გაიცინა.
„დიახ. შეკვეთა, რომელმაც დაგვანახა, რომ ოთხმოცი ყუთი ერთდროულად ორ ანგარიშში შეიძლება ჩანდეს!“
ცხრა საათი და ორმოცი წუთი — ერთი ინვოისი, ორი აზრი
კომპანია „თეთრი გზის“ სათავო ოფისში ანდრო შეკვეთას ამოწმებდა.
ოთახში გაყიდვების მენეჯერი ლეილა შემოვიდა.
„ბატონო ანდრო, მომხმარებელს უნდა, საბოლოო ინვოისი გავუგზავნოთ.“
ანდრომ ჰკითხა:
„ბათუმიდან თორმეტი ყუთი ქუთაისში ჩამოვიდა?“
„ბოლო შეთანხმების მიხედვით, ტვირთი გზაშია.“
„ანუ მთელი საქონელი ჯერ გადასაცემად მზად არ არის.“
ლეილამ თქვა:
„მაგრამ მომხმარებელი ამბობს, რომ მათი ფინანსური განყოფილებისთვის ინვოისი სჭირდებათ.“
ამ დროს ინვოისების მომზადებაზე პასუხისმგებელი ეკა შემოვიდა.
„წინასწარი ინვოისი მოვამზადე. მხოლოდ თქვენს დასტურს ველოდები.“
ანდრომ ჰკითხა:
„წინასწარი ინვოისი თუ საბოლოო?“
ეკამ უპასუხა:
„წინასწარი. ჯერ არ გამომიწერია.“
ლეილამ თქვა:
„კი მაგრამ, რა განსხვავებაა? მომხმარებლის მონაცემებიც ცნობილია და თანხაც.“
ეკამ შეხედა.
„დიდი განსხვავებაა.“
ანდრომ გაიღიმა.
„მგონი, დღეს ფინანსური განყოფილების ჯერია, გაკვეთილი ჩაგვიტაროს.“
ეკამ უპასუხა:
„ბოლოს და ბოლოს, ერთხელ ჩვენი ჯერიც ხომ უნდა დამდგარიყო!“
ათი საათი — ფურცელი, რომელმაც დროზე ადრე მოაღწია
ეკამ ლეპტოპი მაგიდაზე დადო.
„ნახეთ, მომხმარებელმა სამოცდაათი ყუთის ფასი მოითხოვა. ჩვენ ფასი, რაოდენობა და გაყიდვის პირობები განვსაზღვრეთ.“
ლეილამ თქვა:
„სწორია.“
ეკამ განაგრძო:
„მაგრამ წინასწარი ინვოისი ჯერ კიდევ არ ნიშნავს საბოლოო ინვოისის გამოწერას. უნდა დავრწმუნდეთ, რომ მონაცემები სწორია და გამოწერის პირობებიც განსაზღვრულია.“
ანდრომ ჰკითხა:
„ანუ შეგვიძლია წინასწარი ინვოისი გავუგზავნოთ?“
„დიახ, შემოწმების შემდეგ. ოღონდ მკაფიოდ უნდა ჩანდეს, რომ ეს დოკუმენტი წინასწარი ინვოისია.“
ლეილამ თქვა:
„მომხმარებელს ჰგონია, რომ თუ წინასწარ ინვოისს ვუგზავნით, საქონელიც მზადაა გასაგზავნად.“
ანდრომ უპასუხა:
„მაშინ მომზადებისა და მიწოდების ვადებიც მკაფიოდ უნდა ვაცნობოთ.“
ამ დროს ლეილას ტელეფონმა დარეკა.
მომხმარებელი იყო.
„გამარჯობა, ქალბატონო ლეილა. წინასწარი ინვოისი მივიღე. ოღონდ ჩვენი ფინანსური განყოფილება კითხულობს, ზედნადებიც მზად არის თუ არა.“
ლეილამ წამით ეკას შეხედა.
„ნება მომეცით, ფინანსებზე პასუხისმგებელ პირთან შევათანხმო.“
ზარი რომ დასრულდა, იკითხა:
„ახლა ზედნადებს რა ვუყოთ?“
ეკამ გაიცინა.
„ჯერ საბოლოო ინვოისი უნდა გამოვწეროთ სწორად!“
ათი საათი და ოცდაათი წუთი — ინვოისების მოდული საწყობის გარეშე
გიორგი და მარი საუბარს ონლაინ ჩაერთნენ.
