Boş Masa

Rigi 24 Kitabı
Bölüm Yedinci: Boş Masa
Bir Sandalyeyle İlgili Bir Hikaye, Bazı Yanlış Anlamalar ve Sessizce Yapılan Bir İş

08.03 — Ofis Hâlâ Uykudayken

Pazartesi sabahı saat 08.03'te güneş Tiflis'in çatıları üzerinden yeni doğmuştu. Dükkânların vitrinleri birer birer aydınlanıyor, otobüsler duraklarda duruyor, şehir yavaş yavaş uyanıyordu.

Bir dükkanda, ilk vardiya çalışanı RFID kartını yoklama cihazına yaklaştırdı. Kısa bir ses duyuldu ve girişi kaydedildi. Dükkan müdürü henüz iş yerine ulaşmamıştı, ancak bilgiler Kadrebi panelinde yer alıyordu. Aynı zincirin ikinci şubesinde, vardiya sorumlusu o haftanın programının çalışanların giriş saatleriyle uyumlu olup olmadığını kontrol ediyordu.

Birkaç sokak ileride, bir öğretmen bir okulda sınıf listesini açtı. Bir öğrencinin devamsızlığı kaydedildi ve bilgiler, her kişinin erişim seviyesine göre, SkolaPlus'a yerleştirildi. Bir restoranda, bir müşteri masa kodunu tarayarak çevrimiçi menüyü görüntüledi. Eski bir binada, bir sakin izin kartını asansör kabininde kart okuyucuya yaklaştırdı ve istediği kat aktif hale geldi. O kontrolör çevrimdışı türdendi; internet ve anlık bir sunucu onayı gerektirmiyordu.

Birkaç sokak ileride, bir misafir GSM interkomu aracılığıyla daire sahibine ulaştı. Görüşme kuruldu ve ev sahibinin onayından sonra kapı açıldı.

Hiçbir bu olaylar, üretici şirkete bir telefon görüşmesiyle başlamamıştı. Her günlük işin destekle iletişim gerektirmesi de beklenmiyordu.

NetCity ofisinde, Morteza teknik masanın arkasında oturuyordu. Klavyenin yanında bir fincan çay, iki açık ekran, notlarla dolu bir defter ve yanında bir elektronik devre kartı görünüyordu. Yaklaşık saat sekizde işe başlamıştı; resmi şirket saatinin, yani sabah on olmasından önce.

Ekranın birinde yazılım kodunun bir kısmı açıktı. Önceki gece yarım bıraktığı denemeyi tekrar yaptı. Bu sefer hata tekrarlanmadı. Ancak hemen sorunun çözüldüğünü varsaymak yerine, ikinci ve üçüncü denemeyi de yaptı. Sonra o işin yanına küçük bir işaret koydu ve bir sonraki işe geçti.

Birkaç adım ileride büyük yönetim masası vardı: parlak ahşap yüzey, siyah deri sandalye ve Mari'nin geçen hafta yerini değiştirdiği bir saksı. Sandalye boştu.

Eğer biri camdan ofise baksa, belki de müdürün henüz gelmediğini ve iş gününün başlamadığını düşünebilirdi.

Ama tam o anda, şirketin bir kısmı ilerlemişti.

Dokuz elli yedi; görünmez adamın dosyası

Nika saat dokuz elli yedi de geldi. Çantasını sandalyeye koydu ve önemli bir rekor kırmış gibi bir yüz ifadesiyle, "Üç dakika erken geldim. Umarım bu başarı personel dosyama kaydedilir," dedi.

Mari, ekranından gözlerini kaldırdı. "Kaydediyoruz. Dün çayın nerede olduğunu sorduğun kaçıncı kez olduğunu da yanına ekleyeceğiz," dedi.

"O sorular, sosyal hizmetlerin değerlendirilmesi için," dedi.

"Değerlendirme sonucu?"

"Çay güzel. Yönetim koltuğu da güzel. Sadece şirketin yöneticisi biraz görünmez," dedi. Mari bir an ona baktı. "Ne?"

Mari bir an ona baktı. "Ne?"

Nika odanın sonuna işaret etti. "Her gün geliyorum, o masa boş. Müdür genellikle ne zaman geliyor?"

"Senden önce."

"O zaman neden şimdiye kadar onu görmedim?"

"Belki de geldiğinde doğrudan kettle'a gidiyorsundur."

«Ciddi soruyorum.»

Mari gülümsemesini sakladı. «Ben de ciddi cevap veriyorum.»

Nika eğildi ve yavaşça söyledi: «Bir gün onunla konuşmak istiyorum. Sonuçta beni işe alan kişinin şirkete ne kadar değerli bir gücün katıldığını bilmesi gerekiyor.»

«İşe alım sonucunu biliyor, endişelenme.»

«Yani beni gördü mü?»

«Nika, görüşmeni unuttun mu?»

«O görüntülü görüşme mi? Önceki internetimle görüntüm her otuz saniyede donuyordu!»

«Evet. Seninle görüştüm, sonucu yazdım ve inceleme için gönderdim. Müdür ondan sonra iş birliğine başlamamız için onay verdi.»

