Rigi24 Rigi24-ის სასწავლო წიგნი · ისტორიები და გამოცდილება
Rigi24-ის სასწავლო წიგნი · ისტორიები და გამოცდილება

თავი 9: ორი პირადი საქმე, ერთი სახელი

ისწავლეთ ტექნოლოგიები და ბიზნესის მართვა ისტორიებით

თავი 9სასწავლო მხატვრული ამბავი რიგი 24

სანამ კითხვას დაიწყებთ

ეს სერია ისტორიების მეშვეობით ასწავლის სამუშაო დროის აღრიცხვის, სკოლის მართვისა და ბიზნესპროგრამების პრაქტიკულ საფუძვლებს. ყოველი თავის შემდეგ ნახავთ მთავარ დასკვნებსა და დამატებით რესურსებს.

მნიშვნელოვანია: პერსონაჟები, დიალოგები და სიუჟეტში წარმოდგენილი პირებისა თუ კლიენტი კომპანიების სახელები, გარდა პირდაპირ მითითებული რეალური ბრენდებისა, გამოგონილი ან სასწავლო მიზნით გადამუშავებულია. ეს არ არის რეალური შემთხვევის ანგარიში ან ბრალდება ვინმეს მიმართ. NetCity, Rigi24, Kadrebi და SkolaPlus რეალური ბრენდები და მომსახურებებია; მათი ფუნქციები დროთა განმავლობაში შეიძლება შეიცვალოს.

ისტორიის წაკითხვა ↓შესაბამისი ინსტრუმენტები და მასალები ↗

თავი 9: ორი პირადი საქმე, ერთი სახელი

ზოგჯერ პატარა ამბები დიდ გაკვეთილებს გვასწავლის.

07:48 — ორი ერთნაირი სახელი

بررسی دو پرونده مستقل دانش‌آموزان هم‌نام توسط ناتیا و ماکا
بررسی دو پرونده مستقل دانش‌آموزان هم‌نام توسط ناتیا و ماکا

ნატია დირექტორის მოადგილის მაგიდასთან იჯდა.

მონიტორზე ორი მოსწავლის პირადი საქმე ჰქონდა გახსნილი.

გაბრიელ კაპანაძე.

გაბრიელ კაპანაძე.

სახელებისა და გვარების დამთხვევამ მისი ყურადღება ჯერ კიდევ წინა საღამოს მიიპყრო.

მაგრამ ახლა, როცა ყველა საბუთი ხელთ ჰქონდა, საკითხი იმაზე გაცილებით მარტივი აღმოჩნდა, ვიდრე ეგონა.

ორ მოსწავლეს განსხვავებული პირადი ნომრები ჰქონდა.

განსხვავდებოდა დაბადების თარიღებიც და მშობლების მონაცემებიც.

ერთი მათგანი სკოლაში გასული წლიდან სწავლობდა, მეორე კი სხვა სკოლიდან გადმოდიოდა.

ამ დროს ოთახში მაკა შემოვიდა.

— დილა მშვიდობისა! ისევ იმ ორ გაბრიელს არკვევ?

ნატიამ გაიღიმა.

— არა, უკვე გავარკვიე.

— ასე მალე?

— პირადი ნომრებიც განსხვავებულია და მშობლების მონაცემებიც. ორი სხვადასხვა ბავშვია.

მაკამ ყავის ფინჯანი მაგიდაზე დადგა.

— ანუ დასრულდა ყველაფერი.

— თითქმის. მხოლოდ წინა სკოლის საბოლოო დადასტურებას ველოდებით.

მაკას გაეცინა.

— მაშ, მომავალ კვირას ორი გაბრიელ კაპანაძე გვეყოლება!

ნატიამ თქვა:

— იმედია, ქალბატონი თეა დასწრების აღრიცხვისას არ დაიბნევა!

რამდენიმე დღის შემდეგ — ახალი მოსწავლე

ახალი გაბრიელი მუქი ლურჯი ზურგჩანთით დედის გვერდით იდგა.

მაიამ შვილს ჩანთის თასმა შეუსწორა.

— ნერვიულობ?

— ცოტა, — უპასუხა გაბრიელმა.

— რატომ?

— არავის ვიცნობ.

მაიამ გაიღიმა.