ანდრომ თქვა:
„Rigi24-ის საწყობის მართვას ვნერგავთ. ახლა ინვოისების მოდულის გააქტიურებაც გვინდა.“
გიორგიმ უპასუხა:
„შეგვიძლია პირობები განვიხილოთ. ოღონდ ჯერ ერთ მნიშვნელოვან საკითხს განვმარტავ.“
ანდრომ ჰკითხა:
„რას?“
„Rigi24-ის ინვოისების შემქმნელი დამოუკიდებელი მოდულია. მის გამოსაყენებლად აუცილებელი არ არის, საწყობი ან ონლაინმაღაზია გქონდეთ.“
ეკამ იკითხა:
„ანუ მომსახურების კომპანიასაც შეუძლია, მხოლოდ ინვოისების შემქმნელი ჰქონდეს?“
მარიმ უპასუხა:
„დიახ. მაგალითად, საკონსულტაციო კომპანიას, მომსახურების ოფისს ან საგანმანათლებლო ორგანიზაციას შეუძლია, თავისი მომსახურებისთვის ინვოისები გასცეს ისე, რომ არც ფიზიკური საქონელი ჰქონდეს და არც საწყობი.“
ლეილამ თქვა:
„მაშინ ჩვენ, რადგან საწყობი გვაქვს, შეგვიძლია ამ ორი მოდულის კავშირით ვისარგებლოთ.“
გიორგიმ თქვა:
„ზუსტად. თუმცა ეს კავშირი არჩევითია და კომპანიის საქმიანობის შესაბამისად უნდა გამართოთ.“
ანდრომ იკითხა:
„თუ მომხმარებელს ინვოისს მხოლოდ შეფუთვის მომსახურებისთვის გავუწერთ?“
მარიმ უპასუხა:
„ასეთ მომსახურებას აუცილებელი არ არის, საწყობის მარაგი შეესაბამებოდეს. შეგიძლიათ ინვოისში მომსახურების სტრიქონი შეიტანოთ.“
ეკამ გაიღიმა.
„კარგია. მომსახურების ინვოისის გასაცემად ჯერ თაროსა და შტრიხკოდის ძებნა ნამდვილად არ მინდა!“
ნიკამ, რომელიც მარის გვერდით იჯდა, თქვა:
„ანუ საწყობი ფიზიკური საქონლისთვისაა, ინვოისების შემქმნელი კი საქონლისთვისაც გამოდგება და მომსახურებისთვისაც.“
მარიმ თავი დაუქნია.
„სწორია.“
ანდრომ თქვა:
„ახლა სამოცდაათი მუყაოს ყუთის ინვოისს მივხედოთ.“
თერთმეტი საათი და ათი წუთი — აკრეფის ნაცვლად სკანირება
ეკა ინვოისის სტრიქონებს ავსებდა.
სიაში პროდუქტის დასახელება მოძებნა.
ორი შედეგი გამოჩნდა:
ჭიქა, 350 მილილიტრი
ჭიქა, 400 მილილიტრი
ეკამ თქვა:
„ყოველთვის ყურადღებით უნდა ვიყო, რომ შეცდომით მეორე პროდუქტი არ ავირჩიო.“
ნიკამ იკითხა:
„შტრიხკოდის წამკითხველი არ გაქვთ?“
ეკამ თქვა:
„გვაქვს. საწყობისთვის ვიყენებთ.“
მარიმ განმარტა:
„ინვოისების შემქმნელშიც შესაძლებელია საქონლის მოძებნა დასახელებით, კოდითა და შტრიხკოდით. თავსებადი წამკითხველები, რომლებიც კოდს კლავიატურიდან შეყვანილი მონაცემივით აგზავნიან, პოზიციების შეტანას აჩქარებს.“
ეკამ კომპანიის შტრიხკოდის წამკითხველი აიღო.
პროდუქტის ნიმუშზე შტრიხკოდი დაასკანერა.
სიაში შესაბამისი საქონელი მოიძებნა.
ეკამ გაიღიმა.
„ასე გაცილებით სწრაფია.“
შემდეგ რაოდენობა შეიყვანა.
70 მუყაოს ყუთი
ნიკამ თქვა:
„ანუ შტრიხკოდის სამოცდაათჯერ წაკითხვა საჭირო არ არის?“
მარიმ უპასუხა:
„არა. შეიძლება საქონელი ამოიცნოთ და შესაბამისი რაოდენობა შეიყვანოთ. ზედიზედ სკანირების დროსაც შეიძლება სტრიქონების რეგისტრაციის მეთოდის გამოყენება, თუმცა ოპერატორმა საბოლოო რაოდენობა უნდა შეამოწმოს.“
ეკამ ერთეულის ფასი შეამოწმა.