Nika biraz düşündü. «Yani müdür benimle ilgili bir karar vermiş, ama ben hala kim olduğunu bilmiyorum?»

«Görünüşe göre öyle.»

«Garip. Yani şu anda bu binada olabilir ve ben onu tanımıyor muyum?»

Mari teknik masaya kısa bir bakış attı. Morteza kulaklıklarını bir kenara koymuş ve bir yazılım hatasına odaklanmıştı.

«Olabilir.»

«Bugünden itibaren araştırmaya başlayacağım.»

«Sadece umarım araştırman bitmeden kimse hakkında kötü konuşmamışsındır.»

Nika kendinden emin bir şekilde dedi ki: "Ben mi? Asla!"

Mari kaşlarını kaldırdı.

"Peki, dün söylediğin yöneticisi olmayan şirketler hakkında söylediklerini sayma."

"Başka bir şey söyledin mi?"

"Şu an için hayır. Ama bu dosya uzarsa, garanti edemem."

Mari güldü. "İyi şanslar, dedektif."

On ve yirmi; filmlerdeki gibi bir şirket değildi.

Saat on ve yirmi, Nika Mari'nin yanında duruyordu. Destek sayfasında birkaç yeni talep, iki yanıt kaydedilmiş ve birkaç takip bekleyen durum görünüyordu. Mari, taleplerden birini açtı ve Nika'nın görmemesi gereken bilgileri sayfanın kenarına koydu.

Nika sordu: "Garip bir şey. Burada birkaç farklı ürün var, ama telefon sürekli çalmıyor. Yani her şey bu kadar sakin mi?"

Mari dedi ki: "Telefonların yirmi dört saat çalmasını mı istersin?"

«Hayır, ama filmlerde teknoloji şirketi her zaman kalabalık. Birisi koşuyor, birisi bağırıyor sunucu kesildi, birisi üç laptopla odanın ortasında oturuyor.»

«Müşterilerimiz felaket filmi bileti almadı.»

Nika güldü. «Yani bu sessizlik iyi mi?»

«Bazen evet. Bak, bu mağaza şubesinin çalışma saatlerini kendisi düzenlemiş. Bu hizmet merkezi randevu kapasitesini değiştirmiş. Bir şirketin yöneticisi çalışanının vardiyasını güncellemiş. Okul sınıfların yoklamasını kaydetmiş. Tüm bu işler bizimle iletişime geçmeden yapılmış.»

«Yani iyi bir ürün, müşterinin daha az telefon etmesini sağlayan bir üründür?»

«İyi bir ürün, müşterinin günlük işlerini kolaylaştırmalı. Eğer her küçük değişiklik bir telefon görüşmesi gerektiriyorsa, sorun tasarımımızda veya eğitimimizdedir. Tabii ki bir sorun ortaya çıktığında, destek sorumluluğu yerinde duruyor.»

Nika dedi ki: «Yazılımın bir düğme dolu bir sayfa olduğunu düşünüyordum.»

«O sadece görünüşte. Müşteri sonuç istiyor. Bazıları çalışanların varlığını yönetmek zorunda, bazıları ziyaret zamanını, bazıları siparişleri. Bizim işimiz, araç seçmeden önce sorunu doğru anlamak.»

Tam o sırada Giorgi iki dosyayla içeri girdi. Görüşmesi Gori'deki bir set hakkında sona ermişti.

«Merhaba. Bugün müşteri için iki durum önerisi hazırlamamız gerekiyor; biri sabit interneti olan şube için, diğeri ise bağlantısının güvenilir olmadığı ikinci yer için.»

Nika sordu: "Yani yoklama cihazları aynı değil mi?"

Giorgi dedi ki: "Henüz hangi cihaza ihtiyaçları olduğu belli değil. Önce kaç çalışanları olduğunu, vardiyalarının nasıl olduğunu ve bilgileri nerede görmek istediklerini anlamalıyız."

"Öyleyse önce sorun, sonra fiyat mı?"

"Sonunda doğru bir cümle söyledin."

Nika elini kalbinin üzerine koydu. "Bu teşviki yazdırıp masanın üzerine koyacağım."

Giorgi devam etti: "Devamsızlık için Kadrebi çevrimiçi cihazla çalışabilir ya da bazı durumlarda konum tabanlı ve uygulama ile katılım kaydı yapabilir. İnternetin stabil olmadığı yerler için ayrı bir çevrimdışı çözüm bulmalıyız. Asla sadece bir cihaz satmak için cihaz önermiyoruz."

Mari dedi ki: "Ve her şubenin bilgileri de yöneticilerin iznine göre görünmelidir."

Nika bakışını iki kişi arasında dolaştırdı. "Siz iki kişi daha önce birbirinizin sorularının cevaplarını mı ezberlediniz?"

Giorgi dedi ki: "Hayır. Buna takım çalışması denir."

Sonra şakacı bir şekilde ekledi: "Eğer yöneticinin rolü hakkında bir rapor hazırlamak istersen, günün sonunda doğrudan ona ver."

Nika iç çekti. "Önce onu bulmalıyım."

