Rigi24 Rigi24-ի ուսուցողական գիրք · Պատմություններ և փորձ
Rigi24-ի ուսուցողական գիրք · Պատմություններ և փորձ

Գլուխ 9. Երկու անձնական գործ, մեկ անուն

Սովորեք տեխնոլոգիան և բիզնեսի կառավարումը պատմությունների միջոցով

Գլուխ 9Ուսուցողական գեղարվեստական պատմություն Rigi24

Մինչ ընթերցելը

Այս շարքը պատմությունների միջոցով ներկայացնում է աշխատակիցների հաճախումների հաշվառումը, դպրոցի կառավարումը և բիզնես ծրագրերը։ Յուրաքանչյուր գլխից հետո կգտնեք հիմնական եզրահանգումներն ու օգտակար հղումները։

Կարևոր նշում․ պատմության կերպարները, երկխոսությունները և մարդկանց կամ հաճախորդ ընկերությունների անունները, բացի հստակ նշված իրական ապրանքանիշերից, հորինված կամ ուսուցման նպատակով վերամշակված են։ Սա իրական դեպքի փաստագրություն կամ որևէ անձի կամ կազմակերպության դեմ մեղադրանք չէ։ NetCity, Rigi24, Kadrebi և SkolaPlus-ը իրական ապրանքանիշեր և ծառայություններ են, որոնց հնարավորությունները կարող են փոխվել։

Կարդալ պատմությունը ↓Առնչվող գործիքներ և նյութեր ↗

Գլուխ 9. Երկու անձնական գործ, մեկ անուն

Երբեմն փոքրիկ դեպքերը մեծ դասեր են տալիս։

Ժամը 7:48 — Երկու միանման անուն

بررسی دو پرونده مستقل دانش‌آموزان هم‌نام توسط ناتیا و ماکا
بررسی دو پرونده مستقل دانش‌آموزان هم‌نام توسط ناتیا و ماکا

Նաթիան նստած էր փոխտնօրենի գրասեղանի մոտ։

Համակարգչի էկրանին երկու աշակերտի անձնական գործ էր բացված։

Գաբրիել Կապանաձե։

Գաբրիել Կապանաձե։

Անունների համընկնումը դեռ նախորդ երեկոյան գրավել էր նրա ուշադրությունը։

Բայց հիմա, երբ բոլոր փաստաթղթերը նրա ձեռքի տակ էին, հարցը շատ ավելի պարզ էր, քան նա պատկերացրել էր։

Երկու աշակերտների անձնական նույնականացման համարները տարբեր էին։

Տարբեր էին նաև ծննդյան ամսաթվերն ու ծնողների տվյալները։

Մեկն անցյալ տարվանից սովորում էր այդ դպրոցում, իսկ մյուսը պատրաստվում էր տեղափոխվել մեկ այլ դպրոցից։

Հենց այդ պահին սենյակ մտավ Մական։

— Բարի լույս։ Դեռ երկու Գաբրիելո՞վ ես զբաղված։

Նաթիան ժպտաց։

— Ոչ, արդեն պարզել եմ։

— Այդքա՞ն արագ։

— Նրանց անձնական համարներն ու ծնողների տվյալները տարբեր են։ Երկու տարբեր երեխա են։

Մական սուրճի բաժակը դրեց սեղանին։

— Ուրեմն ամեն ինչ վերջացած է։

— Գրեթե։ Մնում է միայն նախկին դպրոցից վերջնական հաստատումը ստանալ։

Մական ծիծաղեց։

— Այսինքն՝ հաջորդ շաբաթվանից երկու Գաբրիել Կապանաձե կունենանք։

Նաթիան ասաց.