შემდეგ შეთანხმებულ ფასდაკლებასა და ინვოისის სხვა მონაცემებს გადახედა.
ანდრომ იკითხა:
„თავად ინვოისების შემქმნელში შტრიხკოდის წამკითხველი მხოლოდ მაშინ მუშაობს, როცა საწყობია გააქტიურებული?“
მარიმ უპასუხა:
„აუცილებელი არ არის. საქონლის ძიების საფუძველი ინვოისების შემქმნელის პოზიციების კატალოგიც შეიძლება იყოს. თუ საწყობი გააქტიურებული და დაკავშირებულია, შესაბამის სამუშაო პროცესში საწყობის მონაცემებიც გამოიყენება.“
ეკამ თქვა:
„ანუ მცირე ბიზნესისთვისაც გამოსადეგია.“
გიორგიმ უპასუხა:
„დიახ. მთავარია, საქონლის მონაცემები და კოდები სწორად იყოს შეტანილი.“
თერთმეტი საათი და ორმოცი წუთი — საქონელი, რომელიც ჯერ არ ჩამოსულიყო
ანდროს ტელეფონმა დარეკა.
ბათუმიდან დავითი რეკავდა.
„გამარჯობა, ბატონო ანდრო. თორმეტი მუყაოს ყუთი გეგმის მიხედვით გაიგზავნა.“
ანდრომ ჰკითხა:
„დანიშნულების ადგილზე ჩაბარების დასტური გვაქვს?“
„ჯერ არა. ქუთაისის საწყობმა მიღება უნდა დაარეგისტრიროს.“
ანდრომ ეკას შეხედა.
„ჯერჯერობით ინვოისი მონახაზად შეინახე.“
ეკამ თქვა:
„კარგი.“
ლეილამ იკითხა:
„მაგრამ მომხმარებელი ხომ გველოდება?“
ანდრომ უპასუხა:
„ვეტყვით, რომ წინასწარი ინვოისი მზადაა, საბოლოო ინვოისის გაცემის დროს კი შემოწმების დასრულების შემდეგ შევატყობინებთ.“
ეკამ ეკრანი აჩვენა.
ინვოისს მონახაზის სტატუსი ჰქონდა.
მითითებული იყო მყიდველის მონაცემები, პოზიციები, რაოდენობა, ფასი და ჯამური თანხა.
თუმცა საბოლოო ინვოისად ჯერ არ იყო გაცემული.
მარიმ თქვა:
„ეს განსხვავება ძალიან მნიშვნელოვანია. მონახაზის შენახვა დოკუმენტის ოფიციალურ გაცემაში არ უნდა აგვერიოს.“
ნიკამ იკითხა:
„ანუ თუ ეკამ მონაცემები არასწორად შეიყვანა, ჯერ კიდევ აქვს შემოწმების შესაძლებლობა?“
„დიახ. საბოლოო გაცემამდე მონაცემები უნდა შეამოწმოს.“
ეკამ გაიცინა.
„მირჩევნია, შეცდომა გაცემამდე ვიპოვო და არა მაშინ, როცა მომხმარებელი დამირეკავს და მკითხავს, თანხა რატომ განსხვავდებაო.“
საათზე ერთი საათი და ოცი წუთი იყო — დაჯავშნილი მარაგი
რამდენიმე საათის შემდეგ სოფომ ბათუმიდან თორმეტი მუყაოს ყუთის მიღება დაადასტურა.
ანდრომ ანგარიშს გადახედა.
ახლა უკვე ცნობილი იყო, რა მარაგის გამოყოფა შეიძლებოდა შეკვეთისთვის.
ორმოცდათვრამეტი მუყაოს ყუთი ქუთაისში მანამდე არსებული თავისუფალი მარაგიდან.
თორმეტი მუყაოს ყუთი ბათუმიდან ჩამოსული ტვირთიდან.