Giorgi, Mari'ye baktı. Mari, gülümsemesinin görünmemesi için yazmaya başladı.

Teknik masa; tüm soruların buluşma yeri.

Yarım saat sonra, Giorgi, Gori müşterisinin dosyasını Morteza'nın masasının yanına bıraktı.

"İkinci şubenin sabit interneti yok. İnceleme yapmadan çevrimiçi teklif vermek istemiyorum. Sence hangi durumlar daha uygun?"

Morteza monitörden uzaklaştı. "Öncelikle her şubenin giriş ve çıkışı nasıl kaydedeceğini, vardiya onayından kimin sorumlu olduğunu ve raporun kime gideceğini netleştir. Kayıt uygulama ve konum ile yeterli olabilir; belki de çevrimdışı bir cihaz gerekecek. Sınırlamaları anlamadan söz verme."

"Aynı konuları soruyorum."

Birkaç dakika sonra Mari aynı yolu takip etti.

"Bir şube yöneticisi diğer şubenin raporuna erişim talep etti. Sayfanın adresini bildiğini söylüyor ama erişim alamıyor."

Morteza dedi ki: "Erişim alamadığı iyi. Sayfanın adresi izin yerine geçmemeli. Talep, grup yöneticisine yönlendirilmelidir. Kullanıcı rolü belirlenmeden, özet raporu bile açmayın."

«Tamam. Yönetim onayını takip edeceğim.»

Kapı açıldı ve kıvırcık saçlı genç bir adam elinde bir dosyayla içeri girdi. Giorgi yerinden kalktı.

«Luka! İzin sonunda bitti mi?»

Luka gülümsedi. «Evet, ama sesinizden anlıyorum ki iznim benim için daha faydalı olmuş.»

Mari onu Nika'ya tanıttı. «Bu Luka. İdari koordinasyon, dosyalar ve müşteri takibi konusunda Giorgi ile birlikte çalışıyor. Nika işe başladığında Luka izindeydi.»

Nika elini uzattı. "Demek ki ikinci boş koltuk da sahibini buldu!"

Luka gülerek dedi ki: "Sen koltukların sahiplerini bulmaktan mı sorumlusun?"

"Geçici olarak. Önemli bir dosyayı takip ediyorum."

Luka birkaç belgeyi kendi masasına götürdü, sonra tekrar Morteza'nın yanına geldi.

"Eski bir binanın yöneticisi, kontrol cihazının tamir maliyeti ve destek süresinin uzatılması hakkında aradı. Cihazı yeni geldi. Kesin maliyeti ona bildirebilir miyim?"

«Henüz değil. Önce cihazı test etmem gerekiyor. Ona kaydın alındığını söyle ve teknik incelemeden sonra sonucu bildireceğiz.»

Luka başını salladı. «O zaman dosyayı inceleme bekleme durumuna alıyorum.»

Nika odanın diğer tarafından herkese bakıyordu. Giorgi satış teklifi hakkında, Mari kullanıcı erişimi hakkında ve Luka bir müşteriye yanıt verme konusunda birinden görüş almışlardı.

Aynı kişi de teknik masanın arkasında oturuyordu, büyük yönetim masasının arkasında değil.

Nika sessizce Mari'ye dedi ki: «Morteza tam olarak ne pozisyonda?»

«Sen neyi tahmin ediyorsun?»

«Programcı. Bunu biliyorum.»

«Doğru.»

«O zaman herkes neden her şey hakkında ondan soruyor?»

Mari dedi ki: «Çünkü bu sistemlerin tasarımını biliyor. Teknik kararı teknik sorumlu ile gözden geçirmemiz gerekiyor. Tabii ki bu, herkesin talimat beklediği anlamına gelmiyor. Giorgi satışı yönetiyor, Luka idari takibi yapıyor, ben de destek işlerini yürütüyorum.»

«Peki teknik müdür mü?»

Mari gülümseyerek dedi ki: «Şimdilik bu sonuçla yaşa.»

«Neden şimdilik?»

«Çünkü bugün henüz kahvaltı yapmadın ve ana cevabı duyduğunda yere düşmekten korkuyorum.»

Nika bir sandalye buldu ve oturdu. «Bu çok şüpheli.»

Bir telefon, bir polis dosyası değil.

Öğleye az bir zaman kala, "Tamar Gabuniya" ismi Mari'nin takip çağrıları listesinde belirdi. Tamar, bir okulun yetkililerindendi ve son günlerde birkaç belgeyle ilgili yanlış anlamalar ve öğrenciler arasında dolaşan bir dedikodu hakkında soru sormuştu.

Mari, çağrıdan önce iş dosyasını açtı. Müşteri iletişim bilgilerinde sadece okul yetkilisinin adı, talep tarihleri ve destekle ilgili notlar görünüyordu; öğrencilerin gizli kayıtları yoktu. Okul bilgileri, yetkili bir yol üzerinden sistem tarafından kontrol edilmeliydi, genel bir iletişim kartından değil.

Nika, "O mavi zarf olayı mı?" dedi.