— Հուսով եմ՝ տիկին Թեան ներկաները գրանցելիս չի շփոթվի։

Մի քանի օր անց — Նոր աշակերտը

Նոր Գաբրիելը մուգ կապույտ ուսապարկով կանգնած էր մոր կողքին։

Մայան ուղղեց որդու պայուսակի փոկը։

— Անհանգստանո՞ւմ ես։

— Մի քիչ, — պատասխանեց Գաբրիելը։

— Ինչո՞ւ։

— Ոչ ոքի չեմ ճանաչում։

Մայան ժպտաց։

— Մինչև կեսօր արդեն շատ ընկերներ կունենաս։

Նաթիան մոտեցավ նրանց։

— Բարի լույս, Գաբրիե՛լ։ Պատրա՞ստ ես։

Տղան գլխով արեց։

Տեղափոխման փաստաթղթերը հաստատված էին, և նրա անձնական գործը գրանցված էր առանձին։

Նաթիան մորն ու որդուն ուղեկցեց դասարան։

Տիկին Թեան դիմավորեց նրանց։

— Երեխանե՛ր, այսօր նոր դասընկեր ունենք։ Նրա անունը Գաբրիել Կապանաձե է։

Հանկարծ երկրորդ շարքից մի ձայն լսվեց.

— Ուսուցչուհի՛, բայց դա իմ անունն է։

Դասարանը ծիծաղով լցվեց։

Հին Գաբրիելը ոտքի կանգնեց։

— Ուսուցչուհի՛, երբ «Գաբրիել» ասեք, մեզնից ո՞վ պետք է պատասխանի։

Թեան ասաց.

— Երկուսդ էլ կլսեք, բայց ես կհստակեցնեմ, թե ում եմ դիմում։

Հին Գաբրիելը մի պահ մտածեց։

— Այդ դեպքում առաջարկ ունեմ։

— Ասա։

— Երբ դժվար գործ լինի, նոր Գաբրիելին կանչեք, իսկ երբ ֆուտբոլ լինի՝ ինձ։

Երեխաներն ավելի բարձր ծիծաղեցին։

Նոր Գաբրիելն էլ ծիծաղեց։

— Առաջարկդ մերժվում է, — պատասխանեց Թեան։

Այնուհետև նա նոր աշակերտին ցույց տվեց իր տեղը։

Մի քանի րոպե անց հին Գաբրիելը կամաց հարցրեց նրան.

— Ֆուտբոլ սիրո՞ւմ ես։

— Շատ։

— Ուրեմն դասամիջոցի ժամանակ արի մեր թիմ։

Գաբրիելը ժպտաց։

Նոր դպրոցի նկատմամբ նրա առաջին անհանգստությունն արդեն անցել էր։

Ժամը 9:30 — Մի դպրոց, բազմաթիվ գործեր

Փոխտնօրենի աշխատասենյակում Մական ստուգում էր օրվա ծրագիրը։

Նաթիան հարցրեց.

— Ամեն ինչ կարգի՞ն է։

— Գրեթե։ Աշակերտների ներկայությունը գրանցված է, աշխատակիցների վիճակը ստուգել ենք, հաջորդ շաբաթվա հայտարարությունն էլ պատրաստ է։

— Իսկ կարգապահական հարցե՞րը։

— Համապատասխան դեպքերը գրանցվել են, պատասխանատուներն արդեն հետևում են դրանց։

Այդ պահին ներս մտավ դպրոցի բժիշկ Սալոմեն։

— Բարի լույս։ Նոր աշակերտի առողջապահական քարտը պատրա՞ստ է։

— Այո, նրա փաստաթղթերը լրացված են, — ասաց Նաթիան։

— Շատ լավ։ Բժշկական զննումների և պատվաստումների պատմությունն էլ համապատասխան բաժնում կստուգեմ։

— Շնորհակալություն, բժի՛շկ, — ասաց Մական։

Սալոմեն դուրս եկավ։

Նաթիան նայեց SkolaPlus-ի էկրանին։

Դպրոցի տարբեր գործերը՝ ներկայության հաշվառումը, աշակերտների անձնական գործերը, աշխատակիցները, կարգապահությունը, հայտարարություններն ու առողջապահական ծառայությունները, ունեին տվյալների գրանցման և հետագա վերահսկման հստակ ընթացակարգեր։

Մական հարցրեց.