ჯამი: სამოცდაათი მუყაოს ყუთი
ეკამ იკითხა:
„ახლა გავცეთ ინვოისი?“
ანდრომ თქვა:
„საბოლოო შემოწმების შემდეგ — კი.“
მარიმ განმარტა:
„როცა ინვოისი საწყობის მარაგთან არის დაკავშირებული, მკაფიოდ უნდა განისაზღვროს, რომელ ეტაპზე ჯავშნდება საქონელი და როდის რეგისტრირდება მისი ფაქტობრივი გასვლა.“
ლეილამ იკითხა:
„ანუ ინვოისის გაცემით სამოცდაათი მუყაოს ყუთი საწყობიდან გავა?“
„აუცილებელი არ არის. მარაგის დაჯავშნა და ფაქტობრივი ჩაბარება ორი სხვადასხვა ეტაპია.“
ნიკამ თქვა:
„მაშინ, თუ დაჯავშნის შემდეგ საქონელს გასაგზავნად მოვამზადებთ, გასავლის დოკუმენტის გაცემისას მარაგს მეორედ აღარ უნდა გამოაკლდეს.“
მარიმ უპასუხა:
„ზუსტად. თითოეულმა ოპერაციამ მარაგზე გავლენა მხოლოდ ერთხელ უნდა მოახდინოს.“
ანდრომ ეკას უთხრა:
„მაშინ მონაცემები კიდევ ერთხელ გადაამოწმე. მერე ინვოისს გავცემთ.“
ეკამ კლიენტის სახელი და მისი იურიდიული რეკვიზიტები შეამოწმა.
შემდეგ საქონლის დასახელებები, რაოდენობა და ფასები შეკვეთას შეადარა.
უფლებამოსილი პასუხისმგებელი პირის დასტურის შემდეგ საბოლოო ინვოისი გაიცა.
ლეილამ შვებით ამოისუნთქა.
„როგორც იქნა!“
ანდრომ გაიცინა.
„ჰო. ახლა კი ბუღალტრული საქმეების ჯერი დადგა!“
ორი საათი და ხუთი წუთი — ბუღალტერი, რომელმაც ჯერ არაფერი იცოდა
ეკამ მედეას ინვოისის ნომერი გაუგზავნა.
მედეა კომპანიის ბუღალტერი იყო და საგადასახადო საქმეების უმეტესობას საკუთარი ოფისიდან აგვარებდა.
რამდენიმე წუთში დარეკა.
„ეკა, ამ ინვოისს ზედნადები სჭირდება?“
ეკამ უთხრა:
„კი.“
მედეამ ჰკითხა:
„მაშინ მოთხოვნა საბუღალტრო სამუშაო პროცესში რატომ არ დაარეგისტრირეთ?“
ეკა წამით შეყოვნდა.
„ინვოისის ნომერი ხომ გამოგიგზავნე.“
მედეამ უპასუხა:
„ინვოისის ნომერი საკმარისი არ არის. უნდა ჩანდეს, რა დოკუმენტი გჭირდებათ, როგორია გარიგების მონაცემები და რა ეტაპზეა მოთხოვნა.“
ეკამ თქვა:
„მართალია.“
მედეამ განაგრძო:
„თუ მხოლოდ მესენჯერში გამოგზავნით ნომრებს, შეიძლება რომელიმე ინვოისი შეტყობინებებში დაიკარგოს.“
ეკას გაეცინა.
„ეს წინადადება გიორგის უნდა გავუგზავნო. მგონი, ადრე თვითონაც ერთხელ სწორედ ამ პრობლემას შეეჯახა!“
ორი საათი და ოცი წუთი — ზედნადები
ეკამ ინვოისის საგადასახადო დოკუმენტების განყოფილება გახსნა.
ანდრო გვერდით დაუდგა.
„კონკრეტულად რა უნდა გავაკეთოთ?“
ეკამ თქვა:
„ამ ინვოისს ზედნადები სჭირდება. ბუღალტრისთვის შესაბამის მოთხოვნას დავარეგისტრირებთ.“
ანდრომ ჰკითხა:
„ზედნადები იგივე ჩვენი ინვოისია?“
მედეამ, რომელიც ჯერ კიდევ ხაზზე იყო, უპასუხა:
„მთლად ასე არ არის. საქართველოში ზედნადები საგადასახადო და სავაჭრო პროცესში საქონლის ბრუნვასა და ტრანსპორტირებასთან დაკავშირებული დოკუმენტია და შესაბამისი წესების დაცვით უნდა მომზადდეს.“
ანდრომ ჰკითხა:
„ანუ Rigi24 თვითონ გასცემს მას საგადასახადო სისტემაში?“
მედეამ აუხსნა:
„არა. აქ საბუღალტრო დავალების მოთხოვნა რეგისტრირდება და მისი მიმდინარეობა კონტროლდება. დოკუმენტის კანონით დადგენილი წესით გაცემასა და შესაბამის სისტემაში რეგისტრაციაზე ბუღალტერი აგებს პასუხს.“
ეკამ თქვა:
„ანუ ინვოისს Rigi24-დან გამოგიგზავნით და მივუთითებთ, რომ ზედნადები საჭიროა.“
მედეამ უპასუხა:
„დიახ. სამუშაოს დასრულების შემდეგ კი შედეგსა და დოკუმენტის მონაცემებსაც შევიტანთ, რომ მისი სტატუსი ნათელი იყოს.“
ანდრომ ჰკითხა:
„ყოველ ჯერზე მოთხოვნა ხელით უნდა გავგზავნოთ?“
ეკამ თქვა:
„შესაძლებელია ისე დაყენებაც, რომ იმ საბოლოო ინვოისებზე, რომლებსაც ზედნადები სჭირდება, მოთხოვნები საბუღალტრო სამუშაო პროცესში ავტომატურად გაიგზავნოს. ოღონდ ჯერ კომპანიის პარამეტრები და პასუხისმგებელი ბუღალტერი სწორად უნდა განისაზღვროს.“
ანდრომ გაიღიმა.
