Rigi24 Rigi24 eğitim kitabı · Hikâye ve uygulama
Rigi24 eğitim kitabı · Hikâye ve uygulama

On İkinci Bölüm: Beş Görev, Sorumlu Yok

Teknolojiyi ve işletme yönetimini hikâyelerle öğrenin

Bölüm 12Eğitim amaçlı kurgusal hikâye Rigi24

Hikâyeden önce

Bu seri, personel devam takibi, okul yönetimi ve iş yazılımlarını hikâyeler üzerinden öğretir. Her bölümün ardından temel çıkarımlar ve ilgili kaynaklar sunulur.

Önemli not: Açıkça belirtilen gerçek markalar dışındaki karakterler, konuşmalar ve müşteri işletmelerinin adları eğitim amacıyla kurgulanmış veya yeniden yorumlanmıştır. Bu anlatı gerçek bir olayın kaydı ya da herhangi bir kişi veya kuruma yönelik iddia değildir. NetCity, Rigi24, Kadrebi ve SkolaPlus gerçek markalar ve hizmetlerdir; özellikleri zamanla değişebilir.

Hikâyeyi oku ↓İlgili araçlar ve kaynaklar ↗

On İkinci Bölüm: Beş Görev, Sorumlu Yok

Herkes ne yapılması gerektiğini biliyordu ama kimin sorumlu olduğunu kimse bilmiyordu.

Saat sekiz kırk — Beş iş, üç kişi

پنج وظیفه روزانه که هنوز مسئول مشخصی ندارند
پنج وظیفه روزانه که هنوز مسئول مشخصی ندارند

Badri masasının başında oturuyordu.

Önünde bir kâğıt vardı.

Kâğıdın üstünde şöyle yazıyordu:

Bugünün işleri

Altında beş madde sıralanmıştı.

1. Müşteriyle son koordinasyonun sağlanması

2. Personel programının hazırlanması

3. Olası değişikliklerin incelenmesi

4. Hizmetlerin yürütülmesinin takibi

5. İş bitim raporunun alınması

Badri listeyi Hatuna'ya gösterdi.

“Bak. Yapılması gereken bütün işleri yazdım.”

Hatuna bir göz attı.

“Çok güzel.”

Badri memnuniyetle konuştu:

“O zaman artık bir sorunumuz yok.”

Hatuna sordu:

“Peki, bunların her birini kim yapacak?”

Badri duraksadı.

“Şey... arkadaşlar.”

“Hangi arkadaşlar?”

“İşte, sorumlu olanlar.”

Hatuna gülümsedi.

“Badri Bey, sorun da tam olarak bu.”

Badri yeniden kâğıda baktı.

“Nasıl yani?”

“İşleri yazmışsınız ama hangi işten kimin sorumlu olduğu belli değil.”

Badri, kalemiyle ilk maddenin yanına “İrma” yazdı.

İkinci maddenin yanına “Hatuna” yazdı.

Birkaç saniye sonra üçüncü maddenin yanına bir soru işareti koydu.

Hatuna güldü.

“Gördünüz mü? Daha listenin ortasına bile gelmedik!”

Badri kâğıdı masaya bıraktı.

“Peki. Bana şu sözünü ettiğin görev masasını göster.”

Saat dokuz sıfır beş — Çalışma Masası

Hatuna şirketin yönetici hesabını açtı.

Şirket, Rigi24'ün insan kaynakları ve CRM özelliklerini zaten kullanıyordu.

Badri, Workspace modülünü tanıdıktan sonra şirket için etkinleştirilmesini onaylamıştı.

Artık yetkili kullanıcılar “Çalışma Masası” bölümüne erişebiliyordu.

Hatuna açıkladı:

“Şirketle ilgili işleri, hatırlatmaları ve takip edilecek konuları buraya kaydedebiliyoruz.”

Badri konuştu:

“Peki, İrma için bir görev oluştur.”

Hatuna yeni bir form açtı.

Görev başlığı:

Müşteri Levan'la son koordinasyon

Açıklamalar alanına şunu yazdı:

“Hizmet programının son ayrıntılarını müşteriyle gözden geçirin ve sonucu iş kayıtlarına işleyin.”

Görev sorumlusu: İrma.