"Evet. Ama çağrıdan önce bir noktayı netleştirelim: Biz, okulun suçlamalarını veya hesaplarını incelemekle sorumlu değiliz. Teknik soruları yanıtlarız; iç anlaşmazlıkları okul kendisi incelemeli."

«Yani kimin zarfı aldığını anlamayacak mıyız?»

«Hayır. Biz yazılım şirketiyiz, polis değil.»

Görüşme kuruldu. Mari dedi ki: «Merhaba Bayan Tamar, gününüz hayırlı olsun. Önceki mesaj hakkında arıyorum.»

Tamarın sesi yorgun geliyordu. «Merhaba Mari, iyi ki aradın. Bugün okul yetkilileri ve satıcı ile konuştuk ve sonucu söylemek istiyordum.»

«Buyurun.»

"Zarfın içinde bulunan belge, ödenmiş bir fatura değildi; eski bir fiyat teklifi yeniden basılmıştı. Çocuklar belgenin görünümünden yanlış bir çıkarım yapmışlardı. Biz de ilgili belgeleri okulda inceledik ve konuyu kendi yolumuzdan toparladık."

Mari sordu: "Peki, aileler için o belgeye dayanarak kimsenin suçlanamayacağı netleşti mi?"

"Evet. İlgili kişilerle konuştuk ve dedikodunun daha fazla yayılmasına izin vermedik. Mali işler ve iç belgelerle ilgili olarak da okulun yetkilileri gerekli kararı aldılar. Bizim tarafımızdan dosya kapandı."

Nika, bu sefer biraz daha uzakta oturuyordu, gülümsedi. Mari dedi ki: "Konunun netleşmesine sevindim. Biz de teknik takip notunu kapatıyoruz. Eğer SkolaPlus'ın işleyişi veya kayıt geçmişi ile ilgili bir sorun olursa, yetkili erişim alanında yardımcı oluruz."

Tamara dedi ki: "Aslında bir sonraki konum tam olarak SkolaPlus ile ilgili, ama o zarfla hiçbir alakası yok."

«Dinliyorum.»

«Öğrencilerin tıbbi bilgilerini yalnızca yetkili kişilerin görebilmesini sağlamak istiyoruz. Bazı bilgilere okulun tıbbi sorumlusunun ihtiyacı var, bazılarına ise müdür veya sınıf öğretmeni sorumlulukları çerçevesinde erişim sağlamalı; her öğretmenin çocukların tam tıbbi dosyasını açması gerekmiyor.»

Mari dedi ki: «Kesinlikle. SkolaPlus, okul işlerinin entegre yönetimi için tasarlandı; devamsızlık, aile ile iletişim, eğitim işleri ve tıbbi bilgiler her biri için belirli kullanıcı ve erişim seviyelerine sahip. Hassas bilgiler, yetkili rol dışında gösterilmemelidir. Okul ayarlarını gözden geçirmek için yetkililerle kısa bir toplantı ayarlayacağız.»

Tamar sordu: «Yani her bölüm için ayrı bir yazılım almamız gerekmiyor mu?»

«Hayır. SkolaPlus, kapsamlı bir okul sistemidir. Elbette her kullanıcı yalnızca kendi görevine ilişkin bölümleri görebilir. Örneğin, öğretmen sınıfın devamsızlığını ve kendiyle ilgili ödevleri yönetebilir, ancak tıbbi gizli bilgilere erişim özel izinlere bağlıdır.»

«Tamam. O zaman bir sonraki meselemiz bu erişim ayarları. Bu arada..."

Tamar bir an duraksadı. "Kocam, Archil, muhtemelen yarın sizinle iletişime geçecek. Kendi işini yürütüyor. Bir süredir fatura kesmek ve siparişleri takip etmekte zorlanıyor."

Mari, "İhtiyacını duymaktan memnuniyet duyarız. Rigi 24'ün iş hizmetleri okul işlerinden ayrı ve tam olarak hangi araca ihtiyacı olduğunu görmemiz gerekiyor." dedi.

"Ona önce sorununu açıklamasını söyleyeceğim, sadece fiyatı sormasını istemiyorum."

Mari güldü. "Bu en iyi başlangıç."

Arama sona erdi.

Nika sordu: "Sonunda mavi zarfın sırrı çözüldü mü?"

"Bizim işimiz için evet. Okul kendisi inceleme yaptı ve konunun kapandığını söyledi. Özel belgelerini toplamak ve mali sonuç çıkarmak zorunda değiliz."

"Ama SkolaPlus hakkında hâlâ işimiz var."

"Erişim ayarları hakkında evet. Bu tam olarak ürünümüzle ilgili."

Nika birkaç saniye kapatılmış dosyaya baktı. "Garip. Her olayın sonunda suçluyu bulmamız gerektiğini düşünmüştüm."

"Biz suçlu bulmuyoruz. Yazılım sorununu çözmeye yardımcı oluyoruz. Bazen işin en önemli kısmı, nerede müdahale etmememiz gerektiğini bilmektir."

"O zaman bugün raporun adını şöyle koyabilirim: Dedektif Nika'nın büyük başarısızlığı?"

"Koy: Çalışan Nika'nın büyük ilerlemesi."