„კარგია. უბრალოდ არ მინდა, რომელიმე ინვოისი საჭირო შემოწმების გარეშე გადავიდეს შემდეგ ეტაპზე.“
მედეამ უპასუხა:
„სწორედ ასეა. ბუღალტერთან მოთხოვნის გაგზავნა და საბუღალტრო სამუშაოს შესრულება სხვადასხვა რამეა.“
სამი საათი — დოკუმენტი ქართული სახელწოდებით
ლეილა ოფისში შემოვიდა.
„ბატონო ანდრო, კლიენტს კიდევ ერთი დოკუმენტი სჭირდება.“
ანდრომ ჰკითხა:
„რა დოკუმენტი?“
ლეილამ ფურცელი აჩვენა.
ზედ ეწერა:
მიღება-ჩაბარების აქტი
ანდრომ ტექსტს დახედა.
„ახლა რაღა მოხდა?“
ეკამ უპასუხა:
„ეს სამუშაოს ან საქონლის ჩაბარებისა და მიღების დამადასტურებელი დოკუმენტია. კლიენტს უნდა, შეკვეთის მიღების შემდეგ შესაბამისი დოკუმენტიც ჰქონდეს.“
ანდრომ თქვა:
„ანუ კიდევ ერთი ფორმა თავიდან უნდა ავკრიფოთ?“
ეკამ გაიღიმა.
„აუცილებელი არ არის.“
მან მიღება-ჩაბარების დოკუმენტის შესაბამისი განყოფილება გახსნა.
გაცემული ინვოისის მონაცემები ხელმისაწვდომი იყო.
დოკუმენტის მომზადებას საფუძვლად დაედო გამყიდველისა და მყიდველის რეკვიზიტები და გარიგების თანხა.
ეკამ თქვა:
„ეს ძალიან გვეხმარება. აღარ გვიწევს ყოველ ჯერზე იმ მონაცემების თავიდან ჩაწერა, რომლებიც ინვოისში უკვე გვაქვს.“
ანდრომ ჰკითხა:
„ანუ დოკუმენტს თვითონ ქმნის?“
„შეგვიძლია, დოკუმენტი ინვოისის მონაცემებზე დაყრდნობით მოვამზადოთ. თუ საჭირო ინფორმაცია არსებობს, მხარეებისა და ხელმომწერების მონაცემებსაც შემოგვთავაზებს. შემდეგ თარიღი, დეტალები და ჩაბარების პირობები უნდა გადავამოწმოთ და დოკუმენტი შევქმნათ.“
ლეილამ ჰკითხა:
„მაშინ ახლავე შეგვიძლია ხელი მოვაწეროთ?“
ეკამ თქვა:
„არა. საქონელი კლიენტს ჯერ არ ჩაბარებია.“
ანდრომ გაიცინა.
„როგორც იქნა, გამოჩნდა ადამიანი, რომელიც საქონლის რეალურად ჩაბარებას ჩემზე მეტ ყურადღებას აქცევს!“
ეკამ უპასუხა:
„ინვოისი შეიძლება უკვე გაცემული იყოს, მაგრამ მიღების დოკუმენტი რეალურად მომხდარს უნდა შეესაბამებოდეს.“
მედეამაც ხაზი გაუსვა:
„და PDF-ის შექმნა მეორე მხარის რეალურ დასტურს ან ხელმოწერას არ ნიშნავს.“
ანდრომ თავი დაუქნია.
„კარგი. მაშინ დოკუმენტს მოვამზადებთ, შემდეგ ეტაპებს კი საქონლის რეალურად ჩაბარების შესაბამისად გავივლით.“
მეორე დღე — ხელმოწერა, რომელიც ნაადრევად არ უნდა დასმულიყო
სამოცდაათი მუყაოს ყუთისგან შემდგარი ტვირთი კლიენტის მისამართზე მივიდა.