Öncelik: Yüksek.

Takip zamanı: Bugün, saat on bir.

Badri ekrana baktı.

“Bu kadar mı?”

“Evet.”

“İrma da görecek mi?”

“Evet. Görev onun iş hesabına atanıyor, ilgili bildirim de sistemin etkin bildirim kanalı üzerinden kayda geçiyor.”

Badri konuştu:

“Demek artık her iş için on kere telefon açmam gerekmiyor.”

Hatuna yanıtladı:

“Tabii, bir iş çok acilse doğrudan iletişim kurmak yine gerekebilir. Ama burada hangi işin kime verildiği belli.”

Badri konuştu:

“Güzel. İkinci işe geçelim.”

Saat dokuz yirmi — Her birinin bir sorumlusu olan işler

تعیین مسئول برای وظایف در میز کار ریگی ۲۴
تعیین مسئول برای وظایف در میز کار ریگی ۲۴

Hatuna diğer görevleri de kaydetti.

Personelin nihai programını hazırlamayı kendisi üstlendi.

Hizmetlerin yürütülmesini takip etme işi ilgili ekip sorumlusuna verildi.

İşin sonucunun incelenmesi ve gün sonu raporunun alınması da belirli kişilere atandı.

Badri birkaç saniye listeye baktı.

“Demek artık herkes ne yapacağını biliyor.”

Hatuna konuştu:

“Daha doğrusu, artık her işin belli bir sorumlusu var ve durumu takip edilebiliyor.”

Badri sordu:

“Peki ya bir işi iki kişiye vermek istersem?”

Hatuna konuştu:

“Yetkili kişiler için ayrı ve net görevler oluşturabiliriz. Ama her birinin tam olarak hangi sonuçtan sorumlu olduğunun belli olması en iyisi.”

Badri güldü.

“Yani eskisi gibi ‘Arkadaşlar, şu işi yapın’ demeyelim; sonra herkes diğerinin yapacağını sanmasın!”

“Aynen öyle.”

Badri listeyi gözden geçirdi.

Sonra sordu:

“Yönetici olarak hangi işlerin henüz yapılmadığını görebiliyor muyum?”

Hatuna açık görevler bölümünü gösterdi.

Ardından tamamlanmış işleri ve geciken görevleri açıkladı.

Badri konuştu:

“Bu kısmı sevdim.”

“Neden?”

“Çünkü her işin durumunu öğrenmek için beş kişiye ayrı ayrı sormam gerekmiyor.”

Saat dokuz kırk beş — İrma ve kişisel bir hatırlatma

Hizmet ekiplerinden birinin sorumlusu olan İrma, şirketin başka bir bölümünde günün işlerini gözden geçiriyordu.

Kendi Çalışma Masası'na henüz giriş yapmıştı.

Hatuna'nın onun için kaydettiği görev listede görünüyordu.

Müşteri Levan'la son koordinasyon

İrma görevi açtı.

Açıklamalar, öncelik ve görevin yapılacağı zaman belliydi.

Kendi kendine söylendi:

“Güzel. En azından bu kez Hatuna'ya tam olarak ne istediğini sormam gerekmeyecek.”

Ama günlük programı gözden geçirirken aklına başka bir konu geldi.

Yeni çalışanlardan biri, hizmet ekibiyle ilk kez çalışacaktı.

İrma, işe başlamadan önce onunla konuşup uygulamaya ilişkin birkaç noktayı açıklamak istiyordu.

Bu işi ona kimse vermemişti.

Yapılması gerektiğini kendisi düşünmüştü.

Çalışma alanını açıp kişisel bir görev kaydetti.

Başlık: Yeni çalışanla ön görüşme

Açıklamalar:

“Program başlamadan önce sorumlulukları ve uygulamaya ilişkin noktaları açıklayacağım.”

Hatırlatma zamanı: Saat on buçuk.

Öncelik: Normal.

Sonra gülümsedi.

“Demek kendi işlerimi de burada tutabiliyorum.”

Birkaç dakika sonra kendisi için bir hatırlatma daha oluşturdu:

Program sonu raporunun incelenmesi

Bunu akşam saatlerine ayarladı.

İrma listeye baktı.