— შუადღემდე უამრავ მეგობარს გაიჩენ.

მათ ნატია მიუახლოვდა.

— დილა მშვიდობისა, გაბრიელ! მზად ხარ?

ბიჭმა თავი დაუქნია.

გადმოსვლის საბუთები უკვე დამტკიცებული იყო და მისი პირადი საქმე დამოუკიდებლად დარეგისტრირდა.

ნატიამ დედა-შვილი კლასისკენ წაიყვანა.

მათ ქალბატონი თეა შეეგება.

— ბავშვებო, დღეს ახალი კლასელი გვყავს. მას გაბრიელ კაპანაძე ჰქვია.

მეორე რიგიდან უცებ ხმა გაისმა:

— მასწავლებელო! ეგ ხომ ჩემი სახელია!

კლასი სიცილით აივსო.

ძველი გაბრიელი ფეხზე წამოდგა.

— მასწავლებელო, გაბრიელს რომ დაუძახებთ, რომელმა უნდა გიპასუხოთ?

თეამ თქვა:

— ორივე მოუსმენთ, მაგრამ მე განვმარტავ, რომელს მივმართავ.

ძველი გაბრიელი ჩაფიქრდა.

— მაშინ ერთი წინადადება მაქვს.

— გისმენ.

— თუ რთული დავალება იქნება, ახალ გაბრიელს დაუძახეთ; ფეხბურთი თუ იქნება, მე!

ბავშვებს უფრო ხმამაღლა გაეცინათ.

ახალმა გაბრიელმაც გაიცინა.

— წინადადება უარყოფილია! — უპასუხა თეამ.

შემდეგ ახალ მოსწავლეს თავისი ადგილი აჩვენა.

რამდენიმე წუთში ძველმა გაბრიელმა ჩუმად ჰკითხა:

— ფეხბურთი გიყვარს?

— ძალიან.

— მაშინ შესვენებაზე ჩვენს გუნდში ითამაშე.

გაბრიელს გაეღიმა.

ახალი სკოლის მიმართ პირველი შიში უკვე გაქრობოდა.

09:30 — ერთი სკოლა, უამრავი საქმე

დირექტორის მოადგილის ოთახში მაკა დღის გეგმას ამოწმებდა.

ნატიამ ჰკითხა:

— ყველაფერი რიგზეა?

— თითქმის. მოსწავლეების დასწრება აღრიცხულია, თანამშრომლების მდგომარეობა გადავამოწმეთ და მომავალი კვირის განცხადებაც მზადაა.

— დისციპლინური საკითხები?

— შესაბამისი შემთხვევები დაფიქსირებულია და პასუხისმგებელი პირები უკვე მუშაობენ.

ამ დროს ოთახში სკოლის ექიმი, სალომე, შემოვიდა.

— დილა მშვიდობისა! ახალი მოსწავლის ჯანმრთელობის ბარათი მზადაა?

— დიახ, საბუთები სრულადაა მოწესრიგებული, — უპასუხა ნატიამ.

— კარგი. სამედიცინო შემოწმებებისა და ვაქცინაციის ისტორიასაც შესაბამის განყოფილებაში გადავამოწმებ.

— გმადლობთ, ექიმო, — თქვა მაკამ.

სალომემ ოთახი დატოვა.

ნატიამ SkolaPlus-ის ეკრანს შეხედა.

სკოლის სხვადასხვა საქმეს — დასწრების აღრიცხვას, მოსწავლეთა პირად საქმეებს, თანამშრომლებს, დისციპლინას, განცხადებებსა და ჯანმრთელობის საკითხებს — მონაცემების ჩაწერისა და შემდგომი რეაგირების მკაფიო გზა ჰქონდა.

მაკამ ჰკითხა:

— იცი, ყველაზე კარგი რა არის?

— რა?

— საჭირო ინფორმაციის მოსაძებნად აღარ გვიწევს თითოეული რვეულისა თუ საქაღალდის გადაქექვა.

ნატიამ გაიღიმა.

— ოღონდ იმ პირობით, რომ მონაცემები სწორად იქნება შეყვანილი.

მაკას გაეცინა.

— ერთი წუთით გახარების უფლებასაც არ გვაძლევ!