Nika gülümsedi. "İkincisi personel dosyası için daha iyi."

İnternete bağlı olmayan kontrolör

Öğle yemeğinden sonra, Luka eski bir binadan gelen bir paketi kaydetti. Üzerine takip numarasını yazdı ve paketi ekipman teslim alanına bıraktı. Ardından bina yöneticisiyle kısa bir telefon görüşmesi yaptı ve teknik testin sonucunun daha sonra bildirileceğini söyledi.

Morteza paketi kendisi açtı. İçinde şirketin eski serilerinden bir asansör kontrolörü vardı. Kapağı bir kenara koydu ve bağlantıları masada incelemek için hazırladı.

Nika, hala okul meselesi hakkında düşünceliyken yaklaştı. "Bu, Bay Gela'nın binasında gördüğümüz cihaz mı?"

"Eski nesilden ama başka bir binaya ait."

«Peki programda arızasıyla ilgili neden bir şey yoktu?»

«Çünkü bu cihaz bağımsız ve çevrimdışı. Ne internete bağlı, ne de sürekli bize durum gönderiyor. Bina yöneticisi sorunu gördü ve haber verdi.»

«Peki çevrimdışı olduğunda, hangi kartın kat seçme izni olduğunu nasıl anlıyor?»

«Yetkili bilgiler kontrolörün hafızasında saklanır. Kart sunulduğunda, cihaz orada karar verir. Sistem tasarımı, yapıldığı koşullara uygun olmalıdır; her cihaza internet eklemiyoruz sadece daha modern göründüğü için.»

Morteza kontrolörü laboratuvar güç kaynağına bağladı. Ekran birkaç saniye açıldı ve sonra kapandı.

Nika dedi ki: "O zaman ekran yanmış."

"Henüz belli değil."

"Neden? Zaten kapandı."

"Kapanma, gördüğümüz bir sonuç. Sebebi güç kaynağı, konektör veya ekranın kendisi olabilir. Değiştirmeden önce ölçüm yapmalıyız."

Nika elini geri çekti. "Artık bir şey demeyeceğim. Her seferinde tahmin ediyorum, biri de diyor ki önce kontrol et."

«Bu cümle kötü değil, ezberlemen gereken bir şey.»

Morteza, multimetre ile güç çıkışını kontrol etti ve ardından ekran kablosunun bağlantısını kontrol etti. Nika, işin önüne geçmemek için biraz geride durdu.

«Bu kartı nereden aldınız?»

«Parçaları farklı tedarikçilerden temin ettik. Ama devre tasarımı, kontrolör programlaması ve bu cihazın prototiplerini burada kendimiz yaptık.»

«Yani hem yazılım yazıyorsun hem de donanım tasarlıyorsun?»

Morteza kısa bir gülümseme yaptı. "Bazı projeler her ikisine de ihtiyaç duyar. Ekranda kapı açılacak yazabilirsin; ama gerçek dünyada röle, besleme, kablolama ve güvenliği de bilmen gerekir."

Nika parçalara baktı. "Yani donanım projesi sadece birkaç kablo bağlamak değil."

"Hayır. Ve bu yüzden önce müşteri ihtiyaçlarını ve kurulumun gerçek koşullarını anlamak gerekir."

Nika küçük bir vida yönüne elini uzattı, ama o anda Morteza'nın bakışını gördü.

"Ben hiçbir şeye dokunmadım."

«İyi. Çünkü bu vida hala yerinde.»

Nika elini cebine soktu. «Bugünden itibaren sadece gözlemciyim.»

Morteza işe devam etti. Luka, kendi masasının arkasında yeni müşteri mesajını kaydetti; Morteza'nın laboratuvar çalışmasıyla rolü karıştırılmadan.

Bir ve kırk; yeni yönetici atandı.

Saat bir ve kırk dakika, Giorgi telefon görüşmesinden döndü ve Nika'nın büyük yönetim masasının önünde durduğunu gördü.

«Burada ne yapıyorsun?»

«Araştırmalarımdayım.»

«Sonuç?»

«Bu şirketin müdürü harika bir sandalyeye sahip ve görünüşe göre ona hiç ilgi duymuyor.»

Giorgi güldü. «Otur, belki sebebini anladın.»

Nika deri koltukta oturdu. Koltuğun sırtı biraz geriye gitti.

"Ah! Artık insanların neden yönetici olduğunu anlıyorum."

Giorgi abartılı bir saygıyla dedi ki: "Günaydın, Bay Yönetici."

Nika hemen sesini kalınlaştırdı. "Bay Giorgi, satış raporunu getirin. Ayrıca, bugünden itibaren hiçbir çalışan ılık çay içemez."

Mari monitörün arkasından dedi ki: "Bu yeni yönetimle istifa ediyorum."

«İlk insan kaynakları krizi! Daha beş dakika bile müdür olmadım!»

Giorgi sordu: «Maaş artışı için ne planınız var?»

Nika tavana baktı. «Önce şirketin parası nerede onu keşfetmem lazım.»

Koridordan geçen Luka, «Lütfen önce müşterilere yeni müdürün şu anda toplantıda olduğunu söyleyin; ben hala telefonlara cevap vermem gerekiyor.» dedi.