İki görevi kendisi oluşturmuştu.

Bir görev de yönetim tarafından ona atanmıştı.

Üçü de çalışma alanında görünüyordu.

Saat onu on geçe — Kimsenin talimat vermediği iş

Şirketin diğer çalışanlarından Salo, koordinasyon masasında oturuyordu.

Hizmet programları bittikten sonra ilgili bilgileri genellikle o toplardı.

Sabah müşteri kayıtlarını incelerken bir şey fark etti.

Levan'ın talebinde, ana programın yanı sıra küçük bir istek daha vardı:

Program sona erdikten sonra, sunulan hizmetlerin özetinin gönderilmesi.

Salo kendi kendine söylendi:

“Bunu şimdiden hazırlasam iyi olur.”

Kendi çalışma alanını açtı.

Kişisel bir görev oluşturdu:

Hizmet sonu rapor şablonunun hazırlanması

Açıklamalara şunu yazdı:

“Ekip sorumlusunun raporunu aldıktan sonra, hizmet özetini yönetimin incelemesi için hazırlayacağım.”

Yapılacağı zaman: Öğleden sonra saat dört.

Ardından diğer işlerine döndü.

Salo'nun bu kişisel hatırlatmayı kaydetmek için Badri'nin ya da Hatuna'nın kendisine bir görev oluşturmasını beklemesi gerekmiyordu.

Ama bu küçük adım, birkaç saat sonra büyük önem kazanacaktı.

Saat onu kırk geçe — Müdür ve yeni bir soru

Badri odasında oturuyordu.

Hatuna içeri girdi.

“Badri Bey, çalışanların programı hazır.”

“Güzel. Kaydettin mi?”

“Evet. İlgili görevi tamamladım.”

Badri çalışma alanını açtı.

Hatuna'nın görevinin durumu “Açık”tan “Tamamlandı”ya dönmüştü.

Badri gülümsedi.

“Harika.”

Sonra sordu:

“Peki ya biri işini yapmamışsa?”

Hatuna yanıtladı:

“Görev açık kalır. Süresi geçerse geciken görevler listesinde incelenebilir.”

Badri sordu:

“Ya gerçekten yapamamışsa?”

“Durumu bildirebilir ve yetkisi dahilinde hatırlatma zamanını değiştirebilir. Ama sırf liste boşalsın diye yapılmamış bir işi tamamlandı olarak işaretlememeli.”

Badri başını salladı.

“Bu çok önemli.”

Sonra gülümseyerek ekledi:

“Çünkü bazıları bir işin yanına tik koyunca işin kendiliğinden yapıldığını sanıyor.”

Hatuna güldü.

“Bu konuda yapay zekâ bile henüz işin gerçekten yapılmasının yerini tutamıyor.”

Saat on biri çeyrek geçe — Bir şey değişmişti

İrma müşteriyi aradı.

Levan, hâl hatır sorduktan sonra şöyle dedi:

“İyi ki aradınız. Ben de tam bir değişiklik hakkında konuşmak istiyordum.”

İrma sordu:

“Nasıl bir değişiklik?”

“Bugünkü programın son bölümü kısaldı. Muhtemelen daha önce talep ettiğimiz hizmetlerin hepsine ihtiyacımız olmayacak.”

İrma not aldı.

“Anladım. İzin verin, ayrıntılı olarak inceleyip revize edilen programı teyit edelim.”

Levan şöyle dedi:

“Teşekkür ederim. Yalnızca koordinasyonun bozulmasını istemiyorum.”

İrma yanıtladı:

“Son programı ilgili sorumluyla karşılaştırıp netleştireceğiz.”

Görüşme bitince İrma saate baktı.

Müşteriyle koordinasyon görevi hâlâ açıktı.

O anda “Tamamlandı” olarak işaretleyebilirdi.

Sonuçta müşteriyle görüşmüştü.

Ama değişikliklerin sonucu henüz belli değildi.

İrma birkaç an düşündü.

Sonra Hatuna'yı aradı.

“Hatuna, Levan programı değiştirdi. Görevi kapatmadan önce yeni koşulları değerlendirmemiz gerekiyor.”

Hatuna şöyle dedi:

“Doğru. Bilgileri bana gönder de gerekli koordinasyonu sağlayalım.”