— Գիտե՞ս՝ ամենալավն ինչն է։

— Ի՞նչը։

— Այլևս պետք չէ ամեն տեղեկության համար որևէ մատյան կամ թղթապանակ փնտրել։

Նաթիան ժպտաց։

— Միայն թե տվյալները ճիշտ մուտքագրվեն։

Մական ծիծաղեց։

— Դու երբեք մարդուն մի րոպե ուրախանալու հնարավորություն չես տալիս։

Ժամը 10:15 — NetCity-ի գրասենյակը

گفت‌وگوی نیکا و ماری درباره انتقال دانش‌آموز در دفتر نت‌سیتی
گفت‌وگوی نیکا و ماری درباره انتقال دانش‌آموز در دفتر نت‌سیتی

Նիկան թեյ էր խմում։

Մարին հարցրեց.

— Աշակերտի տեղափոխման հարցը լուծվե՞լ է։

— Այո։ Պարզվեց՝ նույն անունն ու ազգանունը կրող երկու տարբեր մարդ են։

— Լավ է։

Նիկան ասաց.

— Մարի՛, ես նոր հասկացա, թե որքան գործ ունի դպրոց ղեկավարելը։

Մարին ծիծաղեց։

— Հիմա՞ նոր հասկացար։

— Այո։ Ներկայություն, աշխատակիցներ, ուսուցիչներ, ծնողների հետ կապ, աշակերտների անձնական գործեր, դպրոցի նորություններ, կարգապահություն, դպրոցի բժիշկ...

Նրանց կողքով անցավ Գիորգին։

— Նիկա՛, դպրոցի տնօրե՞ն ես պատրաստվում դառնալ։

— Ինչո՞ւ ոչ։

Գիորգին նայեց Նիկայի խառնաշփոթ գրասեղանին։

— Սկզբում այս գրասեղանը կառավարել սովորիր։

Մարին ծիծաղեց։

Նիկան պատասխանեց.

— Այս սեղանը երկարաժամկետ նախագիծ է։

Հենց այդ պահին Մարին կարճ զանգ ստացավ Նաթիայից։

Նաթիան հայտնեց, որ աշակերտի տեղափոխումն ավարտվել է, և նույն անունների հարցն էլ լուծվել է։

— Հիանալի է։ Հուսով եմ՝ Գաբրիելը լավ օր է անցկացնում, — ասաց Մարին։

— Առայժմ թվում է՝ շատ ուրախ է, — պատասխանեց Նաթիան։

Ժամը 11:40 — Մոռացված ծրագիրը

Տիկին Թեան հավաքում էր դասարանի պարագաները։

Երկու օր անց աշակերտները պետք է կրթական այց կատարեին թանգարան։

Ծնողների համաձայնության թերթիկները բաժանվել էին դեռ նախորդ շաբաթ։

Բայց նոր Գաբրիելն այդ ժամանակ դեռ դպրոցում չէր սովորում։

Թեան բացատրում էր ծրագիրը, երբ Գաբրիելը ձեռք բարձրացրեց։

— Ուսուցչուհի՛։

— Այո, Գաբրիե՛լ։

— Ես էլ կարո՞ղ եմ գալ։

— Իհարկե։

— Բայց ես թերթիկ չունեմ։

Թեան մի պահ կանգ առավ։

— Ճիշտ է։ Քանի որ նոր ես միացել դասարանին, քեզ դեռ չեն տվել։

Գաբրիելն անհանգիստ հարցրեց.

— Ուրեմն չեմ կարողանա՞ գալ։

Թեան ժպտաց։

— Կկարողանաս։ Պարզապես մայրիկիդ համաձայնությունն է պետք։

Գաբրիելը թեթևացած շունչ քաշեց։

Բայց տուն հասնելիս պատմությունը մի փոքր այլ կերպ պատմեց։

— Մա՛մ, բոլոր երեխաները թանգարան են գնում, իսկ ես թերթիկ չունեմ։

Մայան հարցրեց.

— Այսինքն՝ դու չե՞ս կարող գնալ։

Գաբրիելը ուսերը թոթվեց։

— Չգիտեմ։

Մայան որոշեց հարցնել դպրոցից։

Ժամը 15:20 — Հարցում ուսուցչուհուն

Մայան բացեց ծնողների համար նախատեսված SkolaPlus հավելվածը։

Անցավ դպրոցի հետ կապի բաժին և նոր հարցում ուղարկեց։

Թեմա՝ Դասարանի կրթական այցը

Հարցման տեքստը.