10:15 — NetCity-ის ოფისი

گفت‌وگوی نیکا و ماری درباره انتقال دانش‌آموز در دفتر نت‌سیتی
گفت‌وگوی نیکا و ماری درباره انتقال دانش‌آموز در دفتر نت‌سیتی

ნიკა ჩაის სვამდა.

მარიმ ჰკითხა:

— მოსწავლის გადმოსვლის საკითხი მოგვარდა?

— კი. უბრალოდ ორი ადამიანი აღმოჩნდა ერთი და იმავე სახელითა და გვარით.

— კარგია.

ნიკამ თქვა:

— მარი, ახლა მივხვდი, რამდენი საქმე აქვს სკოლას.

მარის გაეცინა.

— ახლა მიხვდი?

— ჰო. დასწრება, თანამშრომლები, მასწავლებლები, მშობლებთან ურთიერთობა, მოსწავლეთა პირადი საქმეები, სკოლის ამბები, დისციპლინა, ექიმი...

მათ გვერდით გიორგიმ ჩაიარა.

— ნიკა, სკოლის დირექტორობისთვის ემზადები?

— რატომაც არა?

გიორგიმ ნიკას გადატვირთულ მაგიდას შეხედა.

— ჯერ ამ მაგიდის მართვა ისწავლე.

მარის გაეცინა.

ნიკამ უპასუხა:

— ეს მაგიდა გრძელვადიანი პროექტია!

ამ დროს მარის ნატიამ დაურეკა.

ნატიამ შეატყობინა, რომ მოსწავლის გადმოსვლა დასრულებული იყო და ერთნაირი სახელების საკითხიც გაირკვა.

— მშვენიერია. იმედია, გაბრიელს კარგი დღე აქვს, — თქვა მარიმ.

— ჯერჯერობით, როგორც ჩანს, ძალიან ბედნიერია, — უპასუხა ნატიამ.

11:40 — დავიწყებული გეგმა

ქალბატონი თეა საკლასო ნივთებს ალაგებდა.

ორი დღის შემდეგ მოსწავლეები სასწავლო ექსკურსიით მუზეუმში უნდა წასულიყვნენ.

მშობლების თანხმობის ფორმები ბავშვებს ჯერ კიდევ წინა კვირას დაურიგდათ.

მაგრამ ახალი გაბრიელი მაშინ ამ სკოლაში ჯერ არ სწავლობდა.

თეა პროგრამას ხსნიდა, როცა გაბრიელმა ხელი ასწია.

— მასწავლებელო?

— დიახ, გაბრიელ.

— მეც შემიძლია წამოსვლა?

— რა თქმა უნდა.

— მაგრამ ფორმა არ მაქვს.

თეა წამით შეყოვნდა.

— მართალია. რადგან კლასს ახლახან შემოუერთდი, ფორმა ჯერ არ მოგცემია.

გაბრიელმა შეშფოთებით იკითხა:

— მაშინ ვერ წამოვალ?

თეამ გაიღიმა.

— წამოხვალ. უბრალოდ დედაშენის თანხმობა გვჭირდება.

გაბრიელმა შვებით ამოისუნთქა.

მაგრამ სახლში მისულმა ამბავი სხვაგვარად მოყვა.

— დედა, ყველა ბავშვი მუზეუმში მიდის, მე კი ფორმა არ მაქვს.

მაიამ ჰკითხა:

— ანუ ვერ მიდიხარ?

გაბრიელმა მხრები აიჩეჩა.

— არ ვიცი.

მაიამ გადაწყვიტა, სკოლისთვის ეკითხა.

15:20 — მოთხოვნა მასწავლებლისთვის

მაიამ მშობლებისთვის განკუთვნილი SkolaPlus-ის აპლიკაცია გახსნა.

სკოლასთან კომუნიკაციის განყოფილებაში გადავიდა და ახალი მოთხოვნა გაგზავნა.

თემა: კლასის სასწავლო ექსკურსია

მოთხოვნის ტექსტი:

„გამარჯობა, ქალბატონო თეა. გაბრიელმა დღეს მითხრა, რომ კლასი მუზეუმში მიდის, მაგრამ თანხმობის ფორმა არ მიუღია. გთხოვთ, მითხრათ, რა უნდა გავაკეთოთ, რომ მან ექსკურსიაში მონაწილეობა შეძლოს.“

მოთხოვნა დარეგისტრირდა.