İrma yanıtladı:

“Tamam. Sonuç kesinleşene kadar görevi açık tutacağım.”

Saat on bir kırk beş — Kırmızı bir işaret

بررسی یک وظیفه معوق و پیگیری انجام آن
بررسی یک وظیفه معوق و پیگیری انجام آن

Badri dijital çalışma alanını yeniden açtı.

Görevlerden biri henüz tamamlanmamıştı.

Takip zamanı geçmişti.

Geciken görevler listesinde görünüyordu:

Müşteri Levan ile son koordinasyon

Badri kaşlarını çattı.

“İrma'nın işi on bire kadar bitirmesi gerekmiyor muydu?”

Hatuna yanıtladı:

“Aramış ama müşteri bazı değişiklikler istemiş. İş henüz sonuçlanmadı.”

Badri birkaç an ekrana baktı.

“Peki İrma neden tamamlandı olarak işaretlememiş?”

Hatuna gülümsedi.

“Çünkü iş gerçekten bitmedi.”

Badri başını salladı.

“Doğru.”

Ardından ekledi:

“Bunu görebilmem iyi. Yoksa her şeyin kesinleştiğini sanırdım.”

Hatuna, yeni zaman netleştikten sonra takip tarihini koşullara göre değiştirebileceklerini ve değişiklik kaydının saklanacağını açıkladı.

Badri şöyle dedi:

“O zaman sonuç kesinleşene kadar bu işin sorumluluğu İrma’da kalsın.”

“Evet.”

Badri listeye baktı.

“Şimdiye kadar işler yapıldı mı diye sorduğumda genellikle herkes evet derdi.”

Hatuna sordu:

“Peki ya şimdi?”

“Şimdi hangi işin tamamlandığını, hangisinin hâlâ sonuç beklediğini daha net sorabilirim.”

Saat on iki yirmi — Eski bir hata

NetCity ofisinde Nika, Workspace makalesini okuyordu.

Mari sordu:

“Nasıl buldun?”

Nika cevap verdi:

“İlginç.”

“Ne öğrendin?”

“Yönetici görev atayabiliyor. Çalışan da kendisi için iş ve hatırlatma kaydedebiliyor.”

Mari şöyle dedi:

“Doğru.”

Nika devam etti:

“Ayrıca herkes yalnızca rolü gereği izin verilen bilgilere ve işlere erişebiliyor.”

“Evet.”

Giorgi masasından seslendi:

“Nika, bir sorum var.”

“Buyurun.”

“Sana yarın bir müşteriyi ara desem ama sen unutsan ne olur?”

Nika cevap verdi:

“Kızarsınız.”

“Doğru. Sonra?”

“Ben de unuttum derim.”

Mari güldü.

Giorgi sordu:

“Peki işi görev panosuna kaydedersek ne olur?”

Nika cevap verdi:

“Sorumlusu belli olur, zamanı belli olur, durumu da takip edilebilir.”

Giorgi başını salladı.

“Aynen öyle.”

Nika sordu:

“Peki kendim için bir iş kaydetmek istersem?”

Mari cevap verdi:

“Kendi işini kaydedebilirsin. Başkalarına iş atamak için yönetici yetkisi gerekir.”

Nika gülümsedi.

“Yani Giorgi’ye her gün bana çay getirme görevi veremem, öyle mi?”

Giorgi şöyle dedi:

“Hayır. Ama sana her gün masanı toplaman için tekrarlayan bir görev tanımlayabilirim!”

Mari güldü.

Nika içini çekti.

“Bu modül de galiba bana karşı tasarlanmış!”

Saat bir on — İki çalışan, iki tür görev

Badri’nin şirketinde Hatuna görev panosunu inceliyordu.

İki kayıt dikkatini çekti.

İlki, yönetimin İrma’ya atadığı bir görevdi.

İkincisi, Salo’nun kendisi için kaydettiği bir işti.

Hizmet tamamlanma raporu şablonunun hazırlanması

Hatuna, Salo’ya sordu:

“Bu işi kendin mi kaydettin?”

Salo cevap verdi:

“Evet. Müşterinin iş bitiminde rapor istediğini gördüm. Önceden hazırlasam iyi olur dedim.”