Kapı zili, gösteriyi yarıda bıraktı.

Giorgi kapıyı açtı. Gri bir ceket giymiş, deri bir dosya taşıyan orta yaşlı bir adam içeri girdi; Gela Machavariani, daha önce asansör kontrolörü ve GSM interkom hakkında şirketle iletişime geçmiş olan bina yöneticisi.

Nika onu tanıdı ve sandalyeden kalktı. "Bay Gela! Hoş geldiniz."

Gela onunla tokalaştı. "Merhaba oğlum. Bay Miri ile randevum var."

Nika boş masaya baktı, sonra saate. "Tabii ki... Müdürümüz genellikle bu masanın arkasında değil. İzin verin, onu bulayım."

Gela şaşırmış bir şekilde söyledi: "Bulun? Ben bu saat için onunla ayarladım."

Nika telaşlandı. "Evet, tabii ki. Teknik arkadaşımız burada, belki önce cihaz hakkında..."

Odanın arka tarafından bir ses geldi: "Bay Gela, merhaba. Özür dilerim, test yapıyordum."

Morteza teknik masanın arkasından kalktı ve öne doğru gitti.

Gela'nın yüzü aydınlandı. "Bay Miri! Ne güzel. Hizmet sözleşmesini gözden geçirelim ve yeni bina hakkında birkaç soru sorayım dedim."

Morteza el sıkıştı. "Hoş geldiniz. Buyurun oturalım."

Nika ağzı yarı açık bir şekilde baktı. Gela dosyasını Morteza'ya verdi ve ikisi de konuşmaya daldı. Giorgi gülmemeye çalıştı. Mari o kadar başını eğmişti ki klavye neredeyse yüzünü gizliyordu.

Gela Nika'ya dönerek, "Sayın Miri'nin yeni çalışma arkadaşı mısınız? Onu Data Transfer günlerinden tanıyorum," dedi.

Nika sadece, "Evet... yeniyim," diyebildi.

O anda birkaç dakika görünmez olabilmeyi diledi.

Yanlış masada bir adam.

Morteza ve Gela masanın yanında oturup sözleşmeyi gözden geçirirken, Nika sessizce Mari'ye yaklaştı.

"Mari, çok kısa bir soru."

"Sor."

"Neden Gela Bey, Morteza'ya Bey Miiri diyor?"

"Çünkü soyadı öyle."

«Bunu biliyorum. Neden müdürle randevusu var diyor ve sonra Morteza ile konuşuyor?»

«Çünkü müdürle randevusu var.»

Nika birkaç saniye sessiz kaldı.

«Bekle. Yani Morteza hangi şirketin müdürü?»

Mari etrafa bakındı. «Nika, burada kaç tane şirket var?»

«Bir.»

«Tamam.»

«Yani NetCity'nin sahibi kendisi Morteza mi?»

«Evet.»

Nika boş yönetici koltuğuna baktı, sonra teknik masaya ve sonra tekrar Mari'ye.

«Sabah erken teknik masanın arkasında olan mı?»

«Aynen öyle.»

«Dün ona, eğer bu işten sıkıldıysan, daha iyi bir şirkete git dedim mi?»

Giorgi gülme sesini tutamadı.

Mari elini ağzının önüne koydu. «Bunu da mı söyledin?»

«Daha kötü. Ona burada kaç yıldır çalıştığını ve hâlâ terfi almadığını sordum!»

Giorgi kapı çerçevesine yaslandı. «Haklıydın. Şirketin sahibi olan birinin muhtemelen yıllardır terfi almadığı doğru.»

«Neden kimse bana söylemedi?!»

Mari dedi ki: «Biz senin bildiğini düşünüyorduk. Her seferinde cevabı duymadan önce bir sonraki soruyu soruyordun.»

Nika yüzünü iki eliyle kapadı. «Yarın işe gelmeyeceğim.»

Giorgi dedi ki: "Olmaz. Yeni müdür henüz istifanı imzalamadı."

"Giorgi! Lütfen müdür kelimesini bir daha söyleme."

Aynı anda Morteza, sözleşmeden başını kaldırdı. "Nika, bir sorun mu var?"

Nika dik durdu. "Hayır, müdür bey... yani Bay Miri... yani Morteza!"

Kısa bir sessizlik oldu ve ardından hatta Gela da güldü.

Morteza, «Bana yine Morteza demen yeterli. Hiçbir şeyin değişmesi gerekmiyor,» dedi.

Nika alçak sesle dedi ki: "Sizin için belki. Ben ilk haftamı baştan sona gözden geçirmeliyim."

Gela, olayın nedenini anladığında gülerek dedi ki: "Bazı şirketlerde, insan yöneticinin koltuğundan tanınır. Burada ise yaptığı işe göre tanımalısın."

Morteza, tartışmayı uzatmadan sözleşmeyi çevirdi. "İkinci binaya geçelim. Herhangi bir taahhütte bulunmadan önce kurulum şartlarını görmemiz gerekiyor."