ჩაბარებაზე პასუხისმგებელმა პირმა საქონლის თანმხლები დოკუმენტები წარადგინა.
კლიენტის წარმომადგენელმა თქვა:
„ხელმოწერამდე ყუთების რაოდენობასა და მდგომარეობას შევამოწმებთ.“
მძღოლმა უპასუხა:
„რა თქმა უნდა.“
ყუთები დათვალეს.
რაოდენობა სწორი იყო.
შეფუთვებიც გარეგნულად შეამოწმეს.
კლიენტის წარმომადგენელმა თქვა:
„სამოცდაათი მუყაოს ყუთი მივიღეთ.“
შემდეგ შესაბამისი საბუთები შეამოწმეს და შეთანხმებული წესით დაადასტურეს.
„თეთრი გზის“ ოფისში ეკამ მიღების შედეგი შეამოწმა.
ანდრომ ჰკითხა:
„ყველაფერი დასრულდა?“
ეკამ უპასუხა:
„მიწოდება დადასტურებულია. ახლა მიღება-ჩაბარების აქტის სტატუსსაც შეგვიძლია ფაქტობრივი საბუთების შესაბამისად მივადევნოთ თვალი.“
ლეილამ თქვა:
„კარგია. კლიენტი თავისი ფინანსური განყოფილებისთვის სწორედ ამ საბუთს ელოდება.“
ეკამ შექმნილი დოკუმენტის ვერსია შეამოწმა.
მხარეთა რეკვიზიტები, თანხა და ინვოისის მონაცემები სწორი იყო.
დოკუმენტი საჭირო დადასტურებისა და ხელმოწერის მისაღებად გაიგზავნა.
ანდრომ ეკრანს შეხედა.
„ანუ ამჯერად ინვოისიც გვქონდა, ჩაბარების დოკუმენტიც და ბუღალტრული მოთხოვნაც.“
ეკამ თქვა:
„დიახ. მაგრამ თითოეულს თავისი პროცედურა აქვს.“
თერთმეტი საათი და ორმოცდაათი წუთი — თანხა, რომელიც სრულად არ ჩარიცხულა
მედეა ეკას დაუკავშირდა.
„კლიენტის გადახდა შეამოწმე?“
ეკამ თქვა:
„თანხის ნაწილი ჩარიცხულია.“
„მაშინ ინვოისს სრულად დაფარულის სტატუსს ნუ მიანიჭებ.“
ეკამ უპასუხა:
„ვიცი. ნაწილობრივ გადახდას აღვრიცხავ, დარჩენილ თანხას კი დაუფარავად დავტოვებ.“
ანდრომ ჰკითხა:
„ანუ შეგვიძლია ვნახოთ, რამდენია გადახდილი და რამდენი დარჩა?“
ეკამ თქვა:
„დიახ. როცა გადახდებს სწორად აღვრიცხავთ, ინვოისის სტატუსისა და დავალიანების ნაშთის თვალყურის დევნება შესაძლებელია.“
ანდრომ თქვა:
„მაშინ ქაღალდზე აღარ მომიწევს წერა, ამა და ამ კლიენტს თანხის ნახევარი გადახდილი აქვს-მეთქი!“
მედეას გაეცინა.
„ოღონდ იმ პირობით, რომ ყოველი გადახდა ბანკის რეალურ მონაცემებსა და შესაბამის საბუთებს შეუდარდება.“
ანდრომ უპასუხა:
„ეს პირობა უკვე ზეპირად ვიცი.“
ერთი საათი და თხუთმეტი წუთი — ინვოისი, რომელიც ყოველთვიურად ბრუნდებოდა
ეკა კომპანიის ფინანსურ საქმეებს ამოწმებდა.
მედეამ ჰკითხა:
„იმ კლიენტზე რა ქენი, ყოველთვიურად შეფუთვის მომსახურებით რომ სარგებლობს?“
ეკამ ამოიოხრა.
„ყოველთვე თავიდან უნდა მოვუმზადო ინვოისი.“
მედეამ თქვა:
„პერიოდული ინვოისების შესაძლებლობებით შეგვიძლია ვისარგებლოთ.“
ეკამ ჰკითხა:
„ანუ ყოველთვე კლიენტს საბოლოო ინვოისი ავტომატურად გაეგზავნება?“
„არა. განმეორებადი პერიოდებისთვის შეგვიძლია მონახაზი მოვამზადოთ, რათა გაცემამდე შემოწმდეს და დამტკიცდეს.“
ეკამ თქვა:
„ეს ბევრად უკეთესია, რადგან ზოგ თვეში თანხა იცვლება.“
მედეამ უპასუხა:
„ზუსტად. მონახაზის მომზადება საბოლოო ინვოისის გაცემასა და კლიენტისთვის გაგზავნას არ ნიშნავს.“
მაგიდასთან რომ ჩაიარა, ანდრომ თქვა:
„რაც უფრო ნაკლები განმეორებადი საქმე გექნებათ, მნიშვნელოვანი საკითხების შესამოწმებლად მით მეტი დრო დაგრჩებათ.“
ეკამ გაიღიმა.