Hatuna şöyle dedi:

“İyi yapmışsın.”

Salo gülümsedi.

“Günün sonunda işimiz yoğunlaşır da unuturum diye düşündüm.”

Hatuna şöyle dedi:

“İnsanın kendi işlerini de kaydetmesi tam da bu yüzden iyi.”

Salo sordu:

“Kendimiz için kaydettiğimiz bu işleri yönetici de görüyor mu?”

Hatuna açıkladı:

“Bunlar şirketin çalışma alanına kaydediliyor. Yetkili yöneticiler, erişim izinleri çerçevesinde görevleri inceleyebilir. Tamamen özel notlar için şirketin ortak iş panosu kullanılmamalı.”

Salo başını salladı.

“Anladım.”

Hatuna devam etti:

“İşini tamamladığında durumunu da kaydet.”

Saat iki on beş — Her şey birbiriyle bağlantılıydı

İrma, müşteriyle yaptığı görüşmenin sonucunu bildirdi.

Program değişmişti ama bu, ciddi bir soruna yol açmıyordu.

Hatuna gerekli bilgileri ilgili sorumlularla teyit etti.

Badri nihai kararı onayladı.

İrma görevini tamamlandı olarak işaretledi.

Badri çalışma panosunu açtı.

Geciken iş artık açık işler listesinde değildi.

Ama geçmiş kaydı hâlâ duruyordu.

Badri sordu:

“Hatuna, gelecek ay bu işi kimin yaptığını görmek istesem görebilir miyim?”

“Evet. Kayıt geçmişi ve ilgili işlemler, incelenebilmesi için saklanır.”

Badri şöyle dedi:

“Harika.”

Sonra sordu:

“Peki tekrarlanan işler? Mesela her cuma hizmet durum raporu hazırlanması gerekiyor.”

Hatuna cevap verdi:

“Tekrarlayan işler için de uygun bir program tanımlanabilir; örneğin günlük, haftalık ya da aylık.”

Badri gülümsedi.

“O zaman bunu kendim için kaydedeceğim.”

Hatuna şaşkınlıkla sordu:

“Kendiniz için mi?”

“Evet. Her cuma geciken işlerin raporunu incelemek istiyorum.”

Hatuna güldü.

“Kendinize de görev tanımlayacağınızı düşünmemiştim.”

Badri karşılık verdi:

“Başkalarından işlerini zamanında yapmalarını bekliyorsam, kendim de aynı yöntemi kullansam iyi olur.”

Saat üç kırk — Bir onay işaretinin ardındakiler

Hizmet programı sona erdi.

İrma, işin yapıldığı yerden Hatuna’yı aradı.

“Her şey yolunda gitti.”

Hatuna sordu:

“Sorumlunun raporu hazır mı?”

“Evet. Bilgileri hazırlıyorum.”

Salo da ofiste hizmet sonu raporunu tamamlamakla meşguldü.

Sabah kendisi için kaydettiği görev şimdi işe yaramıştı.

Gerekli bilgiler gelince raporu hazırlayıp incelemesi için ilgili sorumluya gönderdi.

Ardından kişisel görevinin durumunu tamamlandı olarak değiştirdi.

Hatuna sonucu kontrol etti.

Günün sonunda her işin belli bir sorumlusu vardı.

Bazı görevleri yönetici vermişti.

Bazılarını çalışanlar kendileri için kaydetmişti.

Bazıları zamanında tamamlanmıştı.

İçlerinden biri bir süre gecikmişti ama erkenden tamamlandı olarak işaretlenmek yerine, sonucu netleşene kadar açık tutulmuştu.

Badri ekrana baktı.

“Bugün işleri neden ayrı ayrı kaydetmemiz gerektiğini sonunda anladım.”

Hatuna sordu:

“Neden?”

“Çünkü herkes çalışıyor olabilir ama önemli bir işin hâlâ belli bir sorumlusu olmayabilir.”

Saat dört elli — Eski bir defter

Badri masasının çekmecesini açtı.

Deri kaplı küçük bir defter çıkardı.

Sayfaları isimlerle, tarihlerle ve telefon numaralarıyla doluydu.