«Բարև ձեզ, տիկին Թեա։ Գաբրիելն այսօր ասաց, որ դասարանը թանգարան այցելելու ծրագիր ունի, բայց ինքը համաձայնության թերթիկ չի ստացել։ Խնդրում եմ ասել, թե ինչ պետք է անենք, որպեսզի նա նույնպես մասնակցի»։

Հարցումը գրանցվեց։

Դասերից հետո Թեան կարդաց այն և պատասխանեց.

«Բարև ձեզ, տիկին Մայա։ Քանի որ Գաբրիելը վերջերս է տեղափոխվել մեր դպրոց, թերթիկը նրան նախկինում չի տրվել։ Այն պատրաստել ենք դպրոցի գրասենյակում։ Կարող եք վաղը վերցնել, ստորագրել և վերադարձնել։ Գաբրիելը նույնպես կկարողանա դասարանի հետ այցելել թանգարան»։

Մայան ժպտաց։

Հարցն այդքան հեշտ լուծվեց։

Նա պատասխանեց.

«Շատ շնորհակալ եմ ուշադրության և օգնության համար»։

Ժամը 16:10 — Այն, ինչ մնում է գրանցված

Փոխտնօրենի սենյակում Նաթիան ստուգում էր ստացված հարցումները։

Դրանց մեջ տեսավ Մայայի և տիկին Թեայի նամակագրությունը։

Ներս մտավ Մական։

— Դեռ այստե՞ղ ես։

— Ծնողների հարցումներն եմ ուսումնասիրում, — ասաց Նաթիան։

Մական նայեց էկրանին։

— Սա ի՞նչ է։

— Գաբրիելի մայրը թանգարան այցելելու մասին էր հարցրել։ Տիկին Թեան պատասխանել է, և հարցը լուծվել է։

— Դե ուրեմն խնդիր չկա։

— Այո։ Իրականում այս տարբերակը շատ ավելի լավ է, քան տարբեր մարդկանց հեռախոսազանգերը, — պատասխանեց Նաթիան։

— Ինչո՞ւ։

— Որովհետև ծնողի հարցն ու ուսուցչի պատասխանը պահպանվում են։ Դպրոցի ղեկավարը նույնպես կարող է իր թույլտվությունների սահմաններում դիտել նամակագրության պատմությունը։

Մական գլխով արեց։

— Այսինքն՝ եթե հետո տեղեկացման վերաբերյալ վեճ առաջանա, հստակ կլինի, թե ինչ են հարցրել և ինչ պատասխան են ստացել։

— Ճիշտ այդպես։ Այլևս պետք չէ մի քանի հոգուց պարզել, թե ով ինչ է ասել։

Մական ժպտաց։

— Ուրեմն վերջապես մի օր առանց խնդիրների անցավ։

Նաթիան նայեց նրան։

— Մակա՛, դեռ ընդամենը ժամը չորսն անց տասն է։

— Ինչո՞ւ ես ասում։

— Որովհետև երբ ասում ես՝ օրը հանգիստ անցավ, սովորաբար մի նոր բան է պատահում։

Երկուսն էլ ծիծաղեցին։

Այցի օրը — Երկու ընկեր

Այցի առավոտյան նոր Գաբրիելը դասարան մտավ ստորագրված համաձայնության թերթիկով։

Տիկին Թեան վերցրեց այն։

— Ապրե՛ս, Գաբրիել։ Ամեն ինչ պատրաստ է։

Հին Գաբրիելը պատուհանի մոտից կանչեց.

— Գաբրիե՛լ, արի այստեղ։

Նոր Գաբրիելը շրջվեց։

— Ո՞ր Գաբրիելին ես կանչում։

— Քեզ, իհարկե։

— Բայց քո անունն էլ է Գաբրիել։

Հին Գաբրիելը ծիծաղեց։

— Լավ, այսուհետ քեզ կանչելիս «նոր Գաբրիել» կասեմ։

— Բայց ես միշտ նորը չեմ մնա, — պատասխանեց Գաբրիելը։

Մի քանի երեխա ծիծաղեց։

Թեան ասաց.