გაკვეთილების შემდეგ თეამ იგი წაიკითხა და უპასუხა:

„გამარჯობა, მაია. რადგან გაბრიელი ჩვენს სკოლაში ახლახან გადმოვიდა, ფორმა ადრე არ მიუციათ. დოკუმენტი სკოლის ოფისში მოვამზადეთ. შეგიძლიათ ხვალ გამოიტანოთ, ხელი მოაწეროთ და დაგვიბრუნოთ. გაბრიელიც შეძლებს კლასთან ერთად ექსკურსიაზე წასვლას.“

მაიამ გაიღიმა.

საკითხი ასე მარტივად მოგვარდა.

მან უპასუხა:

„დიდი მადლობა ყურადღებისა და დახმარებისთვის.“

16:10 — ის, რაც ჩანაწერებში რჩება

დირექტორის მოადგილის ოთახში ნატია მიღებულ მოთხოვნებს ამოწმებდა.

მათ შორის მაიასა და თეას მიმოწერაც ნახა.

მაკა შემოვიდა.

— ისევ აქ ხარ?

— მშობლების მოთხოვნებს ვამოწმებ, — თქვა ნატიამ.

მაკამ ეკრანს შეხედა.

— ეს რა არის?

— გაბრიელის დედამ ექსკურსიის შესახებ იკითხა. თეამ უპასუხა და საკითხი მოგვარდა.

— კარგი, მაშინ პრობლემა აღარ არის.

— არა. სინამდვილეში ეს გზა გაფანტულ სატელეფონო ზარებზე ბევრად უკეთესია, — თქვა ნატიამ.

— რატომ?

— რადგან მშობლის შეკითხვაც და მასწავლებლის პასუხიც ინახება. სკოლის ადმინისტრატორსაც შეუძლია მიმოწერის ისტორიის ნახვა, საკუთარი წვდომის უფლებების ფარგლებში.

მაკამ თავი დაუქნია.

— ანუ, თუ შემდეგ ინფორმაციის მიწოდებაზე დავა გაჩნდება, ზუსტად გვეცოდინება, რა იკითხეს და რა პასუხი მიიღეს.

— სწორედ ასე. აღარ დაგვჭირდება რამდენიმე ადამიანის გამოკითხვა, ვინ რა თქვა.

მაკამ გაიღიმა.

— გამოდის, ბოლოს და ბოლოს, ერთი უპრობლემო დღე გვქონდა.

ნატიამ შეხედა.

— მაკა, ჯერ მხოლოდ ოთხის ათი წუთია.

— რატომ ამბობ?

— იმიტომ, რომ როგორც კი ამბობ, დღეს ყველაფერი მშვიდად იყოვო, ჩვეულებრივ, მაშინვე რაღაც ახალი ხდება!

ორივეს გაეცინა.

ექსკურსიის დღე — ორი მეგობარი

ექსკურსიის დილით ახალმა გაბრიელმა კლასში ხელმოწერილი თანხმობის ფორმა მიიტანა.

ქალბატონმა თეამ ფორმა გამოართვა.

— ყოჩაღ, გაბრიელ. ყველაფერი მზადაა.

ძველმა გაბრიელმა ფანჯრიდან დაუძახა:

— გაბრიელ! აქ მოდი!

ახალი გაბრიელი შემოტრიალდა.

— რომელ გაბრიელს ეძახი?

— შენ, რა თქმა უნდა!

— შენც ხომ გაბრიელი ხარ!

ძველ გაბრიელს გაეცინა.

— კარგი. ამიერიდან რომ დაგიძახებ, „ახალ გაბრიელს“ გეტყვი.

— მაგრამ მე სულ ახალი ხომ არ ვიქნები! — უპასუხა გაბრიელმა.

რამდენიმე ბავშვს გაეცინა.

თეამ თქვა:

— ბატონებო კაპანაძეებო, თუ დისკუსია დაასრულეთ, გასასვლელად მოემზადეთ.

ორი ბიჭი რიგში ერთმანეთის გვერდით დადგა.

ახალი გაბრიელი თავს უცხოდ აღარ გრძნობდა.