Nika, o sabahki cümleyi duyduğunda gülmeye başladı: Önce mesele, sonra teklif.

Geçmiş yıllardan bir fotoğraf

Gela'nın gitmesinin ardından, Mari telefonunu aldı. "Şimdi müdürün dosyasını kapattığına göre, bunu da bir gör."

Ekranda eski bir fotoğraf vardı: genç Morteza, küçük bir ofisin önünde duruyordu. Başının üstünde Data Transfer tabelası görünüyordu. Kapının yanındaki stantta, o dönemin iletişim ekipmanları ve hizmetlerine ait görüntüler vardı.

Nika fotoğrafı büyüttü. "Bu o mu?"

"Evet. 2016 yılı."

«Yani şirketin adı baştan beri NetCity değildi mi?»

Morteza masaya geri döndü ve cevapladı: «2015'in sonlarında Gürcistan'a geldim. 2016'da faaliyetimizi DataTransfer adıyla kaydettik. 2018'den itibaren şirketin adı NetCity oldu. İşler de yavaş yavaş değişti.»

Nika görüntüye dikkat kesildi. «Telefon, iletişim ekipmanları, kontrolör... O zamandan beri donanım mı yapıyordunuz?»

«O yıllarda daha çok iletişim projeleri ve teknik hizmetlerimiz vardı. Daha sonra asansör kart kontrolörleri ve GSM interkomları da geliştirildi. Her biri kendi ihtiyacını karşıladı ve bazıları hala eski binalarda çalışıyor.»

«Ve sonra yazılımlar eklendi mi?»

«Evet. Müşteri deneyimleri ve her gün gördüğümüz sorunlar, yazılım geliştirme yolunu giderek daha ciddiye almamıza neden oldu. Kadrebi insan kaynakları ve yoklama yönetimi için, SkolaPlus okul için ve Rigi24 farklı iş alanları için.»

Nika sordu: «Rigi24 de SkolaPlus gibi belirli bir tür işletme için sabit bir sistem mi?»

«Hayır, tam olarak değil. Rigi24, iş olanakları ve modüllerinin bir araya geldiği bir sistemdir; her işletme ihtiyacına uygun olan bölümü kullanmalıdır. SkolaPlus, okul yönetimi için özel bir kapsamlı sistemdir. Bu iki modeli karıştırmamalısınız.»

Mari başka bir fotoğraf gösterdi; eski bir ofiste birkaç kişi, küçük bir sergi ve Morteza'nın o büyük yönetim masasında oturduğu bir görüntü.

Nika son fotoğrafı iki parmağıyla büyüttü. «Bekleyin! Nihayet belge bulundu!»

Giorgi sordu: "Belge ne?"

"Morteza'nın en az bir kez yönetim koltuğuna oturduğu. O koltuğun sadece dekorasyon için olduğunu düşünmüştüm!"

Morteza güldü. "Bazen toplantı veya misafirimiz oluyor. Ama çoğu zaman bilgisayarın başında geçiriyorum."

"Neden? Şirketin sahibi olduğunuzda, her şeyi başkalarına yaptırabilirsiniz."

Morteza bir an duraksadı. "Çünkü asıl işim hala tasarım ve programlama. Şirketin yazılımlarını kendim geliştiriyorum. Ama ürün sadece kod değil. Çalışanlar müşteri ihtiyaçlarını aktarıyor, satış ve koordinasyon ile destek sağlıyorlar. Bu bölümlerden hiçbiri diğerleri olmadan tam değil."

Mari dedi ki: "Bazen bir müşteri cümlesi, aylarca doğal kabul ettiğimiz bir şeyi yeniden görmemizi sağlıyor."

Giorgi ekledi: "Ve bazen müşteri, mevcut cihazla mümkün olup olmadığı henüz belli olmayan bir şey istiyor; o noktada sadece sözleşme imzalamak için garip sözler vermemeliyiz."

Luka masasından dedi ki: "Ve sonra ben telefonda neden verilmemiş bir sözün yerine getirilmediğini açıklamak zorundayım!"

Nika güldü. "Demek ki burada herkes bir şekilde çalışıyor ve sonunda herkes birbirine ulaşıyor."

Morteza dedi ki: "Aynen. Tabii ki kimse soru sormaktan korkmamalı. Eğer bir karar yanlışsa, dile getirilmelidir."

Nika derin bir nefes aldı. "İyi. Çünkü hala yaklaşık yüz tane sorum var."

"Buraya kadar anladım."

"Ve dün verdiğin iş teklifi hakkında..."

"Sorun değil. Sadece bir dahaki sefere iş teklifi yapmadan önce, o kişinin senin içinde bulunduğun şirketin sahibi olup olmadığını sor."

Mari güldü ve Nika kendi kendine, keşke rezilliklerini toparlamak için de bir yazılım yapmış olsalardı, diye düşündü.

Beş yirmi yedi; gerçekten bizimle ilgili olan şey

İş gününün sonuna yaklaşırken, Mari, Tamar ile yaptığı görüşmenin notunu tamamladı. Okul dosyasının yanına, belgelerle ilgili yanlış anlamanın okul içindeki takipte kapandığı ve NetCity tarafından finansal veya araştırma işlemi yapılmasına gerek olmadığı kaydedildi. Sadece SkolaPlus'ın tıbbi bölümünün yetki seviyesinin yetkili kişilerle koordinasyon için incelenmesiyle ilgili yeni bir talep kaldı.