— Պարոնայք Կապանաձեներ, եթե ձեր քննարկումն ավարտել եք, պատրաստվեք ճանապարհ ընկնելուն։

Երկու տղաները շարքում կանգնեցին իրար կողքի։

Նոր Գաբրիելն այլևս իրեն օտար չէր զգում։

Ժամը 17:00 — Մի պատմության ավարտը

Դպրոցի գրասենյակում Նաթիան ստուգեց օրվա վերջին հաշվետվությունը։

Նոր աշակերտի տեղափոխումն անցել էր առանց խնդիրների։

Կրթական այցն ավարտվել էր։

Ծնողների և ուսուցիչների նամակագրությունը գրանցված էր ու հասանելի հետագա հետևման համար։

Նաթիան ժպտաց։

Մի քանի օր առաջ էկրանին հայտնված երկու միանման անունը ստիպել էր նրան կրկին ստուգել փաստաթղթերը։

Հիմա նույն անունն ունեցող երկու աշակերտները ընկերներ էին դարձել։

Մական դռան մոտից հարցրեց.

— Գնո՞ւմ ենք։

— Այո։

Նաթիան անջատեց համակարգիչը։

— Ի դեպ, Մակա՛...

— Լսում եմ։

— Ի՞նչ ես կարծում, վաղն էլ հանգիստ օր կլինի՞։

Մական ծիծաղեց։

— Եթե ևս երկու Գաբրիելի չընդունենք, հավանաբար։

Նաթիան անջատեց սենյակի լույսը։

Դպրոցի դուռը փակվեց։

Եվ մեկ անունով երկու անձնական գործի պատմությունն այստեղ ավարտվեց։

Ժամը 17:15 — Հին հաճախորդը

NetCity-ի գրասենյակում Գիորգին ուսումնասիրում էր հաճախորդների հարցումները։

Մարին գրանցեց օրվա վերջին զանգը։

Նիկան արդեն վերցրել էր պայուսակը, երբ Գիորգին կանչեց նրան։

— Նիկա՛, վաղն առավոտյան գործ ունենք։

Նիկան շրջվեց։

— Նորից դպրա՞ոց։

— Ոչ։ Այս անգամ գործը մի բիզնեսի է վերաբերում։

— Ի՞նչ խնդիր կա։

Գիորգին ցույց տվեց մոնիտորը։

— Հաճախորդն ասում է, որ մի քանի օր առաջ հարցում է ուղարկել, բայց ոչ ոք չի պատասխանել։

Մարին հարցրեց.

— Իսկ որտե՞ղ է այն գրանցվել։

Գիորգին պատասխանեց.

— Հենց դա էլ պիտի պարզենք։

Նիկան պայուսակը նորից դրեց սեղանին։

— Այսինքն՝ հարցումն ուղարկվել է, բայց հայտնի չէ՝ ով է ստացել։

— Առայժմ միայն հաճախորդի խոսքն ունենք։ Պետք է պարզենք, թե իրականում ինչ է պատահել, — ասաց Գիորգին։

Նիկան բացեց իր նոթատետրը։

Նոր էջում գրեց.

«Հաղորդագրություն ուղարկելը միշտ չէ, որ նշանակում է՝ այն հասցեատիրոջը հասել է»։

Հետո ժպտաց։

— Կարծում եմ՝ վաղը հետաքրքիր օր է լինելու։

Գիորգին պատասխանեց.

— Միայն հուսով եմ, որ մինչև խնդրի պատճառը պարզելը հաճախորդի համար լուծում չես հորինի։

Նիկան ծիծաղեց։

Առնչվող գործիքներ և նյութեր

Ծանոթացեք այս գլխի թեմաներին առնչվող իրական ծառայություններին․

RIGI24 · INTERNALRigi24 բիզնես գործիքներԱյլ լուծումներ և ուսուցողական պատմություններ։ RIGI24 · INTERNALRigi24 հոդվածներ և ուղեցույցներԳործնական նյութեր լրացուցիչ ընթերցման համար։ RIGI24 · INTERNALԲոլոր պատմություններըՍովորեք տեխնոլոգիան և բիզնեսի կառավարումը պատմությունների միջոցով EXTERNAL · NetCity.ge ↗NetCity ընկերության մասինԾանոթացեք ծառայությունները ստեղծող ընկերությանը։

Ուսուցողական նշում․ օրինակները չեն փոխարինում իրական տվյալների ստուգմանը։