17:00 — ერთი ამბის დასასრული

სკოლის ოფისში ნატიამ დღის ბოლო ანგარიში გადაამოწმა.

ახალი მოსწავლის გადმოსვლა უპრობლემოდ დასრულებულიყო.

სასწავლო ექსკურსიაც უკვე დასრულდა.

მშობლებისა და მასწავლებლების მიმოწერა შენახული და შემდგომი რეაგირებისთვის ხელმისაწვდომი იყო.

ნატიამ გაიღიმა.

რამდენიმე დღის წინ ეკრანზე გამოჩენილმა ორმა ერთნაირმა სახელმა იგი საბუთების ხელახლა შემოწმებისკენ უბიძგა.

ახლა კი ერთნაირი სახელის მქონე ორი მოსწავლე ერთმანეთის მეგობარი იყო.

მაკამ კარიდან ჰკითხა:

— მოდიხარ?

— კი.

ნატიამ კომპიუტერი გამორთო.

— სხვათა შორის, მაკა...

— გისმენ.

— როგორ ფიქრობ, ხვალაც მშვიდი დღე გვექნება?

მაკას გაეცინა.

— თუ კიდევ ორ გაბრიელს არ ჩავრიცხავთ, ალბათ!

ნატიამ ოთახში შუქი ჩააქრო.

სკოლის კარი დაიკეტა.

და ერთი სახელის მქონე ორი საქმის ამბავიც აქ დასრულდა.

17:15 — ძველი კლიენტი

NetCity-ის ოფისში გიორგი მომხმარებლების მოთხოვნებს ამოწმებდა.

მარიმ დღის ბოლო ზარი დაარეგისტრირა.

ნიკა ჩანთის აღებას აპირებდა, როცა გიორგიმ დაუძახა.

— ნიკა, ხვალ დილით საქმე გვაქვს.

ნიკა შემოტრიალდა.

— ისევ სკოლა?

— არა, ამჯერად საქმე ერთ ბიზნესს ეხება.

— რა პრობლემა აქვს?

გიორგიმ მონიტორზე მიუთითა.

— კლიენტი ამბობს, რამდენიმე დღის წინ მოთხოვნა გამოგზავნა, მაგრამ პასუხი არავინ გასცაო.

მარიმ ჰკითხა:

— სად დაფიქსირდა ეს მოთხოვნა?

გიორგიმ უპასუხა:

— სწორედ ეს უნდა გავარკვიოთ.

ნიკამ ჩანთა მაგიდაზე დააბრუნა.

— ანუ მოთხოვნა გაგზავნილია, მაგრამ უცნობია, ვისთან მივიდა?

— ჯერჯერობით მხოლოდ კლიენტის ნათქვამი ვიცით. უნდა გავარკვიოთ, სინამდვილეში რა მოხდა, — თქვა გიორგიმ.

ნიკამ თავისი ბლოკნოტი გახსნა.

ახალ გვერდზე დაწერა:

„შეტყობინების გაგზავნა ყოველთვის არ ნიშნავს, რომ ის ადრესატამდე მივიდა.“

შემდეგ გაიღიმა.

— მგონი ხვალ საინტერესო დღე გვექნება.

გიორგიმ უპასუხა:

— იმედია, სანამ პრობლემის მიზეზს გავიგებთ, კლიენტისთვის გამოსავალს არ მოიფიქრებ!

ნიკას გაეცინა.

შესაბამისი ინსტრუმენტები და მასალები

გაეცანით ამ თავის თემებთან დაკავშირებულ რეალურ სერვისებს:

RIGI24 · INTERNALRigi24-ის ბიზნესინსტრუმენტებისხვა სერვისები და სასწავლო ისტორიები. RIGI24 · INTERNALRigi24-ის სტატიები და გზამკვლევებიპრაქტიკული მასალები დამატებითი კითხვისთვის. RIGI24 · INTERNALყველა ისტორიაისწავლეთ ტექნოლოგიები და ბიზნესის მართვა ისტორიებით EXTERNAL · NetCity.ge ↗NetCity-ის შესახებგაიცანით კომპანია, რომელიც ამ სერვისებს ქმნის.

სასწავლო შენიშვნა: მაგალითები არ ცვლის რეალური მონაცემების შემოწმებას.