Nika dedi ki: "İlginç. Bir dosyayı kapattık ve yeni bir iş açıldı, ama bu ikisi hiç aynı değil."

"Doğru. Biri okul içindeki bir anlaşmazlıktı; diğeri yazılım ayarlarının incelenmesi."

Nika, ertesi günün iş listesine baktı. "Ve Tamar'ın eşi Archil'in de araması gerekiyordu."

Mari dedi ki: "Muhtemelen. Ama önce onunla konuşacağız. Belki Rigi 24'ün fatura oluşturucusu ihtiyacını çözer, belki de daha sonra çevrimiçi mağaza olanakları onun için önemli hale gelir. İşletmesinin nasıl çalıştığını sormadan karar vermemeliyiz."

"Yani yine önce sorun, sonra öneri mi?"

"Bu cümle bugün çok tekrarlandı, ama gerekli gibi görünüyordu."

Giorgi dosyalarını kapattı. Luka, müşteri takip sürecinin son yanıtını kaydetti. Morteza hâlâ teknik masanın arkasındaydı; başka bir testi gerçekleştiriyordu ve sonucunu dikkatle inceliyordu. Şirketin resmi saati sona yaklaşmıştı, ama onun için gün genellikle daha geç bitiyordu.

Nika, büyük yönetim masasının yanından geçti. Deri sandalye hâlâ boştu.

Sabah o boş koltuğun şirkette kimsenin sorumluluğu olmadığı anlamına geldiğini düşünüyordu. Artık sorumluluğun mutlaka "yönetici" yazan bir yerde olmadığını biliyordu.

Mari dedi ki: "Ne oldu? Artık o koltuk hakkında araştırma yapmak istemiyor musun?"

Nika sahte bir ciddiyetle yanıtladı: "Hayır. Bu dosya kapandı."

"Ve nihai sonuç?"

«Boş olan masaydı; müdürün ortada olmadığı anlamına gelmiyordu.»

Mari gülümsedi. "Bunu bugün raporuna yazabilirsin."

Nika çantasını aldı, ama kapının önünde durdu. "Sadece bir son soru."

Mari ve Giorgi aynı anda söylediler: "Yine ne?"

"Archil yarın arayıp fatura kesimi hakkında sorarsa, doğrudan Rigi 24'e mi yönlendirelim?"

Mari cevapladı: "Hayır, dedektif. Önce ne sorunu olduğunu soralım."

Nika başını salladı. "Tamam. Bu sefer bunu aklımda tutacağıma söz veriyorum."

Kapı kapandığında, Mari'nin cep telefonunun ekranı bir anlığına aydınlandı. Tamar'dan kısa bir mesaj gelmişti:

"Bugünkü takibiniz için teşekkürler. Numaranızı Archil'e verdim. Yarın arayacak."

Mari, mesajı ilgili iletişim dosyasına kaydetti, bunu okulun gizli bilgileriyle karıştırmadan.

Mavi zarf dosyası kapatılmıştı.

Ama tamamen farklı bir sorunla yeni bir iş, yarının hattında bekliyordu.

Bölüm Yedinin Sonu: Boş Masa
Bölüm Sekizin Devamı: «Kayıp Sipariş»

Bu bölümden öğrendiklerimiz

- Yönetim her zaman belirli bir masanın arkasında görünmez; her bireyin sorumluluğu ve ekip koordinasyonu önemlidir.
- İyi sistemler, müşterilerin günlük işlerini şirketle sürekli iletişim kurmadan yapmalarına izin verir, ancak sorumlu destek hala gereklidir.
- Kadrebi, vardiya yönetimi ve yoklama için, yerin koşullarına bağlı olarak uygun çözümler sunabilir; çevrimiçi, çevrimdışı cihazlar ve uygulama tabanlı kayıtlar birbirine eşit olarak değerlendirilmemelidir.
- Çevrimdışı asansör kontrolörü mutlaka sunucuya bağlı değildir; her cihaz hakkında o modelin gerçek yetenekleri açıklanmalıdır.
- SkolaPlus, eğitim, yoklama ve erişim seviyelerine dayalı tıbbi bilgilerle kapsamlı bir okul yönetim sistemidir. Okulun mali yönetimi NetCity ve SkolaPlus'ın görevleri arasında değildir.
- Sadece bir belge veya proforma fatura, ödeme veya suçlamayı kanıtlamak için yeterli değildir. İçsel anlaşmazlıkların incelenmesi, o kuruluşun sorumlu otoritesinin görevidir.
- Rigi24, iş araçları için çeşitli olanaklar sunmaktadır; fatura oluşturucu veya mağaza oluşturucu seçimi, müşterinin gerçek ihtiyaçlarından başlamalıdır.

Daha fazla bilgi: netcity.ge | kadrebi.ge | skolaplus.ge | rigi24.ge