„ოღონდ იმ პირობით, რომ ყოველდღე არ იპოვით კლიენტს, რომელსაც სამოცდაათი ყუთი ჭიქა აქვს!“
სამი საათი და ოცი წუთი — ბუღალტერია, რომელიც ამჯერად არ დავიწყებიათ
მედეა თავის ოფისში იჯდა.
ბუღალტრულ მოთხოვნებს ამოწმებდა.
სიაში „თეთრი გზის“ ინვოისი ჩანდა.
ზედნადების მოთხოვნაც მკაფიოდ იყო მითითებული.
მედეამ საჭირო ინფორმაცია გადაამოწმა და შესაბამისი სამუშაო კანონით დადგენილი წესით შეასრულა.
შემდეგ შედეგი და დოკუმენტის მონაცემები თვალყურის დევნების ისტორიაში აღრიცხა.
ეკამ სტატუსი ნახა.
ამჯერად რამდენიმე ზარითა და შეტყობინებით აღარ დასჭირვებია კითხვა:
„ზედნადები გამოწერე?“
ანდრომ თქვა:
„ანუ ბუღალტერიც ამავე პროცესში ადევნებს თვალს თავის საქმეს.“
ეკამ უპასუხა:
„დიახ. მკაფიოდ განსაზღვრული წვდომითა და პასუხისმგებლობით.“
ანდრომ ჰკითხა:
„და თუ რომელიმე დოკუმენტი შესასწორებელია?“
„მოთხოვნა უნდა განიხილონ და საჭირო ინფორმაცია შეასწორონ. მთავარია, მისი სტატუსი გაურკვეველი არ დარჩეს.“
ანდრომ თავი დაუქნია.
„სწორედ ეს მინდოდა.“
ოთხი საათი და ორმოცი წუთი — ერთი კომპანია, რამდენიმე განსხვავებული საჭიროება
NetCity-ის ოფისში გიორგი მარისთან ერთად დანერგვის შედეგებს განიხილავდა.
ნიკამ ჰკითხა:
„ანუ „თეთრ გზას“ ახლა სამი მოდული აქვს?“
გიორგიმ თქვა:
„საწყობისა და ინვოისების შექმნის ფუნქციებს ნერგავენ და ამოწმებენ. ონლაინმაღაზიის საკითხზე კი ცალკე იღებენ გადაწყვეტილებას.“
ნიკამ თქვა:
„მაგრამ თუ კომპანიას მხოლოდ ინვოისების შექმნა სჭირდება, ამ მოდულის გამოყენება საწყობის გარეშეც შეუძლია.“
მარიმ უპასუხა:
„დიახ.“
„თუ შტრიხკოდის წამკითხველი აქვს, შეუძლია ის პოზიციების სწრაფად შესატანად გამოიყენოს.“
„თავსებადი სამუშაო პროცესისა და მოწყობილობის შემთხვევაში — დიახ.“
„თუ საწყობიც აქვს, შეუძლია ინვოისსა და მარაგს შორის კავშირი გამართოს.“
„სწორია.“
„შემდეგ კი ზედნადების მოთხოვნა ბუღალტერს გაუგზავნოს.“
გიორგიმ თქვა:
„დიახ. ოღონდ სახელმწიფო სისტემაში დოკუმენტის რეალური გაცემა Rigi 24-ში მოთხოვნის რეგისტრაციაში არ აგერიოს.“
ნიკამ განაგრძო:
„და თუ კლიენტს მიღება-ჩაბარების აქტი სჭირდება, დოკუმენტის მოსამზადებლად ინვოისის მონაცემები გამოიყენოს.“
მარიმ გაიღიმა.
„ყოჩაღ.“
ნიკამ ამაყად თქვა:
„მგონი, დღეს ახალი სტატიის წაკითხვა აღარ მჭირდება.“
გიორგიმ თქვა:
„სხვათა შორის, ბუღალტერიასა და პერიოდულ ინვოისებზე რამდენიმე სტატია გვაქვს, რომლებიც ჯერ არ წაგიკითხავს.“
ნიკამ ამოიოხრა.