Hatuna sordu:

“Bu ne?”

Badri gülümsedi.

“Yıllarca şirketi yönettiğim defter.”

Birkaç sayfa çevirdi.

“Buraya, filanca müşteriyle görüşsün diye yazmışım. Şuraya da cuma günkü raporu alacağımı not etmişim.”

Hatuna dedi ki:

“Defterinizi hâlâ kullanabilirsiniz.”

Badri karşılık verdi:

“Evet. Ama bir sorunu vardı.”

“Neydi?”

“İçine ne yazdığımı yalnızca ben anlayabiliyordum!”

İkisi de güldü.

Badri defteri kapattı.

“Artık şirketin işleri yalnızca benim kafamda ya da defterimde kalmasın istiyorum.”

Hatuna sordu:

“Yani görev panosundan memnunsunuz?”

Badri dedi ki:

“Evet. Özellikle de çalışanların kendi işlerini kaydedebilmesinden.”

Sonra duraksadı.

“Yalnız bir şartım var.”

“Neymiş?”

“Kimse bir görev sisteme kaydedildi diye kendi kendine yapılacağını sanmasın!”

Hatuna güldü.

“Bunu mutlaka herkese söylerim.”

Saat beş yirmi — Yoğun bir günün sonu

NetCity ofisinde Nika eşyalarını topluyordu.

Giorgi onun masasının yanından geçti.

“Bugün Workspace yazısını bitirdin mi?”

“Evet.”

“Ne öğrendin?”

Nika dedi ki:

“Yöneticinin iş atayabildiğini, çalışanın da kendi işlerini kaydedebildiğini ve her birinin belirli bir durumu olabildiğini.”

Mari sordu:

“Peki en önemlisi?”

Nika birkaç saniye düşündü.

“Bir işi yapmanın, o işi kaydetmekten farklı olduğunu.”

Mari gülümsedi.

“Aynen öyle.”

Nika çantasını aldı.

“Ama bir sorum var.”

Mari ile Giorgi aynı anda seslendi:

“Yine ne var?”

“Yönetici bana bir görev kaydederse, ben de onu yapar ama tamamlandı diye işaretlemeyi unutursam ne olur?”

Giorgi dedi ki:

“O zaman hem işi yapmayı hem de sonucunu kaydetmeyi öğrenmen gerektiğini anlarız!”

Nika güldü.

“Demek daha gidecek çok yol var.”

Mari karşılık verdi:

“Evet. Ama en azından artık nereden başlayacağını biliyorsun.”

Nika ofisten çıktı.

Mari’nin masasında, Badri şirketinin dosyası kapanmıştı.

Görev panosunun özelliklerini tanımak için başlı başına bir serüven yaşamışlardı.

Ama Rigi24’ün, Nika’nın henüz pek bir şey bilmediği daha birçok bölümü vardı.

Tiflis’in başka bir köşesindeyse bir toptan dağıtım şirketinin yöneticisi, ne çalışanlarla ne de işlerin zamanlamasıyla ilgili bir sorunla karşı karşıyaydı.

Üç deposu vardı.

Binlerce kalem malı.

Bir de aynı ürünün aynı anda iki depoda bulunduğunu gösteren bir rapor; oysa depo müdürü o sevkiyattaki malların tamamının bir gün önce taşındığından emindi.

Adam ekrana bakıp kendi kendine mırıldandı:

“Bu mal nerede o zaman?”

Bu hikâyeyle ilgili pratik makaleler

RIGI24 · ARTICLE Workspace & Tasks

İlgili araçlar ve kaynaklar

Bu bölümdeki konularla ilgili gerçek hizmetleri keşfedin:

RIGI24 · INTERNALRigi24 işletme araçlarıDiğer çözümler ve eğitici hikâyeler. RIGI24 · INTERNALRigi24 makaleleri ve rehberleriEk okumalar için uygulamalı içerikler. RIGI24 · INTERNALTüm hikâyelerTeknolojiyi ve işletme yönetimini hikâyelerle öğrenin EXTERNAL · NetCity.ge ↗NetCity hakkındaHizmetleri geliştiren şirketi tanıyın.

Eğitim notu: Örnekler, gerçek kayıtların incelenmesinin yerini tutmaz.