„ნეტავ ისეთი მოდული გვქონდეს, სტატიებს ჩემ მაგივრად რომ წაიკითხავს!“
მორთეზამ მონიტორის უკნიდან თქვა:
„ხელოვნური ინტელექტი მასალის გაგებაში დაგეხმარება, მაგრამ სწავლის პასუხისმგებლობას მთლიანად მას ვერ გადააბარებ.“
მარის გაეცინა.
ნიკამ თქვა:
„ჩემი ეს წინადადებაც უარყვეს.“
ხუთი საათი და თხუთმეტი წუთი — სამი განსხვავებული მოვლენა
ანდრომ დღის ბოლო ანგარიში გადაამოწმა.
სამოცდაათყუთიანი შეკვეთა შესრულებული იყო.
საბოლოო ინვოისი გამოწერილი იყო.
ზედნადების მოთხოვნაზეც შესაბამისი ზომები მიღებული იყო.
მიღება-ჩაბარების დოკუმენტიც შესაბამისი პროცედურით იყო მომზადებული და დამტკიცებული.
მომხმარებელს თანხა ჯერ სრულად არ ჰქონდა გადახდილი, თუმცა მიღებული თანხაც და დარჩენილი დავალიანებაც გარკვეული იყო.
ანდრომ ეკას უთხრა:
„მეგონა, საქონელს რომ ვიპოვიდით, საქმეც დამთავრდებოდა.“
ეკას გაეცინა.
„სინამდვილეში, ჩვენ საქმეს სწორედ მანდ ვიწყებთ.“
ანდრომ თქვა:
„ახლა უკეთ მესმის, რატომ არ უნდა აგვერიოს ერთმანეთში შეკვეთა, ინვოისი და ჩაბარება.“
ეკამ ჰკითხა:
„გინდათ, ეს ფრაზა კედელზე დავწერო?“
ანდრომ უპასუხა:
„არა. სისტემაში დააფიქსირე, შემდეგ ჯერზეც რომ გვახსოვდეს!“
ორივეს გაეცინა.
ხუთი საათი და ორმოცი წუთი — ამანათი, რომელიც ჩაბარებული იყო
NetCity-ის ოფისში ნიკა წასასვლელად ემზადებოდა.
გიორგიმ ტელეფონი აიღო.
მაღაზია „ფერების სახლის“ მფლობელს, არჩილს, ახალი შეტყობინება გამოეგზავნა.
გიორგიმ შეტყობინება წაიკითხა.
მერე კიდევ ერთხელ გადაიკითხა.
მარიმ ჰკითხა:
„რა მოხდა?“
გიორგიმ თქვა:
„არჩილს ერთ-ერთ ინტერნეტშეკვეთაზე აქვს კითხვა.“
ნიკამ ჰკითხა:
„ისევ ინვოისი?“
„არა. ამჯერად — გაგზავნა.“
„რა მოხდა?“
გიორგიმ უპასუხა:
„მომხმარებელი ამბობს, ამანათი ჯერ არ მიმიღიაო.“
ნიკამ თქვა:
„მაშინ, ალბათ, კურიერს აგვიანდება.“
გიორგიმ ტელეფონი აჩვენა.
არჩილის შეტყობინებაში ეწერა:
„შეკვეთის სტატუსში ამანათი ჩაბარებულად არის მონიშნული, მაგრამ მომხმარებელი ამბობს, არაფერი მიმიღიაო.“
ნიკა რამდენიმე წამით გაჩუმდა.
მერე თქვა:
„ანუ ამანათი ჩაბარებულია, მაგრამ მომხმარებელს არ მიუღია?“
მარიმ უპასუხა:
„ჯერჯერობით მხოლოდ ორი განსხვავებული ინფორმაცია გვაქვს. უნდა გავარკვიოთ, ვის ჩაბარდა ამანათი და რის საფუძველზე დადასტურდა ჩაბარება.“
ნიკამ ჩანთა ისევ მაგიდაზე დადო.
„მგონი, არც ხვალ გვექნება მშვიდი დღე.“
გიორგის გაეცინა.
„შენ როდიდან ეძებ მშვიდ დღეს?“
ნიკამ თქვა:
„პირველი თავიდან!“
შესაბამისი ინსტრუმენტები და მასალები
გაეცანით ამ თავის თემებთან დაკავშირებულ რეალურ სერვისებს:
სასწავლო შენიშვნა: მაგალითები არ ცვლის რეალური მონაცემების შემოწმებას.